အခန်း (၉၁) - လမင်းနီတောင်မှ ကြိုဆိုပါ၏

ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တောက်ပနေသည်။

ယခင်က လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်ကပ်နေခဲ့သော လမင်းနီတောင်သည် ယခုအခါတွင်မူ ချွေးတလုံးလုံးနှင့် တက်ကြွနေကြသော ကစားသမားများစွာဖြင့် စည်ကားနေလေပြီ။ သူတို့သည် မမောမပန်းနိုင်သော စက်ရုပ်များသဖွယ် သတ္တုတွင်းအတွင်းသို့ အခေါက်ခေါက်အခါခါ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြရာ လမင်းနီတောင်သို့ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးသည့် လေလွင့်သောင်းကျန်းသူများမှာ ကြည့်ရင်းနှင့်ပင် အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်နေကြရသည်။

"ဒီ 'နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်း' က လူတွေက တကယ်ပဲ ရူးနေကြတာလား။ သူတို့က သတ္တုတူးရတာကို ဒီလောက်တောင် စွဲလမ်းနေကြတာလား"

"ဟေ့လူ... ကျွန်တော် အဆင့်မြင့်အလုပ်သင် အချို့တောင် သတ္တုတူးနေတာကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ"

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲဒါတွေက အဆင့်မြင့်အလုပ်သင်တွေလေ။ တောရိုင်းဂိုဏ်းကြီးတွေမှာဆိုရင် သူတို့က အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ အဲဒါကို နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက သူတို့ကို သတ္တုတူးခိုင်းတယ် ဟုတ်လား"

"နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှာ လူအင်အား တကယ်ပဲ ပြတ်လပ်နေလို့များလား"

"ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်ဂိုဏ်းတွေဆိုရင် လေလွင့်နေတဲ့သူတွေကိုပဲ ငှားပြီး သတ္တုတူးခိုင်းကြတာလေ။ ဘာလို့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေရတာလဲ"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ မင်းတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ... နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက ဒီပစ္စည်းတွေ ပို့ခိုင်းတာကို အကြောင်းပြပြီး ငါတို့အားလုံးကို ဒီမှာ သတ္တုတူးဖို့ ချုပ်ထားမလို့များလား"

သုံးဘီးတပ်ယာဉ်ကြီးများဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများနှင့် လုပ်ငန်းသုံးကိရိယာများ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးသည့် မျက်လုံးသုံးလုံးပါ လူမျိုးစုမှ လေလွင့်သူ အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့်သည် အားအင်ဖြည့်စွမ်းအင်သတ္တုရိုင်းများကို ကျောပိုးကာ သတ္တုတွင်းထဲမှ အဆက်မပြတ် ပြေးထွက်လာကြသည့် အလုပ်သင်အဆင့် ကစားသမားများကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်လာကြသည်။ ခဏကြာသောအခါ သူတို့သည် စိုးရိမ်စိတ်များဝင်လာပြီး နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ ကုန်လှောင်ရုံသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

အဆင့် ၄၂ ရှိသော တောရိုင်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအနေဖြင့် အထောက်အထားမဲ့ လေလွင့်သူများကို မငှားဘဲ အလုပ်သင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်စုကိုသာ သတ္တုတူးခိုင်းနေခြင်းမှာ လုံးဝကို စဉ်းစား၍မရနိုင်သော ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။ ဤဂိုဏ်းက အထောက်အထားမဲ့ လေလွင့်သူများကို မည်သို့ခိုင်းစေမည်ကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

မျက်လုံးသုံးလုံးပါ လူမျိုးစုမှ လေလွင့်သူများ၏ ဆွေးနွေးမှုများနှင့် တင်းမာနေသော အခြေအနေသည် သတ္တုရိုင်းများ သယ်ယူနေသည့် ကစားသမားသစ်များ၏ အာရုံကို မကြာမီပင် ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဘုရားသခင် အစ်ကိုကြီး... ဟို မျက်လုံးသုံးလုံးပါတဲ့ NPC တွေ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ။ သူတို့ကြည့်ရတာ အရမ်းစိုးရိမ်နေသလိုပဲ" ဟု 'အဆင့်မြင့်သိုင်းလောကသို့ ဆင်းသက်ခြင်း' ဂိမ်းထဲသို့ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော ကစားသမားလေးတစ်ဦးက စွမ်းအင်သတ္တုရိုင်းအိတ်ကြီးကို ကျောပိုးရင်း စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"သူတို့က သူတို့လူမျိုးစုဘာသာစကားနဲ့ ပြောနေတာနေမှာပေါ့၊ ငါလည်း နားမလည်ဘူး" ဟု 'နတ်ဘုရားများ၏ ဆည်းဆာ' ကလည်း သတ္တုရိုင်းအိတ်ကြီးကို ကျောပိုးရင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုလေလွင့်သူများကို သတိထားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြည့်ရတာ တင်းမာနေတယ်၊ အထူးသဖြင့် ငါတို့ သတ္တုရိုင်းတွေ သယ်နေတာကို မြင်တော့ သူတို့အလုပ်ကို ငါတို့ လုလုပ်နေတယ်လို့ ထင်နေပုံရတယ်"

