အခန်း (၉၄) - နှစ်ယောက်ချင်း ပြိုင်ပွဲ
အာရန်သည် ထိုသူနှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ပုရွက်ဆိတ်အရိပ်အားလုံးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ရှေ့တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလိုက်သည်။ အေဒင်က အနောက်မှ ကပ်လာပြီး -
“သူတို့က တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးနော်” ဟု ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က အဆင့်အတန်းချင်း မတူဘူး” ဟု ဇီးရိုးက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည်လည်း အာရန်၏ ဘေးတွင် ယှဉ်ရပ်လိုက်သည်။
“အေဒင်... မင်း ခီရာကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားပေးပါ” ဟု အာရန်က ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ... မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ? ငါတို့က ဘာလို့ ထွက်သွားရမှာလဲ?” အေဒင်က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။
“စိတ်မကောင်းပေမဲ့ အေဒင်... အခု ရောက်လာတော့မယ့် တိုက်ပွဲကို မင်းတို့ နှစ်ယောက် တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အာရန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မသွားဘူး” ဟု ခီရာက အနောက်မှ လှမ်းအော်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“အာရန် ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်” ဟု ဇီးရိုးက ဆိုသည်။
“ဟေ့လူ... မင်း နောက်နေတာလား။ ငါတို့ မင်းကို ဒီမှာ ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အေဒင်က ဆိုသည်။ အာရန်က သူတို့ကို ထပ်မံ ဖျောင်းဖျရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက လက်ချောင်းကို တောက်ခေါက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံ၌ ဧရာမ သိမ်းငှက်ကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများမှာ ခရမ်းနှင့် အနက်ရောင် ရောယှက်နေပြီး ချောက်ကမ္ဘာကဲ့သို့ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများက ဝိညာဉ်များကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။
ကိကိ... ဝူးးး!
၎င်းသည် လေထုကို တုန်ခါသွားစေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကာ ဧရာမ ကျင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် အာရန်တို့ အဖွဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားကာ လူတစ်ရပ်ခန့် ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးတန်းကြီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
လျှပ်စီးတန်း ပြေးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ကြမ်းပြင်များမှာ ကြေမွကုန်သည်။
“အားလုံး ငါ့အနောက်မှာ နေကြ” ဟု ဇီးရိုးက ဆိုကာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လိုက်သည်။ သူမ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်နှင့် ဧရာမ အကာအကွယ် အမိုးခုံးကြီး တစ်ခု သူတို့ ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီးတန်းသည် ထိုအမိုးခုံးကို ရိုက်ခတ်မိရာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲတော့မည့်အလား ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အကာအကွယ် အမိုးခုံးမှာ ခိုင်ခံ့စွာ တောင့်ခံထားနိုင်သော်လည်း အမိုးခုံး ပတ်လည်ရှိ မြေပြင်များမှာမူ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားတော့သည်။ ဇီးရိုးက အကာအကွယ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် တူကိုင်ထားသော လူရွယ်မှာ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ဆယ်မီတာခန့် ခရီးရောက်သည်။
အေဒင်က ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လိုက်သော်လည်း ထိုလူက တူဖြင့် ရိုက်ချခါနီးမှာပင် အာရန်က ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်ကာ အေဒင်၏ အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲပြီး အနောက်သို့ အစွမ်းကုန် ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။
တူသည် ဝံပုလွေအစောင့်အရှောက် (Wolf Guard) ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်မိသွားပြီး အာရန်မှာ မီတာအနည်းငယ်အထိ လျှောတိုက်ကာ အနောက်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူ ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ ခွန်အားမှာ အံ့မခန်းလှသည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုက အာရန်ကိုပင် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အေဒင်မှာ အခြေအနေမှန်ကို သိရှိသွားသည်။ အကယ်၍ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သူသာ ခံယူခဲ့ရပါက သူ၏ဓားမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားပြီး သူလည်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။
သူသည် အဆင့် (A) စစ်သည်တော် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် လုံးဝ အားနည်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုလူကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ လျှော့ပေးမည့် ပုံမပေါ်ပေ။ ကောင်းကင်ရှိ သိမ်းငှက်ကြီးကလည်း နောက်ထပ် ဧရာမ လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သဖြင့် ဇီးရိုးမှာ ထပ်မံ ကာကွယ်ပေးရပြန်သည်။
ယခုအခါ လေထုမှာ တင်းမာမှုများကြောင့် ပူလောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ့် တိုက်ပွဲအစစ်အမှန်မှာ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အဆင့် (S) တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အဆင့်မြင့် လေ့ကျင့်ထားသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။
သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူမှာ အာရန်နှင့် ဇီးရိုး တို့သာ ရှိတော့သည်။ ဇီးရိုးသည် အဆင့် (S) တစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် နယ်မြေသား (Trueborn) တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သဖြင့် သူမတွင် အံ့မခန်း ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ခွန်အားများ ရှိနေသည်။
“အေဒင်... ခီရာကို ခေါ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားပါ” အာရန်က ထပ်ပြောသည်။ “ငါ မင်းတို့ကို မြေပုံ ပေးလိုက်ချင်ပေမဲ့ ဒါက မင်းတို့ကို ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်။ အဲဒီတော့... ငါ့ကို ကူညီတဲ့ အနေနဲ့ မင်းတို့ ထွက်သွားပေးကြပါ”
အေဒင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူသည် ဤအခြေအနေအပေါ် ဒေါသထွက်နေသလို မကူညီနိုင်ဘဲ ထွက်ခွာသွားရမည့် မိမိကိုယ်ကိုယ်လည်း အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်။
သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် မေးကြောများ ထောင်ထွက်လာသည်။ “ကောင်းပြီလေ” ဟု ဆိုကာ သူ စတင် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။ “သွားကြစို့ ခီရာ”
“ဟင့်အင်း... ငါ မသွား-”
“ဒီမှာ နေနေလည်း အပိုပဲ။ ငါတို့ ရှိနေတာက သူတို့ နှစ်ယောက်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ သွားကြစို့ ခီရာ” ဟု အေဒင်က ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ခီရာသည် အာရန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ သူ တစ်ချက်လောက် လှည့်ကြည့်လာမလားဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။ သို့သော် အာရန်မှာ ထိုသူနှစ်ဦးကိုသာ အာရုံအပြည့် စိုက်ထားသည်။ သူမသည် နာကျင်စွာ သက်ပြင်းချလျက် အေဒင်၏ အနောက်မှ လိုက်သွားလေတော့သည်။
“ဟားဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့လည်း သွားကြပြီပဲ။ အဲဒီ အားနည်းတဲ့ ကောင်တွေ ဘယ်တော့ ထွက်သွားပြီး ငါတို့ကို တကယ့် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲခွင့် ပေးမလဲလို့ ငါ စောင့်နေတာ” ဟု ထိုလူက ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်သော အသံကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးမှာလည်း သူ၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာသည်။ သိမ်းငှက်ကြီးမှာ သူတို့ ခေါင်းပေါ်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့် ဖြစ်နေသည်။
“မစခင်မှာ ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ငါက ‘ရာဂ်နာ’ (Ragna) ပါ၊ ရှေးဟောင်း စစ်သည်တော် မိသားစုဖြစ်တဲ့ ‘ခရင်မ်ဆန်’ (Crimson) မိသားစုရဲ့ သားဖြစ်သလို ‘နဂါးနက်ဂိုဏ်း’ (Black Dragon Sect) ကို တည်ထောင်ခဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ သားလည်း ဖြစ်တယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။ သူ၏ လေသံမှာ ယုံကြည်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
အမျိုးသမီးမှာလည်း ပြုံးလျက် သူမ၏ အလှည့်ရောက်သောအခါ ယဉ်ကျေးစွာ အလေးပြုလိုက်သည်။ “ကျွန်မ နာမည်က ‘လီလီ’ (Lily) ပါ၊ နဂါးနက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌရဲ့ သမီးပါ” ဟု သူမက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ “တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် သူစိမ်းတို့။ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ မြေပုံကို မပေးဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ခဏလေးပဲ ကြာလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ဆိုလိုက်သည်။
“တောက်... ငါ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို သဘောမကျဘူး” ဇီးရိုးက ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။
ရာဂ်နာသည် သူမကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဟားဟားဟား... ဘယ်လိုတောင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားလဲ။ စမ်းသပ်ပွဲပြီးရင် ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ကျွေးပါရစေ၊ အဲဒီအခါကျရင် ငါ့အကြောင်းကို မင်း ပိုသိလာမှာပါ” ဟု သူက ဆိုသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မဝင်စားဘူး။ ကျွန်မက ရှင့်ကို သတ်ပြီး ရှင့်ရဲ့ အလောင်းကို စမ်းသပ်ချက်တွေအတွက် သုံးဖို့ပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်။ ရှင် အသက်ရှင်နေတာက ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိဘူး” ဟု သူမက ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ရာဂ်နာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသော်လည်း အတင်း ပြုံးလိုက်ပြီး “တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် မင်းရဲ့ စိတ်ကူးတွေ ပြောင်းလဲသွားစေရမယ်” ဟု ဆိုကာ တူကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အာရန် သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ အကောင်းဆုံး အထောက်အပံ့များ ရရှိထားသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ဤနယ်မြေ၏ မင်းစိုးရာဇာ နွယ်ဖွားများ ဖြစ်ကြသည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါ မြေပုံကို ပေးလို့ မရဘူး။ တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း လာခဲ့ကြ။ ငါလည်း အစွမ်းကုန် ပြန်တိုက်မှာပဲ” ဟု အာရန်က ဆိုလိုက်သည်။
“တောက်... ဒါဆိုလည်း ဖြစ်စေရမယ်” ဟု ရာဂ်နာက ဆိုကာ တူကို ဆုပ်ကိုင်လျက် အသင့် ပြင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်မှ သိမ်းငှက်ကြီးမှာ ပတ်ချာလည် ပျံသန်းနေပြီး လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဇီးရိုးက ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်လုံး နှစ်ဆယ်ထက်မက ဖန်တီးလိုက်ပြီး အာရန်ကလည်း ‘ဖန့်’ နှင့် လျှပ်စီးဝံပုလွေတို့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေတော့သည်။