အခန်း ၈၈ စိတ်အေးချမ်းသာခြင်း

“ဧရာမ ဝိညာဉ်အဆိပ်ပျားလား...” လီရှီလျန့်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “ငါ မှတ်မိမမှားဘူးဆိုရင် ဒီဝိညာဉ်ပျားတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်တွေ ရှိနေတတ်ပေမဲ့ သူတို့ ထုတ်လုပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ပျားရည်ကတော့ အဆိပ်ဖြေပေးနိုင်တဲ့အပြင် အကြောလမ်းကြောင်းတွေကို အားဖြည့်ပေးပြီး နွေးထွေးစေတဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျစ်ရွေ့၊ ဒီပျားအုံထဲက ပျားဘုရင်မ သေသွားပြီလို့ မင်းပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ သူတို့တွေက ပျားမအုပ်စုတစ်စုကို အလိုအလျောက် မွေးမြူကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီထဲကမှ ပျားဘုရင်မ အသစ်တစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ကြမှာပဲ။ အခွင့်အရေးရရင် ပျားမ အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူပြီး ဧရာမ ဝိညာဉ်အဆိပ်ပျားအုံ အနည်းငယ်ကို ပျိုးထောင်ကြည့်ပါဦး။”

လီရှီလျန့်က ဆက်၍ “ဧရာမ ဝိညာဉ်အဆိပ်ပျားတွေက နယ်မြေစိုးမိုးလိုစိတ် အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေ၊ ဝိညာဉ်ဆေးတောင်နဲ့ အရှေ့တောင်ဘက် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတွေမှာရှိတဲ့ အဝါရောင်ဝိညာဉ်ပျားအားလုံးကို ဝိညာဉ်ရေကန်ဆီ ပြန်ခေါ်ခဲ့လိုက်ပါ။ သူတို့ကို ဝိညာဉ်ရေကန်နားမှာပဲ မျိုးပွားခွင့်ပေးလိုက်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဝါရောင်ဝိညာဉ်ပျားတွေက အေးဆေးပြီး ပျားရည်လုံလောက်နေသရွေ့တော့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ပျားရည်နှင့် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ပျားရည်၊ မည်သည်ကို အဓိကထား ပျိုးထောင်ရမည်ကို လူအယုံအကြည်မရှိသူပင် သိပေလိမ့်မည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် လီရှီလျန့်၏ စီစဉ်မှုအပေါ် ကန့်ကွက်ရန်မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ လီရှီလျန့်သည် မျိုးနွယ်စုအတွင်း သားရဲယဉ်ပါးအောင် လေ့ကျင့်ရာ၌ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် သူသည် ပျားမတစ်ကောင်ကို သူ၏ သီးသန့်ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင် (Space) ထဲသို့ လျှို့ဝှက်ခိုးယူသွားရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် အသုံးပြုရန် ဝိညာဉ်ပျားရည် ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

“တကယ့်ပွဲကောင်းက အခုမှ စတာ!” လီကျစ်ရွေ့သည် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အထဲကို အမြန်တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ပါဝင်သည့်ပစ္စည်းများကို စတင်ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပြား (Jade Slips) ၁၈ ပြား၊ တတိယအဆင့် မှော်လက်နက် နှစ်ခု၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ တုံး၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၄၈ တုံး၊ အောက်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းခန့်၊ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ပုလင်း ၁၀ ပုလင်းကျော်နှင့် ဝိညာဉ်ပျားရည် ပုလင်း ၂၀ ကျော်၊ ထို့ပြင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်သည်။

“တတိယအဆင့် အနိမ့်စား ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်တဲ့ ‘ချင်းယွမ်ဓား’ ရယ်၊ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်စား ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်တဲ့ ‘မိုဃ်းတိမ်တိမ်တိုက်ထီး’ ရယ်ပဲ။ ဦးလေးနှစ် အကျဉ်းချရာက ထွက်လာရင် သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ” ဟု လီရှီရန်က မှော်လက်နက်များကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လက်နက်များကို အကြမ်းဖျင်း သန့်စင်စစ်ဆေးပြီးနောက် အမည်နှင့် အဆင့်များကို သိရှိသွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ရတနာ (Magical Treasure) ဆိုသည်မှာ တတိယအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန် ဝိညာဉ်လက်နက် (Magic Artifact) များကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သိမ်းဆည်း၍ မပျိုးထောင်နိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ရတနာများကိုမူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထည့်သွင်းထားနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပျိုးထောင်ခြင်းအားဖြင့် သာမန်လက်နက်များထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာစေသည်။

