အခန်း ၈၃ - တရားမျှတမှုအတွက် လက်တစ်ဖက် လိုအပ်ချိန်

ထျန်းယွီဟိန်သည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ယွီ!"

အကြီးအကဲယွီသည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရိုက်ခတ်လာသော ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ ခမ်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

သူမသည် အကြီးအကဲရှန်းကဲ့သို့ပင် ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းခန်းမမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ အုပ်စုဝင်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် အလွန်ယုံကြည်ရသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

"ရှန်လျန်နဲ့ မေရုလန်ကို ဖမ်းဆီးထားလိုက်။ သူတို့ကို အမာခံတပည့်နဲ့ အတွင်းစည်းတပည့် အဆင့်အတန်းတွေကနေ အသီးသီး ထုတ်ပယ်ပြီး ဂိုဏ်းညီလာခံအပြီးမှာ ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်ရမယ်"

ထျန်းယွီဟိန်သည် သူတို့အပေါ် အတော်လေး ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေခံကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ ပိုင်မျိုးနွယ်စု ကျေနပ်စေရန်အတွက် ပြစ်ဒဏ်မှာ လုံလောက်စွာ ပြင်းထန်ရန် လိုအပ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအား မည်သို့မျှ ရှင်းပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့တဲ့ အကြီးအကဲရှန်နဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့..."

မည်သည့်ပြစ်ဒဏ်က သင့်တော်မည်ကို စဉ်းစားရင်း ထျန်းယွီဟိန်၏ အသံမှာ ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။

လက်ရှိတွင် ရှန်လျန်၊ မေရုလန်၊ ဖန်းကျင်းယန်နှင့် ပိုင်ကျစ်ဟန်၏ ဝင်းထဲသို့ သက်သေသွားထည့်ခဲ့သော နောက်လိုက်တို့သာ ပါဝင်ပတ်သက်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သေးသည်။

ဖန်းကျင်းယန်မှာမူ - မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်မှာ - သူသည် ပိုင်ကျစ်ဟန်အတွက် သူလျှိုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းဖြစ်ရာ သူ့အတွက် မည်သည့်ပြစ်ဒဏ်မျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပိုင်ကျစ်ဟန်ကို သွားရောက်ဖမ်းဆီးခဲ့သော အကြီးအကဲရှန်းနှင့် တခြားတပည့်များမှာလည်း ခိုင်လုံသော သက်သေမရှိသေးသော်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချို့မှာ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ အပြည့်အဝ မပြီးမချင်း ခင်ဗျားတို့ကို တာဝန်ကနေ ရပ်ဆိုင်းထားမယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အထိ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နေအိမ်တွေမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားရမယ်"

အကြီးအကဲရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး ခဏအတွင်း သွေးအန်တော့မည့်ပုံပင် ပေါက်နေသည်။

သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးပါက သူ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုမှာ အလွယ်တကူ ပေါ်ပေါက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု အပြည့်အဝ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူ လူကွယ်ရာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော တခြား အဂတိလိုက်စားမှုများအားလုံးလည်း ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်။

ခန်းမအရှင် သို့မဟုတ် အကြီးအကဲ အဆင့်အတန်း ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ သူ၏ အသေးဆုံးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဆန့်ကျင်ရေး အုပ်စုကလည်း နစ်မြုပ်တော့မည့် သင်္ဘောပေါ်မှ ကြွက်များကဲ့သို့ သူ့ကို ချက်ချင်း စွန့်ခွာသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျောထောက်နောက်ခံပြုပေးမည့် အဆင့်အတန်းမရှိဘဲ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် မည်သူမျှ စွန့်စားကြမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ တုန်ရီနေသော လက်သီးများကို ဆုပ်လျက် သူ၏ အရှက်ရမှုကို မျိုသိပ်ထားလိုက်သည်။

ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအားလုံး ပြစ်ဒဏ်ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ဤအမှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေခဲ့သည်—

ပိုင်ကျစ်ဟန် ရှေ့သို့ တက်လာသည်အထိပင်။

"နေဦး!" ဟု ပိုင်ကျစ်ဟန်က ဆိုလိုက်သည်။

ခမ်းမတစ်ခုလုံး အသက်ရှူပင် မဝဘဲ ဖြစ်နေစဉ်တွင် အားလုံး၏ အံ့အားသင့်သော အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်။

ထျန်းယွီဟိန်၏ မြှောက်ထားသောလက်မှာ လေထဲတွင် တန့်သွားပြီး သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

(သူ မကျေနပ်သေးတာများလား?)