"အလုပ်လုတာ ဟုတ်လား" ဟု 'အပြင်စည်း သေနတ်သမား' က နားမလည်သလို မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့က ဘာအလုပ်ကို လုနေလို့လဲ"

"မင်းကလည်း... ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က လမင်းနီတောင်ကို ရောက်တုန်းက တောင်တစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းခဲ့သေးတယ်။ ပြာလွင်သော စာကလေးဂိုဏ်းက စီမံခန့်ခွဲတဲ့ သတ္တုတွင်းမှာ လေလွင့်သူတွေ အများကြီး သတ္တုတူးနေတာကို ငါမြင်ခဲ့တယ်" ဟု 'နတ်ဘုရားများ၏ ဆည်းဆာ' က ရှင်းပြသည်။ "အဲဒီလေလွင့်သူတွေကို ဂိုဏ်းက ငှားထားတာလို့ ကြားတယ်။ အခုရောက်နေတဲ့ မျက်လုံးသုံးလုံးပါတဲ့ လူတွေကလည်း သိုင်းကျောင်းအုပ်ကြီးက သတ္တုတူးဖို့ ငှားလိုက်တဲ့သူတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့တွေ ဒီလောက်အများကြီး တူးနေတာကိုမြင်တော့ သူတို့ စိုးရိမ်တာ မဆန်းပါဘူး။ စွမ်းအင်သတ္တုရိုင်းက အကန့်အသတ်ရှိတာလေ။ ငါတို့ ပိုတူးလေ သူတို့အတွက် လျော့နည်းလေပဲ။ အကုန်ကုန်သွားရင် သူတို့အတွက် ဘာမှကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်။ ဒီ NPC တွေ လာလုတာကို စောင့်နေရင် ငါတို့ တူးနိုင်တာ နည်းသွားလိမ့်မယ်" ဟု 'အပြင်စည်း သေနတ်သမား' က ထိုလေလွင့်သူများကို သတိထားကြည့်ရင်း သယ်ယူသည့်အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူတို့အဖွဲ့သုံးဖွဲ့သည် လမင်းနီတောင်တွင် အခြေချနိုင်ရန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်များ ရရှိရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေကြပြီး လိုဏ်ဂူလမ်းကြောင်းများကို စူးစမ်းခြင်းကိုပင် ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားကြသည်။

'အပြင်စည်း သေနတ်သမား' နှင့် အခြားသူများက မျက်လုံးသုံးလုံးပါ လေလွင့်သူများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုလေလွင့်သူများမှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားကြသည်။ နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက သူတို့ကို ပစ္စည်းလာပို့ခိုင်းခြင်းမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ပို၍ပင် ထင်မှတ်သွားကြသည်။

လင်းချီသည် ကုန်လှောင်ရုံအတွင်းမှ ထွက်လာပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသော မျက်လုံးသုံးလုံးပါ လေလွင့်သူများကို ကြည့်ကာ သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ကစားသမားများကို အစွဲအလမ်းကြီးစွာ ငေးကြည့်နေကြသနည်းဟု စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

"ကုန်ပစ္စည်းတွေကို အထဲကိုပဲ သယ်လိုက်ပါ" ဟု လင်းချီက အဆင့်မြင့်သိုင်းလောက၏ ဘုံသုံးဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာကြီး!" မျက်လုံးသုံးလုံးပါ လေလွင့်သူများသည် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သုံးဘီးယာဉ်ကြီးများပေါ်မှ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများနှင့် စက်ကိရိယာများကို ကုန်လှောင်ရုံအတွင်းသို့ အမြန်ဆုံး သယ်ယူရွှေ့ပြောင်းကြလေတော့သည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဘာသာစကား အခက်အခဲက ပြဿနာပဲ။ လမင်းနီတောင်ရဲ့ နေ့စဉ်ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ဘုံစကားကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတစ်ယောက် ရှာဖို့ လိုအပ်နေပြီ" ဟု လင်းချီက မှတ်သားထားလိုက်သည်။ မျက်လုံးသုံးလုံးပါ လေလွင့်သူများ အလုပ်ကြိုးစားနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ကစားသမားများ ပြောနေသည်ကို သူတို့ နားမလည်သောကြောင့်သာ အားနေပြီး ငေးကြည့်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

