အခန်း (၈၇) - ဒုတိယအကြိမ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း

ထိုညနှောင်းပိုင်းတွင် အာရန်သည် တည်းခိုခန်းကုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းရင်း မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် စကားဆိုလိုက်သည်။

“စနစ်... ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းကို စတင်လိုက်တော့။”

သူပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စနစ်မျက်နှာပြင်သည် အသက်ဝင်လာသည်။ ယခင်အတိုင်းပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းသုံးခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

[အရိပ်ဝိဇ္ဇာ (Shadow Warlock)]

[အရိပ်ဝိညာဉ်ခေါ်သူ (Shadow Necromancer)]

[အရိပ်စစ်မှော်ဆရာ (Shadow Battle Mage)]

စနစ်က တစ်ခုချင်းစီကို စတင်ရှင်းပြသည်။

[အရိပ်ဝိဇ္ဇာ — ရှေးဦးအရိပ်သတ္တဝါများထံမှ ရှေးဟောင်းအရိပ်စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူသုံးစွဲသည်။ တိုက်ပွဲအတွက် ချေးယူထားသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုပြီး မိမိကိုယ်ပိုင်မဟုတ်သော စွမ်းအားများဖြင့် ရန်သူများကို ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းသည်။]

[အရိပ်ဝိညာဉ်ခေါ်သူ — အမှောင်ကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများနှင့် ထိုထက်ကျော်လွန်သော နေရာများမှ အရိပ်သတ္တဝါများကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းအပေါ် အဓိကထားသော ထပ်ဆောင်းစွမ်းရည်များကို ရရှိမည်။]

နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ —

[အရိပ်စစ်မှော်ဆရာ — အရိပ်စွမ်းအားကို မှော်ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့်ရော၊ ကိုယ်ခံပညာတိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့်ပါ အသုံးချသည်။ မှော်အတတ်နှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ဆောင်သည်။]

အာရန်သည် နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တခြားအရာများလောက် အသေးစိတ်မကျသော်လည်း သူ့အတွက် အဆီလျော်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

စနစ်သည် သူ့ကိုရော၊ သူ၏ရွေးချယ်မှုများနှင့် အမူအကျင့်များကိုပါ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူနှင့်ကိုက်ညီမည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုလမ်းကြောင်းကို ပုံဖော်ပေးနေသည့်အလား ခံစားရသည်။

သူသည် အရိပ်ဆင့်ခေါ်ခြင်းအပေါ်၌သာ လုံးလုံးလျားလျား အမှီမပြုလိုပေ။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အရိပ်များကို ဆင့်ခေါ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားနှင့် မလုံလောက်သည့်အခါမျိုးမှသာ ဆင့်ခေါ်လေ့ရှိသည်။

‘အရိပ်ဝိဇ္ဇာ’ လမ်းကြောင်းမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ အမည်မသိ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားများကို ထုတ်ယူသုံးစွဲရသည်မှာ အားကောင်းပြီး လှပသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အာရန်ကမူ သဘောမကျပေ။ ချေးယူထားသော စွမ်းအားဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ချမ်းသာမှုမပေးနိုင်။ အချိန်တစ်ခုအထိသာ ခွင့်ပြုပေးထားပြီး မိမိကိုယ်ပိုင်အစစ်အမှန်မဟုတ်သော ခွန်အားမှာ မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

‘အရိပ်ဝိညာဉ်ခေါ်သူ’ မှာမူ သူ၏ မူလစွမ်းရည်များဖြစ်သော ‘ဝါးမြိုခြင်း’ နှင့် ‘ဆင့်ခေါ်ခြင်း’ တို့ကို များစွာအားပြုထားသော်လည်း သူဖြစ်ချင်သည့်အရာမှာ ထိုမျှသာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏အရိပ်များအနောက်တွင် ထာဝရရပ်နေသူတစ်ယောက် မဖြစ်လိုပါ။

သူ၏အကြည့်များက နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုထံသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

အရိပ်စစ်မှော်ဆရာ။

တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“အရိပ်စစ်မှော်ဆရာအဖြစ် ပြောင်းလဲမယ်” သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခေါင်းထဲ၌ မူးဝေမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူ၏အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးလံလာကာ နောက်တစ်ခဏတွင် အရာအားလုံး မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း စတင်လေပြီ။

[.....]

ဆွယ်တာအင်္ကျီပွပွနှင့် မိန်းကလေးသည် စကျင်ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူမ၏ဖိနပ်သံ တညံညံဖြင့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ နံရံများကို အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အဖြူရောင်ဆေးခြယ်ထားပြီး အထက်နှင့်အောက်တွင် ရွှေရောင်အနားသတ်များဖြင့် မွမ်းမံထားသည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရုပ်တုများ၊ အိုးများနှင့် တခြား အရည်အသွေးမြင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ထားရှိထားသဖြင့် ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်မနေဘဲ တင့်တယ်လှသည်။

သူမသည် ခေါင်းကိုမတ်မတ်ထားကာ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာသည်။ ပွတ်တိုက်ထားသဖြင့် ပြောင်လက်နေသော သစ်သားတံခါးညိုကြီးတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူမ ရပ်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဖြစ်လာတော့မည့်အရာအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်သည့်အလား အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် လက်ကိုမြှောက်၍ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

ဒေါက်... ဒေါက်...

