အခန်း ၉၆ ဆေးကျမ်း

"အကြီးအကဲရှီလျန်... ကျွန်တော့်ကို မြို့ပြင်မှာပဲ စောင့်နေပေးပါ" ဟု ကျစ်ရွေ့က ပြောလိုက်သည်။ သာမန်လူသားများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန်အတွက် သူသည် ဝိညာဉ်လှေကို မြို့ပြင် နှစ်မိုင်ခန့်အကွာတွင် ရပ်နားထားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်တည်းသာ မြို့ထဲသို့ဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲလီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ပိုင်ရှန်းခရိုင်အတွင်း၌ လီကျစ်ရွေ့ကို ဒုက္ခပေးနိုင်သည့်အရာ မရှိတော့သဖြင့် သူတစ်ယောက်တည်းသွားသည်မှာ ပြဿနာမရှိပေ။

ကျစ်ရွေ့၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူနှင့် မုဆိုးတို့သည် လူသူမရှိသော ထောင့်တစ်နေရာမှတစ်ဆင့် မြို့ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြပြီး မြို့မြောက်ဘက်ရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသော အိမ်ဝင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို ကယ်စေချင်တာလဲ"

မုဆိုးက ချက်ချင်းပင် "ကျွန်တော့်ဇနီးကိုပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဖေဖေ!" တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော ကောင်လေးတစ်ယောက် ပြေးထွက်လာသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကျစ်ရွေ့ကို ကြည့်ရင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကာ "ဖေဖေ... ဒီအစ်ကိုကြီးက ဖေဖေရှာလာတဲ့ ဆရာဝန်လားဟင်။ မေမေ့ကို ကုပေးနိုင်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရှင်သူမြတ် (Immortal Master) ကွ"

"ပုံပြင်စာအုပ်တွေထဲကလို မိစ္ဆာတွေကိုနှိမ်နင်းပြီး ဘေးဥပါဒ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရှင်သူမြတ်လား" ကောင်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပသွားပြီး "ရှင်သူမြတ်... အရှင်က အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ၊ ကျွန်တော့်မေမေ့ကို သေချာပေါက် ကုပေးနိုင်မှာ မဟုတ်လားဟင်" ဟု အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

ကျစ်ရွေ့က ထိုကောင်လေးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "အရင်ဆုံး မင်းမေမေဆီကို ခေါ်သွားပေးဦးမှပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

တံခါးဝသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ဆေးနံ့များက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ အခန်းထဲတွင် လူမမာကုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးအပြင် အသက်တစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဆေးတိုက်ကျွေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ကျစ်ရွေ့သည် ထိုအမျိုးသမီး၌ တစ်ခုခုထူးခြားနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ (Divine Sense) ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသဖြင့် ကျစ်ရွေ့အနေဖြင့် သူမ၏ မူလအဆင့်အတန်းကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

"မိတ်ဆွေ... အားစိုက်ထုတ်ပြီး မကြိုးစားပါနဲ့တော့။ ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအင်စီးကြောင်း (Meridians) တွေ အားလုံး ပြတ်တောက်ကုန်ပါပြီ။ ဆေးဝါးတွေနဲ့လည်း ကုလို့မရတော့သလို အသက်ရှင်ဖို့လည်း အချိန်သိပ်မကျန်တော့ပါဘူး" ဟု ထိုအမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

"ကျွန်မမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို ပေးပါ့မယ်။ အဲဒီအစား သူတို့ကို ဒီပိုင်ရှန်းခရိုင်ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပေးပြီး ဘေးကင်းဘေးကင်းနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ကျစ်ရွေ့ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သာမန်လူသားများကို တာရုံကျွန်းသို့ ခေါ်သွားရန်မှာ ခက်ခဲသောကိစ္စ မဟုတ်သော်လည်း အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပါဝင်နေခြင်းက သူ့ကို စဉ်းစားရခက်စေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ 'ဆေးလုံးကျမ်း' တစ်စောင်နဲ့ ကျွန်မရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းအရာတွေ ပါပါတယ်။ အဲဒါကို ကြည့်ပြီးမှ သူတို့ကို ခေါ်သွားမသွား ဆုံးဖြတ်ပါ" အမျိုးသမီးသည် ခွန်အားများ ကုန်ခန်းသွားဟန်ဖြင့် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာသည်။

"မေမေ... စကားတွေ အများကြီး မပြောပါနဲ့တော့..."