လီကျစ်ရွေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ချိတ်ပိတ်အဆောင်’ နှစ်ခုကို ထုတ်ကာ လက်နက်များကို ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးမပြုဘဲ ထားပါက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်ကန့်သတ်ချက်များ ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းသေတ္တာတွေထဲမှာတော့ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ၊ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ‘ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက် ဂျင်ဆင်း’ ရယ်၊ ‘မီးဝိညာဉ်ပုလဲ’ ရယ်...”

လီရှီထင်သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးစီ ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ “ဒီသေတ္တာထဲမှာတော့ မှော်လက်နက် အပိုင်းအစတစ်ခု ပါတယ်၊ စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုက ဖြစ်ပုံရတယ်” ဟု ပြောသည်။

သုံးဦးသား ချက်ချင်းပင် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်လွန်းနေသည်။ အဆိုပါ ပစ္စည်း၏ စွမ်းအင်ကန့်သတ်ချက်မှာ နက်နဲကြောင်း သိရုံမှတစ်ပါး အခြားဘာမျှ ခွဲခြားမရသဖြင့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်း၍ ချိတ်ပိတ်လိုက်ရသည်။

“ဘယ်ဘက်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှာတော့ အခြေတည်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ‘လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မီးရည်’ ပါတယ်”

လီကျစ်ရွေ့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “ဒီပစ္စည်းကိုတော့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် အမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်အောင်လို့ပါ” ဟု ဆိုသည်။

သုံးဦးသား ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဤအခြေတည်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းသည် မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ကြိုးစားမှုကို တွန်းအားပေးရန် အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုတော့ ဂရုတစိုက် သိမ်းထားရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ပြီးရင် ‘တာရုံကျွန်း’ ရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ စတင်နိုင်ပြီ” ဟု လီရှီလျန့်က ပြောကာ အလယ်အလတ်နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လီကျစ်ရွေ့အား ပြန်သိမ်းခိုင်းလိုက်သည်။

“ဒီဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေကိုတော့ အဆင့်လောက်ပဲ ငါခွဲခြားနိုင်တယ်၊ ဘာဆေးတွေလဲဆိုတာတော့ သေသေချာချာ မသိဘူး။” လောလောဆယ်တွင် လီကျစ်ရွေ့သည် ‘ယွမ်စွမ်းအင် မြဲမြံစေသော ဆေးလုံး’ ကိုသာ စတင်ဖော်စပ်တတ်သေးပြီး လီမျိုးနွယ်စုတွင်လည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိသေးရာ သူ မည်သို့ ခွဲခြားနိုင်ပါမည်နည်း။

“ကဲ... နောက်ထပ် ဒီကျောက်စိမ်းပြားတွေထဲမှာ အဲဒီရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်ခြင်းဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ပါ၊ မပါ ကြည့်ကြရအောင်။”

လေးဦးသားသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုကြရာ ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“တွေ့ပြီ!” နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လီရှီရန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်သုံးဦးသည် လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားများကို ချက်ချင်းချကာ လီရှီရန် လက်ထဲရှိ ပြားကို ဝိုင်းအုံကြည့်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း ၎င်းမှတ်တမ်းတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံများ အမှန်တကယ် ပါဝင်နေသည်ကို ခံစားမိကြသည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်ခြင်း အတွေ့အကြုံများအပြင် အခြေတည်အဆင့် တက်လှမ်းခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များလည်း ပါဝင်သော်လည်း သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်အပေါ်၌သာ အပြည့်အဝ ရှိနေကြသည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းပြားသာ ရှိရင် ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကို ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်နိုင်ဖို့က ပိုပြီးတော့ သေချာသွားပြီ!” လီရှီလျန့်သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကာ နောက်ခန်းတံခါးကို ချက်ချင်းသွားခေါက်ပြီး ဤကျောက်စိမ်းပြားကို လီရှီချင်းထံ ပေးအပ်ချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေတော့သည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး “ကျောက်စိမ်းပြားတွေထဲက တခြားတန်ဖိုးရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေရော တွေ့သေးလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ ခုနက စစ်ဆေးခဲ့သည့် ကျောက်စိမ်းပြားအချို့တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခရီးသွားမှတ်တမ်းများနှင့် အတွေ့အကြုံများသာ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် တန်ဖိုးမရှိသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း အလွန်အမင်း ထူးခြားပြောင်မြောက်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

