အခန်း ၈၃ ဆုတ်ခွာလိုသောဆန္ဒ

"မင်းက အခုမှ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေသေးတာလား။ နောက်ကျသွားပြီ!"

ရွှေချပ်ဝတ်အလောင်းက သရော်လိုက်ပြီး သူ၏အသံတွင် နိမ့်ချလိုသည့်အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ခြေထောက်ကို အားပြုကာ အမြောက်ဆန်သဖွယ် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မှီသွားလေသည်။

ထိုကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် မိမိအနားသို့ အလောင်းကောင်၏ သေမင်းတမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အသည်းအသန် အသနားခံကာ အော်ဟစ်တော့သည်။ "ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး! ငါ မသေချင်သေးဘူး!"

သို့သော် မိမိတို့အသက်ကိုပင် လုနေရသည့် အခြားသူများအနေဖြင့် မရင်းနှီးသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ထိုမျှကြီးမားသည့် စွန့်စားမှုကို မည်သို့လုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။

"တောက်! ဒီရှေးဟောင်းနေရာထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ ရွှေချပ်ဝတ်အလောင်း တစ်ကောင်ရှိနေတာလဲ" ကျန်းထျန်းမင်၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ရွှေချပ်ဝတ်အလောင်း ဖမ်းဆုပ်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူနှင့် သူက အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။

မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကျန်းထျန်းမင်သည် သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး အသက်ကယ်လက်နက်ဖြစ်သည့် ရိုးရှင်းသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံစဉ်ကာလအတွင်း ကျန်းထျန်းမင်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် အထောက်အကူပြုခဲ့သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ကြုံခဲ့ရပြီး ထိုစဉ်က ဤကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလက်ဖွဲ့အတွင်း၌ 'မိုင်တစ်ရာ ဓားပျံသန်းခြင်း' ဟုခေါ်သော လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို ပိတ်လှောင်ထားကြောင်း သူသိရှိထားသည်။

ဝုန်း—

ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ကို ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ အပြာရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ကျန်းထျန်းမင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူသည် အားလုံး၏ မြင်ကွင်းအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ရွှေချပ်ဝတ်အလောင်းသည် ထွက်ပြေးသွားသော ကျန်းထျန်းမင်ကို တစ်ချက်မျှသာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်လွတ်သွားသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပါ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာအတွင်းရှိ သွေးသားအာဟာရများနှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ရှိနေခြင်းကပင် သူ၏စတုတ္ထအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်နှင့် 'ပျံသန်းနိုင်သော အသူရာ' ဖြစ်လာရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

----

ရှေးဟောင်းနေရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို အခြားကျင့်ကြံသူများ မသိရှိကြသေးပေ။ ထိုနေရာတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား စုဝေးနေသည်ကို အားလုံးက သိထားကြသဖြင့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများမှာ မည်သူမျှ အနားမကပ်ရဲကြချေ။

ထိုသို့ မသိနားမလည်ကြသဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန်အတွက် အချင်းချင်း အသက်လုတိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"အခု ရှေးဟောင်းနေရာက အရမ်းရှုပ်ထွေးနေပြီ၊ ငါတို့ နောက်ထပ် စီရင်ထုံးတစ်ခုကို ဖြည့်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် တခြားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရနိုင်တယ်" လီကျစ်ရွေ့က ပြောလိုက်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ရိတ်သိမ်းမှု အတော်အသင့် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဆက်လက်စူးစမ်းရန် မလိုအပ်တော့ဟု သူယူဆသည်။

