အခန်း ၉၄ - နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ် အင်အား

နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမက နတ်ဆိုးကြယ်ဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပါသည်။

နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွင်သာ အမှန်တကယ် ဤကဲ့သို့ အင်အားမျိုး ရှိနေပါက အနီးနားရှိ မြို့ကြီးများတွင် ဟိုးလေးတကျော် ကျော်ကြားနေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပါပြီ။

"တံခါးပွင့်ပြီ၊ သွားပြီး သတ္တုတူးကြတာပေါ့"

ဖလူအိုက ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ရှင်းပြမနေတော့ပါ။ သူနှင့် အက်ဘ်နာကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ စီးပွားရေးသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမူ သူတစ်ယောက်တည်း သိထားလျှင် လုံလောက်ပြီဟု ယူဆထားသည်။

စကားပြောပြီးနောက် ဖလူအိုက ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ရာ အက်ဘ်နာမှာလည်း လမင်းနီတောင်အတွင်းသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

လမင်းနီတောင်သို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖလူအိုနှင့် အက်ဘ်နာတို့သည် ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြင်ပမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။

တောင်တက်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ လေလွင့်သူပေါင်း ငါးထောင်ကျော် ရှိနေသည်။ တောင်လယ်ပိုင်းရှိ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတွင်မူ စွမ်းအင်သတ္တုရိုင်းများ တူးဖော်ရန်အတွက် ငှက်ပြာဂိုဏ်းနှင့် အတောင်ဖြူဂိုဏ်းတို့က သီးသန့်ဖန်တီးထားသော သိုလှောင်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဇုန် ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ထိုနေရာတွင် အဆောက်အအုံများစွာနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအဆောက်အအုံများမှာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် တစ်ရာကျော်မျှ ရှိသည်။ ထို့ပြင် လမ်းဘေးတစ်လျှောက်ရှိ တဲနန်းဆိုင်ခန်းလေးများတွင်လည်း မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ လေလွင့်သူများက ၎င်းတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို အော်ဟစ်ရောင်းချနေကြသဖြင့် မြို့ပြဈေးကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ စည်ကားလှပေသည်။

"ကြားစခန်းဈေးကွက်ပါလား!"

"နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမက ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရတာလဲ"

ဤကျယ်ပြောလှသော ဧရိယာကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အက်ဘ်နာ၏ ခေါင်းထဲသို့ "ကြားစခန်းဈေးကွက်" ဟူသော စကားလုံးမှာ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ကြားစခန်းဈေးကွက်တစ်ခု တည်ထောင်နိုင်ရေးမှာ အလင်းလိုက်မြို့တော်နှင့် ကြယ်သောင်းမြို့တော်တို့ရှိ တောရိုင်းဂိုဏ်းကြီး အများအပြား၏ အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြို့များက တရားဝင် တည်ထောင်ထားသော မြို့နယ်များမှလွဲ၍ မည်သည့် တောရိုင်းဂိုဏ်းကမျှ အသက်နှင့်ရင်း၍ပင် ကြားစခန်းဈေးကွက်ကို မတည်ထောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဤသည်မှာ ဈေးကွက်၏ လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် အင်အားမရှိခြင်းကြောင့်သာမက မြို့ပြင်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ ဖိအားပေးမှုများကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ တောရိုင်းဂိုဏ်းတစ်ခုက မြို့ပြင်တွင် ကြားစခန်းဈေးကွက် တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းပါက မြို့ပြင်ဂိုဏ်းများက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ငြင်းဆန်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုဈေးကွက်မှာ အလိုအလျောက် ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ မှောင်ခိုလေလွင့်သူများ သို့မဟုတ် အခြားမြို့မှ ကုန်ယာဉ်တန်းများဆီမှ စုဆောင်းထားသော ကုန်ပစ္စည်းများမှာ တန်ဖိုးမရှိ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ရန်ပုံငွေမရှိပါကလည်း လေလွင့်သူများထံမှ ပစ္စည်းကောင်းများကို ဝယ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုင်ခန်းခအချို့မှလွဲ၍ မည်သည့်အမြတ်မှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါ။

ဈေးကွက်၏ လုံခြုံရေးအတွက်လည်း အဆင့်မြင့်ပညာရှင် အများအပြားကို အမြဲတမ်း ချထားရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဆိုင်ခန်းခများမှာ ထိုသူတို့၏ လစာပေးရန်ပင် လောက်ငမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ ကြားစခန်းဈေးကွက် တည်ထောင်ခြင်းမှာ မြို့ပြင်ဂိုဏ်းကြီးများကို ရန်စလိုက်သလို ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာနေသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဖလူအို၊ မင်းရဲ့ ဒီသူငယ်ချင်းအသစ်က တကယ့်ကို ရူးနေတာပဲ။ ကြားစခန်းဈေးကွက်ကို တည်ထောင်ရဲတယ်ဆိုတော့ အလင်းလိုက်မြို့တော်ရဲ့ မြို့ပြင်မှာရှိတဲ့ အဲဒီဂိုဏ်းတွေကို ရန်စမိမှာ မကြောက်ဘူးလား?"

အက်ဘ်နာက မနာလိုဖြစ်သလို ဇဝေဇဝါလည်း ဖြစ်နေရင်း ဖလူအိုကို မေးလိုက်မိသည်။

အက်ဘ်နာ မေးနေစဉ်မှာပင် စည်ကားနေသော လမ်းမပေါ်တွင် မောရှေက ပင်လယ်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သကဲ့သို့ လမ်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး လေလွင့်သူများက လိုလိုလားလားဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် မီးခိုးရောင် လက်ရှည်တီရှပ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်စုသည် စွမ်းအင်သတ္တုရိုင်းများ အပြည့်ထည့်ထားသော အိတ်များကို ထမ်းပိုး၍ ထိုလမ်းမှ ခပ်မြန်မြန် ပြေးထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သတ္တုရိုင်းများကို ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ သိုလှောင်ရုံကြီးအတွင်းသို့ အပ်နှံပြီးနောက် သတ္တုဆက်လက်တူးဖော်ရန် မြေတွင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြပြန်သည်။

ထိုလူများ မြေတွင်းထဲ ဝင်သွားသည်နှင့် လမ်းမကြီးမှာ မည်သည့်အရာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်စည်ကားသွားပြီး ဈေးသည်များလည်း အော်ဟစ်ရောင်းချမြဲ ရောင်းချနေကြသည်။

"ဒါ... ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

"အဲဒါတွေက အဆင့်မြင့် တပည့်တွေ မဟုတ်ဘူးလား?"

"နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမက တကယ်ပဲ အဆင့်မြင့် တပည့်တွေကို သတ္တုတူးခိုင်းနေတာလား?!"

အက်ဘ်နာသည် မြေတွင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော လူရိပ်များကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေပြီး နက်မှောင်သော သလင်းကျောက် ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ အင်အားမှာ မည်မျှအထိ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို လုံးဝ တွေးတော၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေပါတော့သည်။