အဆင့်မြင့်သိုင်းလောကတွင် လူမျိုးစုများစွာ ရှိသဖြင့် တစ်မျိုးစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကားများ ရှိကြသည်။ 'အလင်းလိုက်မြို့တော်' သည် မူလက လူသားမျိုးနွယ်မြို့ဖြစ်သဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး လူမျိုးစုပေါင်းစုံ စီမံခန့်ခွဲနေသော်လည်း လူသားဘာသာစကားမှာ အဓိကဘာသာစကား ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကာ မျိုးနွယ်ခြားအများစုလည်း သင်ယူထားကြသည်။

သို့သော် တောရိုင်းဒေသတွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ မြို့ထဲတွင် နေထိုင်သူများနှင့်မတူဘဲ တောရိုင်းထဲတွင် ကျင်လည်နေကြသော လေလွင့်သူများသည် ဝမ်းရေးအတွက်ပင် ရုန်းကန်နေရသဖြင့် အခြားလူမျိုးစု ဘာသာစကားများကို သင်ယူရန် အချိန်မရှိကြပေ။

ချင်းမူနှင့် လော့ချီတို့ ပြောပြချက်အရ လူသားဘာသာစကားသည် အနီးနားရှိ မြို့ကြီးများတွင် အသုံးမဝင်ကြောင်း၊ ထိုမြို့များတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် ဘုံစကား (သို့မဟုတ်) အဆင့်မြင့်သိုင်းလောက၏ အင်အားကြီးလူမျိုးစုများ၏ ဘာသာစကားကို သင်ယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

ယခုအခါ နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းသည် တောရိုင်းဒေသတွင် အခြေစိုက်ရန် ကြိုးစားနေသဖြင့် ကစားသမားများသည် လေလွင့်သူများနှင့် ပုံမှန်ဆက်သွယ်ပြောဆို၍ မရခြင်းမှာ အတော်ပင် အဆင်မပြေဖြစ်စေသည်။ လင်းချီကိုယ်တိုင်လည်း လမင်းနီတောင်တွင် အမြဲရှိမနေနိုင်သဖြင့် လာရောက်သော လေလွင့်သူများကို စီမံခန့်ခွဲရန် ခက်ခဲနေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း လမင်းနီတောင်ကို စူးစမ်းပြီးနောက် လင်းချီသည် ဤနေရာကို အတော်ပင် သဘောကျသွားသည်။

လမင်းနီတောင်သည် အဓိက ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မရှိသော်လည်း မြို့ကြီးအချို့နှင့် မဝေးလှပေ။ အဝေးဆုံးမြို့မှာ ကီလိုမီတာ ၃၀၀ ကျော်သာရှိပြီး 'အလင်းလိုက်မြို့တော်' အပြင် အနီးဆုံးဖြစ်သော 'ကြယ်သောင်းမြို့တော်' မှာ ကီလိုမီတာ ၂၀၀ ကျော်သာ ဝေးသည်။

အဆင့်မြင့်သိုင်းလောကရှိ မြို့ကြီးများအားလုံးသည် ကုန်သွယ်မှု အပြန်အလှန် ရှိကြသည်။ ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်းဆိုသည်မှာ သိပ်မဝေးသော်လည်း တောရိုင်းသတ္တဝါများ၊ ကုန်တင်ယာဉ်တန်းများနှင့် မှောင်ခိုသမားများအတွက်မူ ခရီးစဉ်မှာ နှေးကွေးလှပြီး ကစားသမားများကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာ၍မရပေ။

ထို့ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် ဘုရင်ကြီးအဆင့် သတ္တဝါများ မရှိသော လမင်းနီတောင်သည် အနားယူရာ နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အခြားမြို့များမှ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချရန် သို့မဟုတ် ခရီးတစ်ထောက်နားရင်း လိုအပ်သည်များ ဖြည့်တင်းရန် ရွေးချယ်စရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အကယ်၍ လမင်းနီတောင်ကို ကုန်စည်ကူးသန်းရာ ဗဟိုဈေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါက နက်မှောင်သော စကျင်ကျောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းအတွက် ကြီးမားသော ဝင်ငွေအရင်းအမြစ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