“ဒီမှာ ‘ပျားမွေးမြူရေး လမ်းညွှန်’ တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဝိညာဉ်ပျား အမျိုးမျိုးကို မွေးမြူခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာပဲ” ဟု လီရှီထင်က ပြောသည်။ “နောက်ပြီးတော့ ‘မြစိမ်းရောင်တောင် ပြည်နယ်’ မှာ သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ပိုင်ရှင်မဲ့ ဝိညာဉ်ကြော နှစ်ခုအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။”

ဤရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဝိညာဉ်ကြောများကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်တက်လှမ်းမှု အတွေ့အကြုံများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းကို ကြည့်လျှင် သူသည် ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုတစ်ခု တည်ထောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လမ်းခုလတ်၌ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီကျစ်ရွေ့၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းသာအားရ ခုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ သီးသန့်ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင် (Space) သည် ဝိညာဉ်ကြောများကို စုပ်ယူခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားစေရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အသုံးပြုရမှုကို လျှော့ချနိုင်သည်ကို သူ မမေ့သေးပေ။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ချက်ချင်းယူကာ ထိုဝိညာဉ်ကြောနှစ်ခု တည်ရှိရာနေရာများကို မှတ်သားလိုက်ပြီး နောင်တစ်ချိန် ခရီးထွက်သည့်အခါ ထိုဝိညာဉ်ကြောများကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် အခွင့်အရေးရှာပြီး မြစိမ်းရောင်တောင် ပြည်နယ်သို့ အရင်ဆုံးသွားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

“ငါ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို တွေ့ပြီ၊ ‘အမြဲစိမ်းသစ်သား သက်ရှည်ကျင့်စဉ်’ တဲ့” ဟု လီရှီလျန့်က ပြောသည်။

၎င်းသည် သဘာဝဓာတ်ငါးပါးနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည့် ကျင့်စဉ်ငါးမျိုးထဲမှ အသုံးအများဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူအများစု၏ ကျင့်စဉ်များသည် ဤဓာတ်ငါးပါး ကျင့်စဉ်များထဲမှ တစ်မျိုးမျိုးသာ ဖြစ်တတ်သည်။

ကျန်ရှိသော ကျောက်စိမ်းပြားများတွင်မူ ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ‘သက်ရှည်အတတ်’ ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်မှတ်စုများ၊ ပျားမွေးမြူခြင်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုများ စသည်တို့ ပါဝင်ရာ ၎င်းတို့သည် မျိုးနွယ်စု၏ အသိပညာအမွေအနှစ်ကို ကြွယ်ဝစေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ပထမနှင့် ဒုတိယအဆင့် မှော်မန္တန်အချို့နှင့် တတိယအဆင့် သစ်သားဓာတ် မှော်မန္တန်အနည်းငယ်ကိုလည်း တွေ့ရှိရသည်။

လူတိုင်း ပစ္စည်းအားလုံးကို အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြားပြီးစီးသွားသည့်အခါ နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောပင် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် လူကြီးသူမ သုံးဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီး အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ထားသော မျိုးနွယ်စု ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။

