အခန်း ၁၉၆ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းခြင်း

လပ်စ်သည် ဘလက်စပိတ် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ အောင်းနေသည်မှာ သုံးရက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

လပ်စ် ပေးထားသည့် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားသူမှာ အမ်မာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

အပြင်ထွက်ခြင်းက ပြဿနာများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ထိုဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ်လူငယ်က သိထားသဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်အတွက် လိုအပ်သည့် အခြေခံပြင်ဆင်မှုများကို လှပသော ဒွော့ဖ်မလေးအား ကိုင်တွယ်ခိုင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

—-

ဘလက်စပိတ် တည်းခိုခန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်း တစ်နေရာတွင်...

ဆစ်ဒ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရပ်ကွက်ကို အလွတ်ကျက်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ သတ်မှတ်ထားသည့် ပစ်မှတ်ကို လုပ်ကြံပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန် အကောင်းဆုံးနေရာအချို့ကိုလည်း ရှာဖွေထားပြီး ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးသည် ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ပစ်မှတ်ကို သတ်နိုင်ရန် ခက်ခဲမှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားတတ်သည်။

သူ လုပ်ချင်သည်မှာ ဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ်ကို သတ်ပြီး သူသေဆုံးကြောင်း မသိရသေးမီ ဝှိုက်ဘရစ်ချ်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားရန်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ သူ၏တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးနောက် စောင့်ကြိုနေမည့် များပြားလှသော ဆုလာဘ်များကို အေးအေးလူလူ ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

'လော်ရာနဲ့ လစ်ဗီယာ... ခဏလေးပဲ ထပ်စောင့်ဦး၊ ငါတို့တွေ နောက်ဆုံးတော့ သက်သောင့်သက်သာ ဘဝမျိုးနဲ့ အတူတူ နေနိုင်ကြတော့မယ်' ဟု ဆစ်ဒ်က တွေးတောရင်း ဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ် တည်းခိုနေသည့် တည်းခိုခန်း၏ ဒုတိယထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူ၏ပစ်မှတ်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်မလာသေးသဖြင့် ဆစ်ဒ်အနေဖြင့် သူ၏စွမ်းရည်အားလုံးကို အကဲမဖြတ်နိုင်သေးပေ။ ဆစ်ဒ်နည်းတူ စကားလက်သည်လည်း သူမကိုယ်ပိုင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုအတွက် အခြေခံပြင်ဆင်မှုများကို အပြီးသတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူမနှင့် ဆစ်ဒ်သည် ပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦးသာလျှင် နောက်ထပ် သတ်ဖြတ်သူလောင်း (Slayer Candidate) ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် ထိုရုပ်ချောသော ဒွော့ဖ်အား သူမထက် သာသွားစေရန် အခွင့်အရေးပေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိပေ။

ဆစ်ဒ်နည်းတူ သူမတွင်လည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်လာရသည့် ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းပြချက်များ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီး အောင်နိုင်သူအဖြစ် ပြန်လာမည်ဟု သူမ ကျိန်ဆိုထားသည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပစ်မှတ်ရှိရာ တည်းခိုခန်းကိုသာ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက်မူ ယခုလိုစောင့်ဆိုင်းရခြင်းမှာ အသစ်အဆန်းမဟုတ်ပေ။ ပစ်မှတ်ကို အဆုံးစီရင်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေး ရရှိသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည့် စိတ်ရှည်မှုမျိုး ၎င်းတို့တွင် ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် လပေါင်းများစွာ ကြာတတ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်များတွင် Initiate Rank အဆင့်ရှိ အစောင့်များ ရှိနေတတ်ပြီး လုပ်ကြံရန် ခက်ခဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင်မူ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ ဝှိုက်ဘရစ်ချ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပစ်မှတ်သည် တည်းခိုခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေပြီ။

ဆစ်ဒ်နှင့် စကားလက်တို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ လက်လွတ်မခံသင့်သော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ် မည်သည့်နေရာသို့ သွားနေသည်ကို သိရှိရန် ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ချက်ချင်း နောက်ယောင်ခံလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှာ ညနေငါးနာရီဝန်းကျင်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်နာရီ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီအတွင်း နေဝင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်မှာ လုပ်ကြံရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင်။

လပ်စ်သည် မြို့ထဲတွင် ရည်ရွယ်ရာမရှိ လျှောက်သွားနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် သူသည် လူအများအပြားရှိသည့် နေရာများနှင့် မြို့လုံခြုံရေးအတွက် လှည့်ကင်းပတ်နေသည့် အစောင့်များရှိရာ နေရာများသို့သာ လျှောက်သွားနေသည်။

ဆစ်ဒ်နှင့် စကားလက်တို့မှာ လက်တွန့်နေကြရသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် သူတို့ကိုယ်တိုင် အဖမ်းခံရမည်ဆိုပါက အကျိုးမရှိပေ။ သတ်ဖြတ်သူလောင်း ဖြစ်လာခြင်း၏ ဆုလာဘ်များကို ခံစားနိုင်ရန်အတွက် သူတို့ကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်နေရန် လိုအပ်သည်။

အဆုံးတွင်မူ ဤသည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အသေခံရမည့် တာဝန်မဟုတ်ဘဲ အကျိုးကျေးဇူးကြီးမားသည့် တာဝန်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းအတွက် ပစ်မှတ်ကို သတ်ရုံသက်သက်ဖြင့် အသက်အသေခံမည့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။