"ရှင်သူမြတ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်မေမေကို ကယ်ပေးပါဦး" ကောင်လေးက အသနားခံသည်။

မုဆိုးမှာမူ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ဘဲ ဒူးထောက်ကာ မြေကြီးနှင့် နဖူးတိုက်၍ အဆက်မပြတ် ရှိခိုးနေတော့သည်။

ကျစ်ရွေ့က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးကာ မုဆိုးကို ထူပေးလိုက်သည်။ ကောင်လေး၏ တောင်းဆိုမှုကို မတုံ့ပြန်သေးဘဲ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဝိညာဉ်အိတ်ကို ရှာဖွေကာ သူမပြောသော ကျောက်စိမ်းပေလွှာနှစ်ခုကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ကျစ်ရွေ့သည် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အသံလွှင့်၍ မေးလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ... မင်းက ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်း (Medicine King Valley) က တပည့်တစ်ယောက်လား"

ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်းဆိုသည်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာတွင် ကျော်ကြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် (Golden Core) အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကလောင်စန်းပြည်နယ် (Green Mountain State) ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ယွမ်ဖင်ပြည်နယ်မှ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီဝေးကွာလှသည်။

ထို့ထက်ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆရာသခင်တစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်နေခြင်းပင်။

သို့သော် ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် ဆရာသခင်သည် ရတနာတစ်ခုကို ယူဆောင်ကာ ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြောင်း၊ သူ၏ ဇနီးနှင့် သမီးတို့မှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံခဲ့ရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အခြားရွှေအမြုတေအဆင့် ဆရာသခင်တစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် သူမတစ်ယောက်သာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူမသည် ယွမ်ဖင်ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာကာ တောင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေစဉ် မုဆိုး၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ဒဏ်ရာပြင်းထန်မှုနှင့် အချိန်မီမကုသနိုင်မှုတို့ကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း စွမ်းအင်စီးကြောင်းများ ပြတ်တောက်ကာ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဆက်လက်တိုးမြှင့်နိုင်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် မိခင်အတွက် ကလဲ့စားချေရန် မျှော်လင့်ချက်များလည်း ပျက်သုဉ်းခဲ့ရသည်။

ဒဏ်ရာများကို ကုသနေစဉ်အတွင်း မုဆိုး၏ ရိုးသားမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုများကြောင့် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရကာ နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့် လက်ထပ်ပြီး သားသမီးနှစ်ဦး ထွန်းကားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် လက်ကျန်ဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြတ်သန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ငလျင်အပြင်းအထန် လှုပ်ခတ်စဉ်အခါက ကလေးငယ်များမှာ အခန်းထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ကလေးများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမသည် စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများမှာ ပြန်လည်ပြုပြင်မရအောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် စွမ်းအင်စီးကြောင်းများကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်သည့် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးသာ မရှိလျှင် သူမကို ကယ်တင်နိုင်မည့်နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သူမဖော်ပြခဲ့သော ဆေးလုံးကျမ်းမှာလည်း ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်း၏ အခြေခံကျမ်းစာဖြစ်သော "ဆေးဘုရင်ဆေးလုံးကျမ်း - ပထမတွဲ" ၏ အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူမ ယွမ်ဖင်ပြည်နယ်သို့ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်း၏ အခြေခံအမွေအနှစ်များကို ပြန်လည်မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အချက်အလက်များမှာ မပြည့်စုံဘဲ လိုအပ်ချက်များ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က သူမသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (Foundation Establishment) သာ ရှိသေးသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆရာသခင်၏ သမီးဖြစ်သော်ငြား အရာအားလုံးကို တတ်မြောက်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်ငြားလည်း လီကျစ်ရွေ့အတွက်မူ ဤကျမ်းစာသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းပေလွှာတွင် ပထမအဆင့် ဆေးနည်းပေါင်းများစွာကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ လီကျစ်ရွေ့က အမြန်ကြည့်လိုက်ရာတွင် သူ၏မိသားစု၌ မရှိသေးသော ဆေးနည်းများစွာ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် ကျစ်ရွေ့ကို အပျော်ရွှန်းစေဆုံးအချက်မှာ ဒုတိယအဆင့် ဆေးနည်းအချို့ ပါဝင်နေခြင်းပင်။ ယွမ်စုစည်းဆေးလုံး၊ ဂျင်ဆင်းနေမင်းဆေးလုံး၊ ဝိညာဉ်နွေးထွေးစေသော ဆေးလုံးများနှင့်အတူ ဆေးပင်တစ်ရာဆေးလုံး (Hundred Herbs Pill) ဆေးနည်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။

