အခန်း ၁၈၉ ဂရစ်ဖင် အဖွဲ့အစည်း [အပိုင်း ၁]
“လ... လူသားစားဘီလူး!”
ဂေါ်ဗလင်တစ်ကောင်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ပေးရန် ပြင်နေသည့် စွန့်စားသူတစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော လိုင်ကန် (ဝံပုလွေလူသား) ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။
ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ ဂေါ်ဗလင်ကိုသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သာမန်လူသားများဖြစ်သည့်အတွက် ထိုကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မိကြသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည့် စွန့်စားသူပင်လျှင် အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားပြီး မိမိထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားထွားကြိုင်းနေသော လိုင်ကန်ကို လက်နက်ဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားမိသည်။
သို့သော် အခြေအနေများ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် မဖြစ်ပွားမီမှာပင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော အသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
“စိတ်အေးအေးထားကြပါ၊ သူက ကျွန်တော်တို့ဘက်တော်သားပါ” ဟု လပ်စ်က စွန့်စားသူများအနားမှ ဖြတ်လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီယာဘလို၊ အစ်ရှ်တာ၊ ပါဇူဇူး... ထွက်လာခဲ့ကြ။”
ဟာ့ဖ်-အဲ့လ်ဖ် လူငယ်က သူ၏ အမည်ရသတ္တဝါများကို ခေါ်ယူလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သုံးဦးမှာ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
“သူတို့ကို အနောက်ကို ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်” ဟု လပ်စ်က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် အဆင့် (၁) မွန်းစတားများ၏ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှိသော အရိုးစုစစ်သည် အယောက်သုံးဆယ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ ဂေါ်ဗလင်များထက် စွမ်းအားအနည်းငယ် လျော့နည်းသော်လည်း နော်ရီယာခံတပ်အတွင်း၌ သွန်းလုပ်ထားသည့် လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် အခြေခံလက်နက်များကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်နေသော ဂေါ်ဗလင်များထက် ပိုမိုအားသာနေခဲ့သည်။
လပ်စ်၏ လက်ပါးစေများ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ဂေါ်ဗလင်များမှာ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရပြီး အစောင့်အရှောက် စွန့်စားသူအဖွဲ့မှာလည်း အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် အချိန်ရသွားတော့သည်။
ကိုလက်နှင့် အခြားသူများလည်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ပါလာကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ရန်သူ့ဘက်မှ အမြောက်အမြား သေကျေပျက်စီးသွားသဖြင့် ကျန်ရှိသော မွန်းစတားများမှာ ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။
လပ်စ်မှာ ထွက်ပြေးသွားသော ဂေါ်ဗလင်များထက် အရှိန်အဟုန်နှင့် ခွန်အားသာလွန်နေသည့် လိုင်ကန်ကို အကဲခတ်နေမိသည်။
သူတို့ မထွက်ခွာမီက လပ်စ်သည် အမ်မာ့ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လိုင်ကန်၏ ‘ပြီးပြည့်စုံသော မျိုးဗီဇ’ များကို ထည့်သွင်းလိုခြင်း ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သူမကို လိုင်ကန်တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။ လပ်စ် ထင်မှတ်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် လှပသော ဒွာ့ဖ်မလေးမှာ ချက်ချင်းပင် “ဟုတ်ကဲ့” ဟု ခေါင်းငြိမ့်ခဲ့သည်။
အမ်မာက ငြင်းပယ်လိမ့်မည် သို့မဟုတ် စဉ်းစားရန် အချိန်တောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ လုံးဝမဖြစ်ခဲ့ပေ။
အမ်မာက သူမအနေဖြင့် ပိုမိုသန်မာချင်ကြောင်းနှင့် လိုင်ကန်အဖြစ် အလိုရှိသလို အသွင်ပြောင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိခြင်းက ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြောင်း လပ်စ်ကို ပြောပြခဲ့သည်။
သူမသည် တစ်ကိုယ်တည်း မဖြေရှင်းနိုင်သော အရာမရှိဟု ယူဆခဲ့သောကြောင့် တစ်သက်လုံး လေလွင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် တွိုင်းလိုက်ရိန်း (Twilight Rain) ၏ သုတေသီများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက်တွင်မူ သူမ၏ လက်ရှိစွမ်းအားမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် မလုံလောက်ကြောင်း အမ်မာ သိရှိသွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူမသည် လပ်စ်ကိုလည်း ယုံကြည်သည်။ ဤဟာ့ဖ်-အဲ့လ်ဖ် လူငယ်သည် သူမကို မည်သည့်အခါမှ နာကျင်အောင် လုပ်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားရသောကြောင့် သူ၏ လက်ဆောင်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
