အခန်း ၈၇ လက်ကျန်စာရင်းစစ်ဆေးခြင်း

လီကျီရွှေသည် ထိုအရာမှာ ‘ပျံသန်းနိုင်သော အသူရာ’ မဟုတ်ဘဲ ‘ရွှေချပ်ဝတ်အလောင်းကောင်’ သာဖြစ်ကြောင်း ရိုးရှင်းသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ စတုတ္ထအဆင့် အလောင်းကောင်ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့နှင့်တွေ့ခဲ့သည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ထိုအရာ၏ အစာဖြစ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပေပြီ။ ထိုကျင့်ကြံသူသည် မည်သို့များ လွတ်မြောက်နိုင်ပါမည်နည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ အကွက်ချစီစဉ်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားရသည်အထိ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။

“ကျွန်တော့်အထင်တော့ အဲဒီရွှေချပ်ဝတ်အလောင်းကောင်က အချိန်တိုအတွင်းမှာ လောကထဲကို ထွက်လာဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူစားသုံးထားတဲ့ သွေးသားတွေအများကြီးကို အစာခြေဖျက်ဖို့ အပျက်အစီးတွေကြားထဲမှာပဲ ဆက်ရှိနေလိမ့်မယ်...”

လီကျီရွှေသည် စိတ်အေးစေရန် ပြောဆိုနေသော်လည်း အဆိုးဆုံးအခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ “အကြီးအကဲ ရှီကျဲကို အပြင်ကသတင်းတွေကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်ပါ။ အကယ်၍ အခြေအနေက ရုတ်တရက် ဆိုးရွားလာမယ်ဆိုရင် ဒါရုံကျွန်းပေါ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို စွန့်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။”

လီရှီလျန်သည် ခေါင်းညိတ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“အော်... ဦးလေးရှီလျန်ကို အပျက်အစီးတွေကြားထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ရတနာတွေအကြောင်း ပြောဖို့ မေ့နေတာပဲ!” လီရှီရန်က လေးလံနေသော လေထုကို ဖြိုခွင်းရင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် လီကျီရွှေသည်လည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်အားတက်ကြွလာကာ ပြုံးလျက် “အပျက်အစီးတွေထဲကနေ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အတော်လေး ရခဲ့တယ်ဗျ!” ဟု ဆိုသည်။

လီကျီရွှေက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းဆေးပုလင်းများနှင့် ဆေးသေတ္တာများစွာ ပေါ်လာသည်။ သူက “ဒါတွေအားလုံးက ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အများစုက မိသားစုထဲမှာ မရှိသေးတဲ့ အမျိုးအစားတွေပဲ။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ‘နီရဲသော အဆီအနှစ်မှို’ နဲ့ ‘ဖီးနစ်အသက်ဓာတ်မြက်’ တို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လား?” လီရှီလျန်က အထပ်ထပ် မေးမြန်းလေသည်။ “အဲဒီ ဝိညာဉ်ဆေးပင် နှစ်မျိုးမှာ မိသားစုကနေ စိုက်ပျိုးလို့ရမယ့် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တွေ ပါလား?”

“ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တွေ ပါပါတယ်။” လီကျီရွှေသည် သူတို့ရရှိခဲ့သော ဆေးပင်များမှာ ‘ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်အတတ်’ (Fusion Spirit Skill) ပြုလုပ်ထားခြင်း ရှိမရှိကို စိုးရိမ်ခဲ့သဖြင့် အချို့ကို အထူးတလည် စစ်ဆေးခဲ့ရသေးသည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်အများစု၏ မျိုးစေ့များတွင် ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်နေတတ်သောကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ရောင်းချသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှ မျိုးစေ့များကို ဖယ်ရှားလေ့မရှိကြပေ။ သို့သော် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ဝယ်ယူပြီး မျိုးစေ့ကိုထုတ်ယူကာ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများ၏ ဆေးပင်ထုတ်လုပ်မှု တစ်ဦးတည်းမူပိုင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ထိုအချက်ကို အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများက လက်မခံနိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် မျိုးစေ့၏ ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်နှင့် အသက်ဓာတ်ကို ဝိညာဉ်ဆေးပင်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနိုင်သည့် ဂါထာမန္တန်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအတတ်ကို ‘ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်အတတ်’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် မျိုးစေ့များ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေရန် တားဆီးနိုင်ရုံသာမက ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်ကိုလည်း ပိုမိုတိုးတက်စေသည်။

ဤဂါထာသည် မူလက အဖွဲ့အစည်းအနည်းငယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယခုအခါတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အသုံးများလာခဲ့သည်။ လီမိသားစု၏ ကျမ်းစာဆောင်တွင်လည်း ဤအတတ်ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ မသင်ယူခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအတတ်သည် ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်ရန် ခက်ခဲလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မျိုးစေ့များကို ပေါင်းစပ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားအသုံးဝင်မှုလည်း မရှိပေ။