သူတို့အတွက်မူ သူတို့၏ အသက်သည် ပို၍အရေးကြီးသည်။

တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည်... နှစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နေဝင်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မည်းလာခဲ့သည်။ လမ်းမီးတိုင်များ၏ အလင်းရောင်ကသာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနည်းငယ် လင်းစေသည်။

လပ်စ်သည် တည်းခိုခန်းနှင့် တော်တော်ဝေးဝေးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် မြန်မြန်ပြန်ရောက်ရန် ဖြတ်လမ်းကို အသုံးပြုဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သူသည် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရှည်လျားသော လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ကာ သူသွားလိုသည့် လမ်းမသို့ ရောက်အောင် သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ဆစ်ဒ်နှင့် စကားလက်တို့သည် သူ၏နောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို အစွမ်းကုန်အသုံးချကာ အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်မှ ခုန်လွှားရင်း ပစ်မှတ်ကို နောက်ကွယ်မှ အလစ်ဝင်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

မူလကမူ ၎င်းတို့သည် ပစ်မှတ်ကို လူသူကင်းဝေးရာသို့ မျှားခေါ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ထိုဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ်ကပင် ၎င်းတို့အတွက် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးလိုက်သဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ဆစ်ဒ်နှင့် စကားလက်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြပြီး သတ်ဖြတ်သူလောင်း ဖြစ်လိုသည့် ဆန္ဒများကို မျက်လုံးထဲတွင် အထင်းသား မြင်တွေ့နေရသည်။

လပ်စ် လမ်းကြား၏ တစ်ဝက်ခန့်သို့ ရောက်သောအခါ စကားလက်က အခြားတစ်ဖက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဆစ်ဒ် သတိမထားမိဘဲ မနေခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ ဘာကို အံ့သြသွားသလဲဆိုသည်ကို သိရန် သူမကြည့်ရာဘက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်နှင့် စကားလက်သည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး ဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ်ထံသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဘာစီလစ် မြွေနဂါးအဆိပ် လိမ်းကျံထားသည့် ဓားမြှောင်တစ်စင်း ပါရှိသည်။

"တောက်!" ဆစ်ဒ်သည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ နောက်ကျပြီးမှ လိုက်ခုန်ရင်း စိတ်ထဲမှ ကြိမ်ဆဲလိုက်သည်။ စကားလက်က အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ခွင့်ရသွားစေရန် ထိုကဲ့သို့ ကလေးကလားဆန်သော လှည့်ကွက်ထဲတွင် သူ ကျရှုံးသွားသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သူမ၏ တိကျလှသော ဓားမြှောင်ထိုးချက်ဖြင့် စကားလက်သည် ဤတာဝန်ကို အောင်မြင်တော့မည်ဟု ဆစ်ဒ် သိထားသည်။

သို့သော် သူမ၏ ဓားမြှောင် ပစ်မှတ်ဆီသို့ မရောက်မီ အပြာရောင် ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လမ်းခုလတ်တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုဒိုင်းကာကြီးမှာ ကွဲကြေသွားပြီး ဓားဦးမှာ နောက်ထပ် ဒိုင်းကာတစ်ခုက တားဆီးထားသော်လည်း ဆက်လက် ထိုးစိုက်ဝင်သွားသည်။

ထိုဒိုင်းကာမှာလည်း ပျက်စီးသွားပြီး ဓားဦးမှာ ဗိုက်ပူပူ မိစ္ဆာကာကွယ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုမိစ္ဆာကာကွယ်သူသည် အသံတစ်ချက်သာ ပြုနိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသက်သွေးမှာ နောက်ဆုံး ၁ အထိ ကျဆင်းသွားသည်။

သူ၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သော 'Guts' မှာ အသက်ဝင်လာသော်လည်း စကားလက်က မိစ္ဆာကာကွယ်သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ ဓားကို လှည့်လိုက်သဖြင့် ၎င်းမှာ အလင်းစက်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားရကာ သူ့အတွက် အထောက်အကူ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ပါဇူဇူက တွန်းထုတ်လိုက်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည့် လပ်စ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

သူ၏ အသန်မာဆုံး ကာကွယ်သူဖြစ်သော ပါဇူဇူသည် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းရည်ကို သုံး၍ တားဆီးခဲ့သော်လည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် နှစ်ချက်တည်းနှင့် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဂိမ်းစကားအရ ပြောရလျှင် စကားလက်သည် အလွန်ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှု (Critical Hit) တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ရိုးရှင်းသော အဆုံးသတ်ချက်တစ်ခုဖြင့် ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်သည့် ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုဒဏ်ကြောင့် ပါဇူဇူ၏ အသက်မှာ ချက်ချင်း သုညဖြစ်သွားရသည်။

စကားလက်သည် သူမ၏ ပစ်မှတ်အစစ်အမှန်မဟုတ်သော လက်ပါးစေကို သတ်မိသွားသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ လျှာရိုက်လိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် ဟာ့ဖ်အက်လ်ဖ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ဘေးမှ အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသဖြင့် အငိုက်မိသွားသည်။

ဆစ်ဒ်သည် စကားလက်၏ ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အက်လ်ဖ်လူငယ်ထံသို့ အဆုံးသတ်ချက် ပေးရန် အပြေးဝင်သွားသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ တိုတောင်းသော ငွေရောင်ဓားမှာ သေစေနိုင်သော ထက်မြက်မှုများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူ၏ ပစ်မှတ်ကို အဆုံးစီရင်ရန်အတွက် အပြင်းထန်ဆုံး ထိုးချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေတော့သည်။