‘သူမရဲ့ အဆင့်က အဆင့် (B) တမန်တော်ကနေ အဆင့် (A) တမန်တော်ကို ခုန်တက်သွားတာပဲ’ ဟု လပ်စ်က အမ်မာကို အဝေးမှကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ ‘သူမက အရင်ကတည်းက လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက်လို လက်အိတ်သံခွံတွေကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်တတ်သူပဲ။ ရန်သူကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရတာ ဝါသနာပါတာကြောင့် လိုင်ကန်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်တာက သူမအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာပါ။’
ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဂေါ်ဗလင်အများအပြားမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။
အီကိုမှာ တိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်ဘဲ ဘလက်ကီ၊ ဝှိုက်တီ၊ ရော့ကီနှင့် မာရာတို့ကို ဂေါ်ဗလင်အလောင်းများထဲမှ မိစ္ဆာအမြုတေ (Beast Cores) များ တူးထုတ်ရန် အမိန့်ပေးနေသည်။
မိမိကိုယ်မိမိ ပိုမိုသန်မာလာစေရန်အတွက် မွန်းစတားများ၏ အမြုတေများကို စားသုံးရန် အခွင့်အရေးကို လုံးဝလက်လွှတ်မခံသည့် ဆလိုက်လ် (Slime) ကလေးကို ကြည့်ပြီး လပ်စ်မှာ ခေါင်းတယမ်းယမ်းနှင့်သာ ကြည့်နေမိတော့သည်။
မကြာသေးမီက အက်စထရာ (Astra) ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့မှုကြောင့် အီကိုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ့ကို အနိုင်ပိုင်းနိုင်ရန်အတွက် ပိုမိုသန်မာလာအောင် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
အမြုတေများကို စုဆောင်းပြီးနောက် အီကိုသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု မဆိုင်းမတွပင် စားပစ်လိုက်ရာ သူမ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာပင် ဂေါ်ဗလင်များ၏ အမြုတေများမှ ရရှိနိုင်သည့် စွမ်းရည်များမှာ သူမ ယခင်ကတည်းက သင်ယူထားပြီးဖြစ်သည့် ‘ခုတ်ချက်’ (Slash) ကဲ့သို့ စွမ်းရည်များသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းစွမ်းရည်မှာ ‘ပြင်းထန်သော ခုတ်ချက်’ (Heavy Slash) အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဆလိုက်လ်ကလေးမှာ ပျော်ရွှင်နေဆဲပင်။ အကြောင်းမှာ သူမအတွက်မူ မိစ္ဆာအမြုတေတိုင်းသည် သူမ၏ ‘မေမေ’ ၏ အချစ်ကို လုယူနေသည့် မဟာရန်သူတော် အက်စထရာကို အနိုင်ယူရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးကပ်သွားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် အမ်မာ” လိုင်ကန်ကြီး သူ၏ အနားသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် လပ်စ်က ချီးကျူးလိုက်သည်။
‘ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လပ်စ်’ ဟု လိုင်ကန်က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ လပ်စ်၏ ရင်ဘတ်ခန့်သာ အရပ်ရှိသည့် လှပသော ဒွာ့ဖ်မလေးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။
အမ်မာသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် သာမန်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားစဉ်မှာပင် အသွင်ပြောင်းနိုင်သည်။ ထူးခြားချက်မှာ မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်လာသည့်တိုင် သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းက သူမ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းကို ပိုမိုမြင့်မားစေပြီး အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်စေသည်။
သူမ၏ အဝတ်အစားများကဲ့သို့ပင် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုသည့် လက်အိတ်သံခွံများကလည်း လိုင်ကန်ပုံစံတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။ သူမ၏ လက်သည်းများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကြောထက်မြက်နေပြီး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်လာသည်။
“ဝါး... အံ့သြစရာပဲ!” ကိုလက်က အမ်မာ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဖြင့် လိုက်လံစမ်းသပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “မမက ဘယ်လိုလုပ် အသွင်ပြောင်းနိုင်တာလဲ? ဒါ ဟိုဆေးရည်ရဲ့... အုမ်း!”
