အခန်း (၉၂) - တည်နေရာအသစ်

ယခုအခါ အိမ်ငယ်တစ်လုံးနီးပါး အရွယ်အစားရှိလာသော မီနိုတောသည် မီးတောက်များ ဝေနေသည့် သံကြိုးနှစ်ခုလုံးကို အနောက်သို့ ဆွဲယူကာ အပေါ်စီးမှ တပြိုင်နက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ အားလုံးသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ အမြန်ဆုံး ပြေးလွှားရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။ သံကြိုးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများနှင့်အတူ မီးတောက်လမ်းကြောင်းများကို ကျန်ရစ်စေခဲ့သော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“တောက်...” အာရန်က တောက်တစ်ချက်ခေါက်ကာ “ငါ ရှေ့က ထွက်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူသည် ယခုအခါ အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ‘ဖန့်’ (Fang) ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဖန့်မှာ ယခင်ထက် ပို၍ ပျော့ပျောင်းလျင်မြန်လာပြီး ပို၍လည်း အစွမ်းထက်လာပုံရသည်။ သူ၏ နီရဲတောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများသည် ရန်သူကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အရှိန်မှာလည်း အံ့မခန်းလှသည်။

အာရန်သည် ဖန့်၏ ကျောပေါ်တွင် မြင်းစီးသကဲ့သို့ စီးနင်းကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရန်သူနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ဖန့်၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ဖန့်မှာမူ မီနိုတောရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားသည်။

မီနိုတောသည် ၎င်းထံသို့ ဦးတည်လာသော ခြိမ်းခြောက်မှု နှစ်ခုလုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ဘာလုပ်ရမည်ကို ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးမှ သံကြိုးနှစ်ခုလုံးကို အပေါ်တစ်ချက်၊ အောက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားမှုက ၎င်း၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ပျက်ပြားသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်လုံး (Spatial Spheres) နှစ်ခုသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းလာပြီး သံကြိုးများကို တည့်တည့်ဆောင့်မိကာ ပေါက်ကွဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သံကြိုးများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများက ၎င်း၏ လက်များကိုပါ ဘေးသို့ ကားထွက်သွားစေသည်။ ဤအရာမှာ မီနိုတော မတားဆီးနိုင်တော့သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဖန့်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီနိုတောကို ဦးခေါင်းဖြင့် တိုက်ချလိုက်တော့သည်။ အာရန် ထိုအနက်ရောင် မီးတောက်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို သိချင်သွားသော်လည်း ယခုမှာ စူးစမ်းနေရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။

မီနိုတောမှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ အနောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားစဉ် အပေါ်ဘက်မှ အာရန် ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ လက်သီးတွင် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် မြည်နေပြီး မီနိုတော၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ကို အပြင်းအထန် ထိုးချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း!

ထိုလက်သီးချက်မှာ ပေါက်ကွဲသံကြီးကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသည်။ မီနိုတော၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ ကွဲအက်သွားပြီး လျှပ်စီးများ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားသဖြင့် ၎င်းမှာ တွန့်လိမ်ကာ အနောက်သို့ ယိုင်သွားပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

“အခုပဲ အေဒင်!” အာရန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မရောက်မီမှာပင် အော်ပြောလိုက်ရာ အေဒင်သည် သူ၏ မြှင့်တင်ထားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို ဆန့်ထုတ်ကာ မီနိုတော၏ နှလုံးသားကို တိကျစွာ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ပြန်လည် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

နီမှောင်သော သွေးများ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ မီနိုတော သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

[ဝင်္ကပါရမှတ် ၁၀၀ ရရှိပါသည်]

သူတို့အားလုံး ဝင်္ကပါရမှတ် ရရှိကြောင်း အကြောင်းကြားစာကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိလိုက်ကြသည်။

“အော်... ဒါက ရမှတ်ရတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကိုး” အာရန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မိစ္ဆာတွေကို သတ်တာက ရမှတ်ရမယ့် နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်မှာကတော့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်” ဟု ဇီးရိုးက ဆိုကာ “ပါဝင်ကူညီတဲ့သူတိုင်းကို ပေးပုံရတယ်” ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ငါတို့မှာ ရမှတ်မလုံလောက်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး” ဟု အေဒင်က ဆိုသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးအချက်ကို သတ်ခွင့်ရခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းလှသည်။ အာရန်က ၎င်းကို အလွယ်တကူ အဆုံးသတ်နိုင်သော်လည်း မလုပ်ခဲ့ဘဲ အေဒင်ကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အေဒင်သည် ဝိညာဉ်အပိုင်းအစများကိုလည်း ရရှိခဲ့သဖြင့် ဤဝင်္ကပါရမှတ်များက သူ့ကို စိတ်အေးသွားစေသည်။

“ဒီမီနိုတောက အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်မြင့် နိုးထလာသူ (High Awakened) အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာပဲ။ နတ်သမီးက ပြောတာက နေ့တိုင်း ပိုခက်လာမယ်ဆိုတော့ မကြာခင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ အကောင်တွေကို တွေ့ရတော့မှာပဲ” ဟု ဇီးရိုးက အလောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သုံးသပ်ပြသည်။

“အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ ခွန်အားကွာခြားချက်က ဘယ်လောက်တောင် ရှိလို့လဲ?” ခီရာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အများကြီးပဲ။ ကွာဟချက်က မသေးဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိစ္ဆာတွေအတွက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုက အကြီးစား ပြောင်းလဲမှုမို့လို့ပဲ။ သူတို့ဟာ နိုးထလာသူ အဆင့်တွေမှာ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုဆောင်းကြပြီး တစ်နေ့မှာတော့ အဲဒီစွမ်းအင်ကို သုံးပြီး နယ်ပယ်အသစ်ကို ဖောက်ထွက်ကြတာ။ အဲဒါက အလွန်မြင့်မားတဲ့ ခုန်ပျံကွင်း (Trampoline) တစ်ခုပေါ်ကနေ ခုန်တက်လိုက်သလိုပဲ။