ဤဆေးပင်တစ်ရာဆေးလုံးသည် ယွမ်စုစည်းဆေးလုံးကဲ့သို့ပင် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်စဉ်ကို အထောက်အကူပြုစေရန် အသုံးပြုသည်။ သို့သော် ဤဆေးလုံးသည် ထူးခြားပြီး အဆင့်သုံးဆင့်အထိ ဖော်စပ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ၁၀ မျိုးဖြင့် ဖော်စပ်ပါက ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ၅၀ မျိုးဖြင့် ဖော်စပ်ပါက ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ၉၉ မျိုးနှင့် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် တတိယအဆင့် ဆေးနည်းအတိအကျကိုမူ မသိရှိဘဲ ကျမ်းစာအဆုံးတွင် အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်။

ဒုတိယတွဲမှာမူ ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် သူမ၏ အဆင့်အတန်းအရ အမွေဆက်ခံခွင့် မရရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ထိုကျမ်းစာများကို လျှို့ဝှက်တံဆိပ် ခတ်ထားမည်ဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် ကူးယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆရာသခင်က "ပထမတွဲသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာသာ ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယတွဲသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ တရားဓမ္မ (Tao of Alchemy) ဖြစ်သည်" ဟု ပြောဖူးသည်ကိုသာ သူမ မှတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။

လီကျစ်ရွေ့အနေဖြင့် ဤအချက်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပထမတွဲသည် စာအုပ်အတိုင်း လိုက်နာဖော်စပ်ရသော ဆေးနည်းများဖြစ်ပြီး ဒုတိယတွဲမှာမူ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ အခြေခံသဘောတရားများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာသင်ယူနိုင်သော အပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး အသက်ဆက်နိုင်ဖို့ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးအချို့ပဲ ငါပေးနိုင်မယ်။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး ငါနဲ့အတူ တာရုံကျွန်းကို လိုက်ခဲ့ကြပါ" ဟု ကျစ်ရွေ့က ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ထည့်တွက်ကာ အမျိုးသမီး၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

သူမသည် ယွမ်ဖင်ပြည်နယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘေးကင်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆေးဘုရင်ချိုင့်ဝှမ်းက သူမ ရှိရာကို မသိရှိနိုင်ကြောင်း ယူဆရသဖြင့် သူမ၏ မိသားစုကို တာရုံကျွန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"အရင်ဆုံး မင်းကို ဝိညာဉ်လှေပေါ်ကို ခေါ်သွားမယ်၊ ပြီးမှ ကျန်တဲ့သူတွေကို ပြန်လာခေါ်မယ်" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။ အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်မရွေး ကွဲအက်သွားနိုင်သော ကျောက်စိမ်းထည်တစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်ပင် နုနယ်လှသည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူမကိုသာ အရင်ခေါ်သွားပြီး ကျန်သုံးဦးကို နောက်တစ်ခေါက်တွင် အတူတူ ခေါ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မိတ်ဆွေ!" အမျိုးသမီးက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး မုဆိုးကို ကြည့်ကာ "ဟူလန်... ဝမ်အာနဲ့ ဟောက်အာတို့ကို စောင့်ရှောက်ပြီး ခဏလောက် အိမ်မှာပဲ စောင့်နေပေးပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျစ်ရွေ့က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အမျိုးသမီးကို မပြီး မြို့ပြင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင် သူမကို ဝိညာဉ်လှေပေါ်ရှိ အခန်းအလွတ်တစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

"ကျစ်ရွေ့... ဒါ ဘာတွေလဲ" လီရှီလျန်က နားမလည်နိုင်သဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နောက်မှ ရှင်းပြပါ့မယ်" ကျစ်ရွေ့က ပြန်ပြောပြီး ဝိညာဉ်လှေပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ပိုင်ရှန်းခရိုင်သို့ အမြန်ပြန်သွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက ပိုမိုမြန်ဆန်လှပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မုဆိုးနှင့် သူ၏ သားသမီးနှစ်ဦးကို ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ဇနီးက အထဲက အခန်းထဲမှာ ရှိတယ်။ မင်းဝင်သွားပြီး သူမကို ပြုစုပေးလိုက်ပါ" ကျစ်ရွေ့က ခေတ္တရပ်ကာ "တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် လှေပေါ်က လူတွေကို ပြောလို့ရတယ်" ဟု ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။