“ဝင်ခဲ့ပါ။”

အတွင်းမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခုက ပြန်ထူးသည်။

သူမ တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

အခန်းတွင်းမှာ အလင်းရောင်မှိန်မှိန်သာ ရှိပြီး ထောင့်တစ်နေရာရှိ သလင်းကျောက်မီးအိမ်လေးတစ်ခုကသာ အလင်းပေးထားသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်အနီးရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် ထိုင်နေပြီး ညဦးပိုင်း၏ အေးမြသော လေပြေကို ခံစားရင်း အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝိုင်ဖန်ခွက်တစ်လုံး ရှိသော်လည်း သူမ ရပ်နေသည့်နေရာမှဆိုလျှင် သူ၏မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

“မင်္ဂလာပါ” သူက တည်ငြိမ်အေးဆေးသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“သတင်းအချို့ ယူလာပါတယ်” သူမက ပြောလိုက်သည်။

“အို... ဟုတ်လား?” သူက ဆိုကာ သူ၏ထိုင်ခုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်သည်။ “သတင်းလား? ဘာသတင်းများ ဖြစ်မလဲ?”

သူ သူမဘက်သို့ လုံးလုံးလျားလျား လှည့်လိုက်သောအခါမှ သူ၏ရုပ်သွင်က ပေါ်လာသည်။

သူမှာ တခြားသူမဟုတ်၊ လွင့်မျောနန်းတော် (Floating Palace) မှ လူဝီ (Louis) ပင် ဖြစ်သည်။

“ ‘အရိပ်’ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေပါ” သူမက ဆိုသည်။

“ဟမ်?” သူက ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ “သူက ငါတို့ ရှာနေတဲ့သူ တကယ်ပဲလား?”

‘အရိပ်’ ဆိုသူ ပေါ်ထွက်လာကတည်းက နဂါးနက်ဂိုဏ်း (Black Dragon Sect) နှင့် လွင့်မျောနန်းတော် နှစ်ခုလုံးက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စိတ်ဝင်စားရုံနှင့် မလုံလောက်ပေ။ သူတို့အတွက် သေချာမှု လိုအပ်သည်။ တစ်ခုခုမလုပ်ဆောင်မီ သူသည် အစစ်အမှန် ‘အရိပ်’ ဟုတ်မဟုတ်ကို သူတို့ သေချာအောင် လုပ်ရမည်။

သူ၏ပို့စ်က လူအများအာရုံစိုက်ခြင်းခံရပြီး နာမည်ကြီးလာပြီးနောက် လူအများအပြားက သူ၏နောက်ကြောင်းကို စတင်တူးဆွလာကြသည်။ ထိုအခါမှစ၍ အရာအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ သူ မည်သည့်နေရာတွင် နိုးထလာခဲ့သည်ဆိုသည့် မှတ်တမ်းလည်းမရှိ၊ သတင်းပို့ချက်လည်းမရှိ၊ ခြေရာလက်ရာလည်းမရှိ။ လေထဲကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချက်ကပင် သူတို့ကို သံသယဝင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူ မဟုတ်ပါဘူး” သူမက ဆိုသည်။

သူ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“ဘာ?”

“မိမိကိုယ်ကိုယ် ‘အရိပ်’ လို့ ကြေညာထားတဲ့သူက အစစ်မဟုတ်ပါဘူး” သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “ကျွန်မ သူ့အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ပြီး သူတို့နောက်ကို လိုက်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်”

သူမက ဖြစ်ပျက်သမျှအားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။

“အစစအရာရာမှာ သူတို့က အားနည်းတဲ့ ဂျိုပါမြွေနက်တွေကိုပဲ အမဲလိုက်နေကြတာ။ သံသယဝင်စရာ မရှိပါဘူး။ သူက ပိုကြီးတဲ့သားကောင်တွေကို မရင်ဆိုင်ရဲသေးဘူးလို့ပဲ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တယ်”

သူမ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားသွားသည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က ဧရာမ ဂျိုပါမြွေနက်ကြီးတစ်ကောင်ကို ငါတို့ဆီ ခေါ်လာပြီး အဲဒါကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ လုံးဝ တစ်ယောက်တည်းပါ။ ကျွန်မထက်တောင် သန်မာတဲ့ အစွမ်းထက် နိုးထသူတစ်ယောက်ပဲ။”

လူဝီ၏ ဝိုင်ခွက်ကိုင်ထားသော လက်မှာ လေထဲ၌ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဘာပြောလိုက်တာလဲ?” သူ မေးလိုက်သည်။

“မင်းက မြင့်မြတ်သောနန်းတော် (Sacred Palace) က လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့သူပဲ” သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုသည်။ “တခြား ဘယ်တပည့်ကိုမှ လက်မခံဘဲ မင်းကို တစ်ဦးတည်းသော တပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်သင်ကြားပေးနေတဲ့ မင်းရဲ့ဆရာက ငါ့ရဲ့မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ပါ။ မြင့်မြတ်သောနန်းတော်ဆိုတာ ဒီနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ”

သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“ဒါကို... အခုမှ နိုးထလာတဲ့သူတစ်ယောက်က မင်းထက် သန်မာနေတယ်လို့ ပြောနေတာလား?”