သူတို့ထဲက အများစုဟာ အဆင့်မြင့် နိုးထလာသူ အဆင့်မှာ ရှိခဲ့တဲ့ ခွန်အားထက် နှစ်ဆလောက် ပိုသန်မာလာကြပြီး တချို့ဆိုရင် အများကြီးကို ပိုသန်မာလာကြတာ” ဟု သူမက ရှင်းပြသည်။

“ဒါဆို ငါတို့က ဒီအကောင်ထက် နှစ်ဆလောက် ပိုသန်မာတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?” ခီရာ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအချို့ ပေါ်လာသည်။

“ငါတို့ အခုလိုပဲ အတူတူ ရင်ဆိုင်ကြမှာပါ” ဟု အာရန်က သူမ စိတ်အေးစေရန် ပြောလိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူသည် မြေပုံကို ထုတ်ယူကာ သူတို့ ဘယ်နေရာ ရောက်နေသလဲ၊ ဘယ်ကို ဆက်သွားရမလဲဆိုသည်ကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် စနစ်က ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ လူတိုင်းထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

[မြေပုံပိုင်ရှင် ခြောက်ဦး၏ တည်နေရာကို တစ်နာရီကြာအောင် ဖော်ပြပေးပါမည်]

အာရန်နှင့် အဖွဲ့သားများ ထိုသတင်းစကားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ ဤအရာမှာ ပထမဆုံးနေ့ ကုန်ဆုံးပြီးမှ လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤစမ်းသပ်ပွဲသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ကောင်းကျိုးပေးရန် မရည်ရွယ်ကြောင်း သူတို့ မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။

“တောက်... ဒါကတော့ ဒုက္ခပဲ” အေဒင်က ဆိုသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သူတို့ကတော့ ငါတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေမှာ သေချာတယ်” ဟု ခီရာက ဆိုသည်။

“အလွန်ဆုံး ၁၀ မိနစ်ပေါ့၊ ပထမဆုံးအုပ်စုက ရောက်လာတော့မှာပဲ” ဟု ဇီးရိုးက ဆိုသည်။

အာရန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ “ဟင်း... အဆင်ပြေပါတယ်။ သွားကြစို့။ မည်သူ့ကိုမျှ ထိခိုက်မှု မရှိစေရအောင် ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်” ဟု ဆိုကာ သူ စတင် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

“ရှင်က အဲဒီလူတွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့တော့ မရည်ရွယ်ပါဘူးနော်?” အေဒင်က မေးလိုက်သည်။

“မြေပုံက ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ဒါက အခြေခံအားဖြင့် ငါ့ကြောင့် ဖြစ်ရတာဆိုတော့ မြေပုံနဲ့ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါ လုပ်သင့်တာတွေကို လုပ်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မနိုင်တော့ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ကို အစွမ်းကုန် ကူညီခွင့် ပေးပါ့မယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ပဲ အဓိကထားပေးကြပါ” ဟု အာရန်က ဆိုလိုက်သည်။

အေဒင်က ငြင်းခုံရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခီရာက သူ၏ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ အေဒင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းညိတ်လျက် အနောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။

နောက်ထပ် လမ်းချိုးတစ်ခုကို လွန်ပြီးနောက် အာရန်သည် ရှေ့တွင် လူရိပ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမတော့ လူသားပုံစံ ရှိနေသဖြင့် နိုးထလာသူများဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါမှ ‘အိုဂါ’ (Ogres) များ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် လမ်းပေါ်တွင် စခန်းချကာ အုပ်စုလိုက် ရှိနေကြပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိသည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အနည်းဆုံး ခုနစ်ပေခန့် မြင့်မားပြီး မီးခိုးရောင် အရေပြားနှင့် ဂျို တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု ပါရှိသည်။

“သူတို့က ဒီမှာ ဘာလို့ စခန်းချနေရတာလဲ?” ခီရာက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါ အရေးမကြီးပါဘူး၊ သူတို့ကို ရှင်းပစ်ရအောင်” အေဒင်က ဆိုသည်။

“ငါ မင်းကို သဘောကျသွားပြီ” ဟု ဇီးရိုးက ဆိုကာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်ပြီး အေဒင်၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်ရာ အေဒင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူများ ဖြစ်သဖြင့် လိုက်ဖက်နေကြသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးလုံး ရှေ့သို့ တစ်ပြိုင်နက် ခုန်ဝင်လိုက်ကြသည်။ အိုဂါများက သူတို့ကို သတိပြုမိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားများ၊ လှံများ စသည့် လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လျက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ လေးယောက်နှင့် နှစ်ဆယ် တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အာရန်သည် ကိုယ်တိုင် ဝင်မတိုက်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဖန့် နှင့် လျှပ်စီးဝံပုလွေတို့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် မီးတောက်နှင့် အနက်ရောင် လျှပ်စီးတို့သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြရာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စခန်းတစ်ခုလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီး အာရန်သည် ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ ၃၀၀ ရရှိခဲ့သည်။

သူတို့ အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုနေကြစဉ် အာရန်၏ ‘အရိပ်အာရုံ’ က သူတို့ထံသို့ ဦးတည်လာနေသော နိုးထလာသူ အချို့ကို သိရှိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားပြီး ကျန်သူများ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့လည်း သိလိုက်ကြလေတော့သည်။