“အကြီးအကဲ ရှီကျဲ ပြန်ရောက်ပြီ!” လီကျစ်ရွေ့ ထူးဆန်းသွားသည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ယခုအချိန်မှ ပြန်လာရသနည်း။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် သတင်းများသည် ယမန်နေ့ညကတည်းက ဈေးကွက်သို့ ရောက်နေသင့်ပြီး သူသည် မျိုးနွယ်စုထံသို့ သတင်းပို့ရန် ချက်ချင်း ပြန်လာသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

လီကျစ်ရွေ့ သိပ်အများကြီး မစဉ်းစားတော့ပေ။ လီရှီကျဲ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ နောက်မှ မေးမြန်းကြည့်လျှင် အဖြေသိရပေမည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ဈေးကွက်ထဲမှာ အပျက်အစီးတွေထဲက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ထွက်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြောင့် တစ်လောကလုံး ဆူညံသွားခဲ့တာ။ ကျွန်တော် မျိုးနွယ်စုဆီ ချက်ချင်း ပြန်လာချင်ပေမဲ့ ‘ယွမ်မင်ဂိုဏ်း’ က ဈေးကွက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဘယ်ကျင့်ကြံသူကိုမှ အဝင်အထွက် မလုပ်ခိုင်းလို့ပါ” ဟု လီရှီကျဲက လန့်ဖျပ်နေခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြသည်။

“ဒီနေ့ မနက်မှာတော့ ယွမ်မင်ဂိုဏ်းက ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီ ‘ရွှေချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်’ ကို ‘ရှန်လေတောင်’ နဲ့ ‘ဝိညာဉ်သစ်သားဂိုဏ်း’ က ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းလောက် ပူးပေါင်းပြီး သုတ်သင်လိုက်ပြီတဲ့။”

လီကျစ်ရွေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ အပျက်အစီးများဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်ကို သိထားသဖြင့် သူတို့လည်း ရွှေချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်အကြောင်း သိရှိလိမ့်မည်ဟု လီရှီကျဲက ယူဆထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဈေးကွက်ပြန်ဖွင့်သည်နှင့် အားလုံး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပြေပျောက်စေရန် ‘တာရုံကျွန်း’ သို့ အမြန်ပျံသန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အဲဒီလောက် မြန်မြန်ကြီးလား” လီကျစ်ရွေ့ မှင်တက်သွားသည်။ ရှန်လေတောင်က အရေးယူလိမ့်မည်ဟု သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ရွှေချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဟူး...” လီရှီလျန့်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး “အဲဒါ ပျက်စီးသွားတာ ကောင်းတာပေါ့၊ တကယ် ကောင်းပါတယ်။ အခုဆိုရင် ငါတို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းဖို့ မစဉ်းစားရတော့ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

လီရှီကျဲသည် ထိုစကားကြောင့် ခဏမျှ ကြောင်သွားသော်လည်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ ရွှေချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသာ ရှိနေပါက သူတို့ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် ရွှေ့ပြောင်းရန်မှတစ်ပါး အခြားလမ်း မရှိပေ။

“အကြီးအကဲ ရှီကျဲ၊ အပင်ပန်းခံခဲ့ရပါပြီ။ ကျွန်းပေါ်မှာ ခဏနားပြီးမှ ဈေးကွက်ကို ပြန်ပါဦး” ဟု လီကျစ်ရွေ့က ဆိုသည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတလော သတင်းတွေက အပျက်အစီးတွေအကြောင်းချည်းပဲ ဖြစ်နေမှာ။”

မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခုခု မရှိလျှင် ထိုအပျက်အစီးများကို ရှန်လေတောင်နှင့် ဝိညာဉ်သစ်သားဂိုဏ်းတို့က အကုန်အစင် ရှာဖွေရှင်းလင်းသွားကြပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့ ဘာတွေပဲ ရခဲ့ရခဲ့၊ လီမျိုးနွယ်စုနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ဤခရီးစဉ်မှ ရရှိခဲ့သည့် အကျိုးအမြတ်များမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှပေပြီ။

“ကောင်းပါပြီ။” တစ်ညလုံး စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး အသက်အရွယ်လည်း ရလာပြီဖြစ်သည့် လီရှီကျဲသည် အမှန်တကယ်ပင် အနားယူရန် လိုအပ်နေပေတော့သည်။