လျှို့ဝှက်ထားရမည့် ကိစ္စများကို ပြောမိတော့မည့် ချစ်စရာကောင်းသော ကောင်မလေး၏ ပါးစပ်ကို လပ်စ်က လက်ဖြင့် အမြန်ပိတ်လိုက်ရသည်။
ကိုလက်သည်လည်း သူမ မှားပြောမိတော့မည်ကို သိရှိသွားသဖြင့် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးကို တောင်းပန်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ အမှားကို သိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လပ်စ်က ဒွာ့ဖ်မလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ရထားလုံးဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ဝှိုက်ဘရစ်ချ်မြို့ (Whitebridge City) သို့ ရောက်သည်အထိ နောက်ထပ် အန္တရာယ်များ မရှိနိုင်တော့ဟု ယူဆသောကြောင့် သူ၏ လက်ပါးစေများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
အစောင့်အရှောက် လိုက်ပါလာသည့် စွန့်စားသူများလည်း သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။ သူတို့တွင် ဝိညာဉ်သတ္တဝါ (Undead) များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာမူ တစ်မျိုးထူးခြားသော အတွေ့အကြုံပင် ဖြစ်သည်။
လပ်စ် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မည်သည့် ဂေါ်ဗလင် သို့မဟုတ် မွန်းစတားကမျှ သူတို့ကို ထပ်မံခြုံခိုမတိုက်ခိုက်တော့ပေ။
နေဝင်ရိုးရီ အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ဝေးလံသော အရပ်၌ ခန့်ညားထည်ဝါသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို လပ်စ် မြင်လိုက်ရသည်။ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖောက်လုပ်ထားသည့် ဖြူဖွေးသော တံတားကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ဤမြို့ကို ‘ဝှိုက်ဘရစ်ချ်မြို့’ (တံတားဖြူမြို့) ဟု ခေါ်တွင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤမြို့သည် မြစ်ကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဆင်ပြေသောကြောင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်နိုင်ပြီး ဂွီလီဗန် (Gweliven) ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ အဓိက ကုန်သွယ်ရေးမြို့ကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
‘ဝှိုက်ဘရစ်ချ်မြို့...’ လပ်စ် တွေးလိုက်သည်။ ‘ဂရစ်ဖင် အဖွဲ့အစည်း (Order of the Griffin) က တခြားအဖွဲ့ဝင်တွေ အဲဒီမှာ ငါ့ကို စောင့်နေကြတာပေါ့။ သူတို့တွေက လူကောင်းတွေ ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ။’
ဒွာ့ဖ်ဘုရင်၏ အမိန့်အရ လပ်စ်ကို ဂရစ်ဖင် အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်သစ်အဖြစ် လျှို့ဝှက်ခန့်အပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဘုရင်ကြီးနှင့် နက်ဗရီရယ် (Nevreal) တို့သည် အမြင်ချင်း တူညီကြသည်။ လပ်စ်သည် နတ်ဘုရားများသာ သိနိုင်သည့် အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် သူတို့နိုင်ငံအတွင်းသို့ ပေါ်ပေါက်လာသည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကံကြမ္မာက သူ့ကို ရန်သူအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေအဖြစ် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဘုရင်ကြီးသည် ဂွီလီဗန်နိုင်ငံအတွင်း၌ ဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းဆောင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သူများကိုသာ ပေးအပ်လေ့ရှိသည့် ‘ဂရစ်ဖင် အမှတ်တံဆိပ်’ ကို လပ်စ်အား ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဘုရင်ကြီး၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိသော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေထူသည့် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။
လပ်စ်အနေဖြင့်မူ အဖွဲ့သားများက သူ့ကို အသက်အရွယ်ကြောင့် ကလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခြင်း မပြုရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါတွင် သူသည်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။