လီကျီရွှေသည် ဤအတတ်ကို သင်ယူချင်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်ကိုလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသည့်အပြင် မိသားစုပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး၊ ကျင့်စဉ်များလေ့လာခြင်း၊ ဆေးလုံးများဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဒုတိယအဆင့် ဂါထာများကို သင်ယူခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံလေ့ကျင့်ခန်းအတွက်ပင် အချိန်မလောက်ငှဖြစ်နေရရာ ‘ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်အတတ်’ ကို သင်ယူရန် မည်သို့မျှ အချိန်မရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

“စိုက်ပျိုးလို့ ရမရဆိုတာကတော့ စမ်းသပ်ကြည့်ရဦးမှာပါပဲ။” ဤဝိညာဉ်ဆေးပင်နှစ်မျိုးမှာ အပြင်လောကတွင် ရှားပါးလှသဖြင့် စိုက်ပျိုးနည်းလမ်းကိုလည်း သိရှိသူမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မိသားစုအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်သာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေစမ်းသပ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

နီရဲသော အဆီအနှစ်မှိုနှင့် ဖီးနစ်အသက်ဓာတ်မြက်တို့အကြောင်း သိရှိပြီးနောက် လီရှီလျန်သည် အခြားသော အဖိုးတန်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ နောက်ပိုင်းပြသသည့် ဆေးလုံးများအပေါ်တွင်လည်း တုံ့ပြန်မှုမှာ အေးစက်နေတော့သည်။

“ဒါကတော့ အပျက်အစီးတွေကြားထဲကနေ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရလာတဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းပဲ။ ထဲမှာ ကျောက်စိမ်းပြား အနည်းငယ်ပဲ ပါတယ်၊ ဘာတွေမှတ်တမ်းတင်ထားလဲဆိုတာတော့ မသေချာဘူး” ဟု ဆိုကာ လီကျီရွှေသည် လက်စွပ်ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ထုတ်ယူဟန်ဆောင်လိုက်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ အာကာသနယ်မြေထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပြား ငါးခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ကို တစ်ခုစီ စစ်ဆေးကြည့်ကြရအောင်။”

မကြာမီတွင် လီကျီရွှေသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ စစ်ဆေး၍ မပြီးသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားမှ ရရှိထားသော အချက်အလက်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေလိုက်သည်။

ခေတ္တကြာပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ကျောက်စိမ်းပြားများမှ အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှုပြီးသွားကြသည်။

“ခင်ဗျားတို့လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းပြားတွေထဲမှာ ဘာတွေပါလို့ ဒီလောက်တောင် ကြာနေရတာလဲ?” လီကျီရွှေက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

လီရှီလျန်က ပထမဆုံး စကားပြောလာသည်။ “ငါကြည့်တဲ့ တစ်ခုထဲမှာတော့ ‘ကြည်လင်သော အသက်ဓာတ် လျှို့ဝှက်ကျမ်း’ လို့ခေါ်တဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပါတယ်”

“ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်စဉ်လား?” သူတို့ လေးဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လီမိသားစုတွင် လက်ရှိ၌ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်စဉ်အဖြစ် ‘ဝမ်လင်သုတ်ကျမ်း’ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

လီရှီလျန်က ခေါင်းညိတ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ် လုံးဝမရှိပေ။ သူက ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း “ဒီကျင့်စဉ်က အရမ်းကို ထူးခြားဆန်းပြားတယ်။ ဝမ်လင်သုတ်ကျမ်းလိုပဲ ဘယ်လိုဝိညာဉ်အမြစ် (Spiritual Root) မျိုးနဲ့မဆို ကျင့်ကြံလို့ရတယ်၊ ကြည်လင်တဲ့ အသက်ဓာတ်တစ်ငုံကို သန့်စင်ဖို့ကိုပဲ အဓိကထားတာ။ ၎င်းက အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဆိုးယုတ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကိုလည်း နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ဖြစ်စဉ်က အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်။ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သန့်စင်တဲ့ အသက်ဓာတ်ကို စုပ်ယူရမယ်၊ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အသက်ဓာတ်က မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဘယ်လောက်ရှိရှိ အဆင့်တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အရည်အချင်းတူညီသည့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးတွင် ‘ကြည်လင်သော အသက်ဓာတ် လျှို့ဝှက်ကျမ်း’ ကို ကျင့်ကြံသူသည် အခြားတစ်ဦး၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အချိန်နှစ်ဆ ပိုပေးရမည် ဖြစ်သည်။

“ဒီကျင့်စဉ်က သာမန်ပါရမီရှင်တွေအတွက် မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို ဘယ်သူမှ မကျင့်ကြံသင့်ဘူး!” လီရှီရန်က နှမြောတသစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုမျှ ပါရမီထူးချွန်သူ ဖြစ်ပါက ‘ဝမ်လင်သုတ်ကျမ်း’ ကိုသာ အဘယ်ကြောင့် မကျင့်ကြံပါမည်နည်း။ ဝမ်လင်သုတ်ကျမ်းသည်လည်း ဤကျမ်းထက် နိမ့်ကျနေသည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါနဲ့ ရှီရန်... မင်းကိုင်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာကော ဘာတွေပါလဲ?”