လီကျစ်ရွေ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ သိုလှောင်သည့် အခန်းတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခန်းသည် ယခင်တွေ့ခဲ့သည့် ဆေးပင်သိုလှောင်ခန်းနှင့် ပုံစံတူပြီး အံဆွဲများစွာ ပါရှိသည်။ သို့သော် ဆေးလုံးများမှာ အချိန်မီ ပြန်မဖြည့်ထားခြင်း သို့မဟုတ် တပည့်များကို ဝေပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သဖြင့် အံဆွဲအများစုမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်နေသည်။ အိတ်တစ်လုံးမျှပင် ကျန်မနေခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သုံးဦးမှာ ဘာမှမရခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပါ။ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ယခင်အခန်းထဲမှ သူတို့ထွက်လာစဉ်က အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ လောဘတကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ စီရင်ထုံးကို ချိုးဖျက်ခဲ့သူမှာ သူတို့သုံးဦးတည်း မဟုတ်သဖြင့် ထိုအခန်းများအတွင်း မည်သည့်ရတနာများ ရှိနေသည်ကို အားလုံးက ခန့်မှန်းမိကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို အတန်ငယ် ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အခန်းတစ်ခန်းစာ ရတနာအတွက်နှင့် အသက်စွန့်ရန် မထိုက်တန်ဟုလည်း တွေးမိပုံရသည်။

သို့သော် ယခု ဒုတိယအခန်းမှ သူတို့ထွက်ခွာလာချိန်တွင်မူ တိုက်ခိုက်ခံရရန် အလားအလာ အလွန်များနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တတိယအခန်းကိုသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက အနီးအနားရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ စုပေါင်းကာ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။

"ကျစ်ရွေ့ ပြောတာ မှန်တယ်!" လီရှစ်ထင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။ လီရှစ်ရန်မှာ ဆက်လက်စူးစမ်းလိုဟန် ရှိသော်လည်း သူမက "ချင်းလင် ပြောပြချက်အရ အပြင်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းဆုံး ငါးယောက် ချောင်းမြောင်းနေတယ်" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

တချင်းမှာမူ သူ၏ကိုယ်ထည်ကြီးမားပြီး ပုန်းကွယ်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသောကြောင့်လည်းကောင်း လီကျစ်ရွေ့က သူ့ကို ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ပြန်ခေါ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

လီရှစ်ရန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး နှမြောတသဖြစ်နေမှုကို ဖယ်ထုတ်ကာ "ကံကောင်းတာက ငါတို့ အထဲမဝင်ခင် အပြင်မှာ စီရင်ထုံးတစ်ခု ကြိုပြီး ချထားခဲ့တာပဲ၊ အချိန်မရွေး အသက်သွင်းလို့ ရတယ်" ဟု သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် ထိုအခြေအနေကိုမြင်သော် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်刻 (၁၅ မိနစ်) ခန့်ကတည်းက သူ၏ရင်ထဲတွင် မရှင်းပြနိုင်သည့် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်တော့မည့် အာရုံကို ရရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုခံစားချက်ကို သူ လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဆေးလုံးများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် သူ အကြံပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"အန်တီထင်၊ အားကောင်းဆုံး ကာကွယ်ရေးမှော်ပညာကို ပြင်ထားပါ" ဟု လီကျစ်ရွေ့က ပြောလိုက်သည်။ "ရှစ်ရန်၊ မင်းက စီရင်ထုံးကို အသက်သွင်းဖို့ အချိန်ကို သေချာစောင့်ကြည့်ပါ။ အရမ်းမလောနဲ့ဦး၊ သူတို့တွေ စီရင်ထုံးဧရိယာထဲ ဝင်လာတဲ့အထိ စောင့်ပါ"

လီကျစ်ရွေ့ကိုယ်တိုင်မှာမူ ရန်သူကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ အကယ်၍ ထိုလေလွင့်ကျင့်ကြံသူများက မအောင့်နိုင်ဘဲ အတင်းဝင်တိုက်မည်ဆိုလျှင်လည်း သူတို့ဘက်က အသင့်ရှိနေသည်။