ထျန်းယွီဟိန် တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ခဲ့သော်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ ဒီမိစ္ဆာလေးကို ကျေနပ်စေရန် လုံလောက်ပါဦးမည်လော။

"ကျွန်တော် မှတ်မိတာတော့..." ပိုင်ကျစ်ဟန်က ခမ်းမတစ်ခုလုံး ကြားနိုင်လောက်သည့် အသံဖြင့် အေးအေးလူလူ ဆိုလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲရှန် ကျွန်တော့်ကို ပြစ်ဒဏ်ချတုန်းက... တကယ်လို့ ကျွန်တော်က အကွက်ဆင်ခံရတာဆိုရင်... အကွက်ဆင်တဲ့သူက ကျွန်တော့်ကို ပေးထားတဲ့ ပြစ်ဒဏ်အတိုင်း ပြန်ခံရမယ်လို့ အမိန့်ချခဲ့တာပဲ"

အခန်းတွင်း၌ လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးသွားသည်။

အချို့သော တပည့်များမှာ ထိုစစ်ဆေးမှုအတွင်း အကြီးအကဲရှန် အတိအကျ ဘာပြောခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်သွားကြသည်။

— ညာဘက်လက်ကို ဖြတ်ပစ်ရန်။

— အမှားဆင်ခြင်ရာ ဂူထဲတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ရန်။

— ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရနိုင်ခြေ။

၎င်းမှာ ပြစ်ဒဏ်သက်သက်မျှ မဟုတ်ဘဲ လူစဉ်မမီအောင် အရှက်ခွဲခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ပျင်းရိကာ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်။

"အခု အမှန်တရား ပေါ်လာပြီဆိုတော့... အကြီးအကဲရှန်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စကားတွေကို ဂုဏ်ပြုပေးသင့်တာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား?"

သူ၏ စကားသံမှာ မကျယ်လောက်သော်လည်း လူအုပ်ကြီးကို မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ရှန်လျန်၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိတော့သလို ဖြူလျော့သွားသည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန် ဘာကို ဆိုလိုနေသည်ကို လူတိုင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

သူ ရှန်လျန်၏ ညာဘက်လက်ကို လိုချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထျန်းယွီဟိန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ တည်တင်းလာသည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်က ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု သူပင် မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း... မျှတမှုဟူသည် မျှတမှုပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်သည် အကြီးအကဲရှန်၏ ကိုယ်ပိုင်အမိန့်ကိုသာ အကောင်အထည်ဖော်ရန် တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်၏ အကြည့်မှာ အကြီးအကဲယွီ၏ ချုပ်နှောင်မှုပညာဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းခံထားရသော ရှန်လျန်ထံသို့ ပျင်းရိစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မင်း ကြားသားပဲ မဟုတ်လား ရှန်လျန်?"

သူ၏ လေသံမှာ ပေါ့ပါးပြီး သာမန်ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ တောင်တန်ပေါင်း ထောင်ချီသော အလေးချိန်ကို ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"မင်း ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်။ သက်သေအတုတွေကို လုပ်ကြံဖန်တီးခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှာရှိတဲ့ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့အထိ လုပ်ခဲ့တယ်"

"အခုတော့..."

ပိုင်ကျစ်ဟန်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးအေးသော ဓားသွားများကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း အကြွေးကို ပြန်ဆပ်လိုက်တော့။ မင်း ညာဘက်လက် ဆုံးရှုံးရမယ်။ ပြီးတော့ အမှားဆင်ခြင်ရာ ဂူထဲမှာ တစ်နှစ်ကြာအောင် နေထိုင်ရမယ်။ ဒါက မင်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ် ဖြစ်သင့်တယ်"

လူအုပ်ကြီးကြားတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သံများ လှိုင်းထသွားသည်။

ခမ်းမအပြင်ဘက်မှ ကြည့်နေကြသော အပြင်စည်းနှင့် အတွင်းစည်းတပည့်များပင် ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

အကယ်၍ ဤအရာသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဖြစ်သည်။

မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထျန်းယွီဟိန်သည် ချက်ချင်း စကားမပြောသေးပေ။

ထိုအစား သူ၏ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် အကြီးအကဲရှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပိုင်ကျစ်ဟန် ပြောတာ မှန်သလား?" ဟု သူက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲရှန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီနေသည်။

သူ ငြင်းဆိုချင်သည်၊ တစ်စုံတစ်ရာသော ဟာကွက်ကို ရှာချင်သည် သို့မဟုတ် ဆင်ခြေပေးချင်သည်။

သို့သော် သူ မလုပ်နိုင်ပါ။

ပိုင်ကျစ်ဟန်၏ မူလပြစ်ဒဏ်ကို သူ မောက်မာစွာ ချမှတ်ခဲ့သည်ကို မျက်မြင်သက်သေများ အလွန်များပြားလှသည်။

အကယ်၍ သူ ယခု ပြန်နှုတ်မိပါက သူ၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုမှာ - ကျန်ရှိနေသေးသမျှမှာလည်း - အပြည့်အဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် အကြီးအကဲရှန်က နောက်ဆုံးတွင် ခပ်အက်အက်အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"...ဟုတ်ကဲ့။ ဒါ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက စကားမှားသွားတာသက်သက်ပါ"