လီရှီရန်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလျက် “ဒါကတော့ ဒီပစ္စည်းပိုင်ရှင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုတွေပါပဲ။ ကျွန်တော် ဖတ်ရင်းနဲ့ စိတ်ဝင်စားသွားလို့ပါ” ဟု ဆိုသည်။

“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ” ဟု လီရှီထင်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

“ပိုင်ရှင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ?”

“သူ့နာမည်က လျိုချင်းရှန်းတဲ့။ သူရှိစဉ်တုန်းက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့တယ်”

လီကျီရွှေက ခေါင်းညိတ်ရင်း “ကျွန်တော် ကိုင်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာတော့ လျိုချင်းရှန်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ပါတယ်ဗျ။ ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်နဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ အားလုံးက အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ရခဲ့တာပဲ” ဟု ဆိုသည်။

“လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား?” လီရှီလျန်က အမြန်မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ပါလား?” လီရှီရန်နှင့် လီရှီထင်တို့ကလည်း လီကျီရွှေကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

လီကျီရွှေက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး “မပါဘူးဗျ၊ သူမှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ မြေပုံနဲ့ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေတွေပဲ ပါတယ်”

ထိုအခါ သူတို့ သုံးဦးစလုံး စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ လီရှီရန်က နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကောက်ယူကြည့်ရှုပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ “ဒါကတော့ ဒုတိယအဆင့် ဂါထာတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက မီးဓာတ်ဂါထာတွေ ဖြစ်နေတယ်” ဟု ဆိုသည်။

လီမိသားစုအတွက် ကံမကောင်းသည်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးစလုံးတွင် မီးဝိညာဉ်အမြစ် မရှိကြဘဲ သို့မဟုတ်ပါကလည်း မီးဓာတ်စွမ်းအားမှာ အလွန်နည်းပါးနေကာ အခြားဓာတ်တစ်ခုကိုသာ အဓိကထား ကျင့်ကြံနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

“ကျီရွှေ... ဟိုဘက်က နောက်ထပ် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းနဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို မြန်မြန်ထုတ်ပြပါဦး” ဟု လီရှီရန်က တိုက်တွန်းလေသည်။

လီရှီလျန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူငယ်သုံးဦးကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သဖြင့် “မင်းတို့တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ဦးလေးရှီလျန်... ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ပေါင်းပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာဗျ!” လီရှီရန်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ တကယ့်လူတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အလောင်းကောင်အဆိပ် မိထားလို့ ဇွန်ဘီဖြစ်နေတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကြီးပါ”

“ဒီအာကာသသိုလှောင်ပစ္စည်း နှစ်ခုက အဲဒီ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ လက်ကျန်ပစ္စည်းတွေပဲ” ဟု လီကျီရွှေက ပြုံးလျက် ဆိုကာ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားနှင့် ညာဘက်လက်တွင် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကိုင်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကတော့ နှစ်ဧကလောက်ပဲ ကျယ်တဲ့ သေးငယ်တဲ့ အာကာသနယ်မြေ (Mustard Seed Space) တစ်ခုပဲ။ အထဲမှာ ဝိညာဉ်အဆိပ်ပျားကြီးတွေ အုပ်စုလိုက် ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သေသွားတော့ သူနဲ့ ပဋိညာဉ်ပြုထားတဲ့ ပျားဘုရင်မလည်း သေသွားပြီး အထဲက ပျားအုပ်ကြီးက သောင်းကျန်းနေကြတယ်”

ဤကဲ့သို့သော အာကာသနယ်မြေသည် သက်ရှိသတ္တဝါများ နေထိုင်နိုင်သည့် အဆင့်မြင့် အာကာသသိုလှောင်ပစ္စည်း ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် စီရင်ထူးကို အဆက်မပြတ် အသက်သွင်းထားရန် လိုအပ်သည်။

ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဝိညာဉ်အဆိပ်ပျားကြီးများအတွက် ပျားရည်နှင့် မျိုးပွားရန်အလို့ငှာ ဤနယ်မြေအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ပန်းပင် အမြောက်အမြား စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အဆိပ်ပျားကြီးများသည် ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး ပျားဘုရင်မမှာ သုံးပေခန့်အထိ ကြီးထွားနိုင်ကာ အခြားပျားများမှာ ရှစ်လက်မမှ တစ်ပေခန့်အထိ ရှိသဖြင့် အကြီးဆုံးသော ဝိညာဉ်ပျားမျိုးစိတ်များထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့တွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်ရှိသည့်အပြင် အချို့သော ရေနှင့် မီးတိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် အလွန်အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်ပိုးမွှားအမျိုးအစား ဖြစ်လေသည်။