ခဏအကြာတွင် အားလုံးအသင့်ဖြစ်ပြီဖြစ်ရာ သူတို့သုံးဦးမှာ ကာကွယ်ရေးမှော်လွှာကို အုပ်မိုးလျက် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် လီကျစ်ရွေ့၏ လက်နှစ်ဖက်မှ ရေနဂါးနှစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒလဟောစီးဆင်းနေသည့် ရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် ရန်သူများမှာ အလစ်အငိုက်မိသွားသော်လည်း လုံးဝပြင်ဆင်မထားခြင်း မဟုတ်သဖြင့် လီကျစ်ရွေ့၏ တိုက်ကွက်မှာ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

"ရတနာတွေကို အပ်စမ်း! ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်!" အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် လီကျစ်ရွေ့က ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ရေမှ ဖန်တီးထားသော လက်နက်များစွာကို ထိုအဘိုးအိုထံ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အဘိုးအို၏ ကာကွယ်ရေးအလင်းလွှာမှာ သိသိသာသာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏လက်နက်အတွင်းသို့ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများ ပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်ရတော့သည်။

"ကျန်တဲ့လူတွေကော ထွက်မလာကြသေးဘူးလား" လီကျစ်ရွေ့က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထောင့်တစ်နေရာမှ ပညာရှိပုံစံရှိသော အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး "မိတ်ဆွေက ဖိတ်ခေါ်နေမှတော့ ငါလည်း ထွက်လာရတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

သူ့နောက်တွင် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု မလုံ့တလုံဖြင့် မိန်းမပျိုတစ်ဦး၊ နဂါးခေါင်းတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဆံပင်ဖြူအဘွားအိုတစ်ဦးနှင့် မျက်လုံးနှစ်လုံးသာ ဖော်ထားသည့် ဝတ်စုံနက်ဝတ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတို့ ပါလာကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် လီကျစ်ရွေ့၏ အာရုံမှာ ထိုလေးဦးထံတွင် မရှိပေ။ သူသည် အခြားထောင့်တစ်နေရာကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရေမြားများစွာကို ထိုဘက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ မိတ်ဆွေက ဒီလောက် အကဲခတ်တော်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး" လူသားနှင့် ဝက်ဝံတစ်ပိုင်းကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းလှသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်?!" လီကျစ်ရွေ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ချင်းလင် (မြွေစိမ်း) ကြောက်လန့်နေသည့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဤမျှအစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ထိုလူကြီး၏ ထွက်ပေါ်လာမှုမှာ လီကျစ်ရွေ့တို့အဖွဲ့ကိုသာ တုန်လှုပ်စေသည်မဟုတ်ဘဲ ကျန်သည့် ကျင့်ကြံသူငါးဦးမှာလည်း သတိထားကာ အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

"မင်းတို့ရထားတဲ့ ရတနာတွေကို အပ်ရင် အသက်ချမ်းသာပေးမယ်" ထိုလူထွားကြီး၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ဒီကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်က မင်းစကားကို နားထောင်မှာလား" လီကျစ်ရွေ့က သူတို့ကြားရှိ သတိထားနေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အချင်းချင်း သံသယဝင်အောင် စကားနာထိုးလိုက်သည်။

လူထွားကြီးမှာ ပုံစံအရ ရိုးအပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် လီကျစ်ရွေ့၏ အကြံကို ရိပ်မိသည်။ သူက ပြုံးစစဖြင့် "ငါတို့ကို ရန်တိုက်ပေးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ မင်းတို့ကို မရှင်းရသေးခင်အထိ ငါတို့မှာ ဘုံရန်သူနဲ့ ဘုံအကျိုးစီးပွား ရှိနေသေးတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား" လီကျစ်ရွေ့က ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးမှာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဝုန်း!

လူထွားကြီးမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အတင်းအဓမ္မ လုယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီရှစ်ရန်က သူတို့ပြင်ဆင်ထားသော စီရင်ထုံးကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ စီရင်ထုံးမှာ ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးလုံးကို မဖမ်းမိသော်လည်း လူထွားကြီး၊ အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအိုတို့ကို ပိတ်လှောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုမျှနှင့်တင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ဝိုင်းထားသည့် အနေအထားမှာ ပျက်စီးသွားပြီး လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေတော့သည်။