သူ ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်သည်။

“သူက ဘယ်သူလဲ? နဂါးနက်ဂိုဏ်းကလား? လွင့်မျောနန်းတော်ကလား?”

သူမက ခေါင်းခါပြသည်။

“သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပါဘူး” သူမ ဝန်ခံလိုက်သည်။ “သူ့အကြောင်းကို ကျွန်မ မစူးစမ်းရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြွေကြီးကို သတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ‘အရိပ်အတု’ ကို လက်သီးတစ်ချက်တောင် မပစ်ဘဲ ဒူးထောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်”

သူမ၏ အသံမှာ တိုးသွားသည်။

“သူက အစစအရာရာ အသာစီးရနေတာ။ သူ ရှိနေတဲ့ အငွေ့အသက်ကတင် ကျွန်မအတွက်တောင် အသက်ရှူကြပ်စေခဲ့တယ်။”

လူဝီ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ဒါဆို ငါတို့သိထားတဲ့ ‘အရိပ်’ က အတုပေါ့” သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ပြီးတော့ နောက်ထပ် နိုးထသူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်၊ တကယ့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ။”

“ဒါတင် မကသေးဘူး” သူမက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

သူမ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။

“အဲဒီလူ သုံးသွားတဲ့ စွမ်းရည်တွေက အရိပ်တွေ၊ အမှောင်ထုတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် လူဝီ ကြောင်သွားတော့သည်။

“အရိပ်စွမ်းရည်တွေ ဟုတ်လား?” သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ဖြစ်နိုင်တာက...?”

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်” သူမ ပြန်ဖြေသည်။ “သူက တကယ့် ‘အရိပ်’ အစစ် ဖြစ်နေနိုင်တယ်”

“နားလည်ပြီ” သူ ခဏအကြာတွင် ဆိုလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။”

သူ မတ်မတ်ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်း သူ့ကို ရှာပြီး စောင့်ကြည့်ရမယ်။ ဒီသတင်းကို မင်းတစ်ယောက်တည်း သိထားပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။ နဂါးနက်ဂိုဏ်းနဲ့ တခြားသူတွေကိုတော့ ‘အရိပ်အတု’ ကပဲ သူတို့ရှာနေတဲ့သူလို့ ဆက်ပြီး ယုံကြည်နေခွင့် ပေးလိုက်မယ်”

သူ၏ မျက်လုံးများ မှေးစက်သွားသည်။

“ငါတို့ကတော့ အစစ်အမှန်ကို အရိပ်ထဲကနေ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။”

“သူ ဘယ်သွားသွား သူ့နောက်ကို လိုက်ပါ” သူက ဆက်ပြောသည်။ “စမ်းသပ်ပွဲတွေမှာတောင် သူ့ကို အဆက်အသွယ်ရအောင် လုပ်ထားပါ”

သူ ဝိုင်ကို နောက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြန်သည်။

“မင်း ဒါကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ဆရာကို ငါ အသိပေးမယ်။ မင်း မြင့်မြတ်သောနန်းတော်ထဲမှာ အခုထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နိုင်တယ်”

သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီလောက်ပါပဲ” သူမက ဆိုကာ တံခါးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူမ လက်က တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အသံက သူမကို ရပ်တန့်စေသည်။

“နေဦး။”

သူမ ရပ်လိုက်သည်။

“မင်း မြင့်မြတ်သောနန်းတော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ” သူက ဆိုသည်။ “မင်းရဲ့ဆရာကို ငါ့အတွက် စကားတစ်ခွန်း ပါးလိုက်ပါ။ သူ ပေးခဲ့တဲ့ ကတိတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလို့ ထင်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါ”

သူမ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်လေး တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ပြောပေးလိုက်ပါမယ်” သူမက ဆိုကာ ထွက်သွားတော့သည်။ လူဝီတစ်ယောက်တည်း အလင်းမှိန်မှိန်ရှိသော အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူသည် ပိတ်သွားသော တံခါးကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ၏ ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို နံရံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ဖန်ခွက်မှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

“အဲဒီကလေးမက...” သူ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ “သူက မြင့်မြတ်သောနန်းတော်မှာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ငါကတော့ ဒီလွင့်မျောနန်းတော်ထဲမှာ တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေတာ။”

သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

“တစ်နေ့နေ့မှာပေါ့” သူ တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။ “ငါသာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါလည်း အဲဒီအမြင့်မှာ ရှိနေမှာ။”