လင်းချီသည် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကို ချဲ့ထွင်ရန် စိတ်ပူနေခဲ့သည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ 'ဘစ်' ဒင်္ဂါးပြား ဆယ်သန်းကျော် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်သတ္တုရိုင်းများကိုလည်း ရောင်းမရသေးသဖြင့် ဖန်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများ ရွှေစားကြွက်များကို သတ်ဖြတ်ရရှိသည့် ဝင်ငွေအပေါ်သာ မှီခိုနေရပါက ကျောင်းချဲ့ထွင်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ဦးမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုန်စည်ကူးသန်းရာ နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပါက မြို့ပြင်တွင် ဈေးတစ်ခု ဖွင့်ထားသကဲ့သို့ပင် ငွေများ အလိုအလျောက် စီးဝင်လာပေလိမ့်မည်။

ဟုတ်သည်၊ မြို့များကြားတွင် ကုန်စည်ကူးသန်းရာ နေရာတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် အရေးကြီးသော လိုအပ်ချက်မှာ ကောင်းမွန်သော စီးပွားရေးပတ်ဝန်းကျင် ဖြစ်သည်။

လုံခြုံစိတ်ချရသော စီးပွားရေးပတ်ဝန်းကျင် မရှိပါက ကုန်တင်ယာဉ်တန်းများနှင့် လေလွင့်သူများ လာကြမည်မဟုတ်ပေ။

ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ တည်းခိုနေထိုင်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်ပြီး အိမ်များစွာ ဆောက်လုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ကစားသမားများကိုသာ အားကိုး၍မရသဖြင့် တောရိုင်းလေလွင့်သူများကို ငှားရမ်းကူညီခိုင်းရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ကို စီမံခန့်ခွဲပေးမည့်သူ တစ်ဦး လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လမင်းနီတောင်၏ လုံခြုံရေးအတွက်မူ လင်းချီ အလွန်အမင်း စိတ်မပူလှပေ။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း 'ထိတ်လန့်ဖွယ်နတ်ဘုရား အသက်ရှူစနစ်' ကြောင့် ကစားသမားဟောင်းရော ကစားသမားသစ်များပါ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာကြသည်။ ယခုအခါ အဆင့်မြင့်အလုပ်သင် အရေအတွက်မှာ ဆယ်ဦးကျော်သွားပြီဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် အလုပ်သင်မှာ ၃၀ ကျော်ရှိကာ စုစုပေါင်း အလုပ်သင် အရေအတွက် ၇၀ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ အလုံးစုံအင်အားမှာ တောရိုင်းဂိုဏ်းကြီးများတွင် အဆင့် ၇၀ သို့မဟုတ် ၈၀ အတွင်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မူ သိုင်းပညာရှင်အဆင့်နီးပါးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ တောရိုင်းလေလွင့်သူများကြားတွင် ဒေသခံ အင်အားကြီးတစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်သည်။

လင်းချီသည် လမင်းနီတောင်ကို တည်ဆောက်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်တွင် ယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် လမင်းနီတောင် ခြေရင်းသို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်။

"အစ်ကို ဖလော့... ဒါက လမင်းနီတောင်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

ကုန်တင်ယာဉ်ကြီးတစ်စီးအတွင်းမှ လက်လေးဖက်ပါသော ဗမာသဏ္ဌာန် လူသန်ကြီးတစ်ဦးသည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ တောင်တစ်ခုလုံးကို သစ်သားတိုင်များဖြင့် ကာရံထားပြီး ခံတပ်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ငါးမီတာကျော် မြင့်သော သစ်သားတံခါးကြီး နှစ်ချပ်ရှိကာ အလယ်အလတ်အဆင့် အလုပ်သင် ခြောက်ဦးကျော်သည် မြို့စောင့်စစ်သည်များကဲ့သို့ ခန့်ညားစွာ ရပ်နေကြသည်။ အထောက်အထားမဲ့ လေလွင့်သူများကိုလည်း တစ်ဦးချင်း စစ်ဆေးပြီးမှ လမင်းနီတောင်အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပေးနေသည်။

ယာဉ်အတွင်းရှိ ဖလော့သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဗလာကျင်းနေခဲ့သော လမင်းနီတောင်၏ ပြောင်းလဲသွားပုံကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်နေမိတော့သည်။