ထျန်းယွီဟိန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားသည်။

အခြေအနေများ ပိုဆိုး၍ မရနိုင်တော့ဟု သူထင်နေချိန်တွင် အကြီးအကဲရှန်က ပို၍ ဆိုးအောင် လုပ်လိုက်ပြန်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ထျန်းယွီဟိန်အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ပိုမိုကြီးထွားသွားအောင် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ရှန်မျိုးနွယ်စုမှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုလောက် အင်အားမကြီးသော်လည်း အင်အားအကောင်းဆုံး မျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူတို့၏ ပါရမီရှင်၏ ညာဘက်လက်ကို ဖြတ်ပစ်ခြင်းမှာ သူတို့ကို ရန်စလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"တပည့် ပိုင်ကျစ်ဟန်... မင်း နည်းနည်းလောက် သဘောထားကြီးပေးရင် ဘယ်လိုလဲ?"

သူ၏ အသံမှာ ခမ်းမတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

"မင်းမှာ အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးပြီ၊ အမှန်တရားကိုလည်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုအတွက် ကရုဏာတရားအတွက် နေရာလေး ချန်ထားပေးတာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ရှင်းလင်းလှပါသည်။

သူသည် ပိုင်ကျစ်ဟန်အား အလျှော့ပေးရန် တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်လျန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်း၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် မျက်နှာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ... သူ ပြောနေသောသူမှာ ပိုင်ကျစ်ဟန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝိုင်းစက်သွားသော်လည်း နွေးထွေးမှု လုံးဝမရှိဘဲ စူးရှကာ အေးစက်လှသော အနားသတ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

"ကရုဏာတရားအတွက် နေရာချန်ရမယ်?"

သူက ထိုစကားလုံးများကို မြည်းစမ်းနေသကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များက ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်စွာ စူးရှလာသည်။

"လူဆိုတာ မိမိပြောတဲ့ စကားကို တည်ရမယ် မဟုတ်ဘူးလား ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး?"

ထျန်းယွီဟိန်၏ ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်မှာ လေထဲတွင် ခဲသွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်၏ စကားနောက်ကွယ်မှ လေးနက်မှုကြောင့် သူ၏ မျက်နှာကို အပြည့်အဝ မပျက်စီးစေဘဲ ထပ်မံ ဖိအားပေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လူတိုင်း ခံစားမိကြသည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်သည် အလျှော့ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုလျှင်တောင်မှ ဖြစ်သည်။

မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းခန်းမတစ်ခုလုံးကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ လေထုမှာ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် တင်းမာလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ရွှေချင်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးနေပြီး သူမ၏ အသံမှာ အရေးကြီးနေပုံ ပေါက်သည်။

"ကျစ်ဟန်! တော်လိုက်တော့! မင်း ရှန်လျန်ကို လက်စားချေနိုင်ခဲ့ပြီပဲ၊ ဘာလို့ ပိုပြီး တောင်းဆိုနေရတာလဲ!"

ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ကူညီနေသည့်တိုင်အောင် ပိုင်ကျစ်ဟန်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် မနာခံဘဲ လုပ်နေပြန်ပြီဟု ပိုင်ရွှေချင်က ထင်နေမိသည်။

ပိုင်ကျစ်ဟန်က သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို သူမထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

အလွန်အေးစက်လွန်းလှသဖြင့် ပိုင်ရွှေချင်မှာ အလိုအလျောက် ပါးစပ်ပိတ်သွားရသည်။

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီမှာ တူဖြင့် ထုလိုက်သကဲ့သို့ ရှိသည်။

"တကယ်လို့ သူတို့သာ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် အမက အခုလိုပဲ ပြောနေဦးမှာလား? သူတို့ကကော ကရုဏာပြကြမှာတဲ့လား?"

ပိုင်ရွှေချင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားသည်။

သူမ မဖြေနိုင်ပါ။

အကြောင်းမှာ အမှန်တရားကို လူတိုင်းသိကြသည် - အထူးသဖြင့် သူမပင်။

ရှန်လျန်သည် ကူညီမည့်ပုံစံဖြင့် ဟန်ဆောင်ကာ ပိုင်ကျစ်ဟန်ထံမှ အရင်ဆုံး တောင်းပန်မှုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူမကိုယ်တိုင်လည်း ရိုးရှင်းသော တောင်းပန်မှုတစ်ခုသည် ဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် ပေးဆပ်ရမည့် သေးငယ်သော တန်ဖိုးတစ်ခုဟု ထင်ကာ သဘောတူခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ - သူမသည် ပိုင်ကျစ်ဟန်အား အလျှော့ပေးရန် တရားသဖြင့် တောင်းဆိုနိုင်ပါဦးမည်လော။

ပိုင်ကျစ်ဟန်က အေးစက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လာရှုပ်တဲ့သူတိုင်းဟာ အဲ့ဒီအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမယ်။ သူတို့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့!"