အခန်း ၂၂- အဆုံးသတ်‌​

မိုးရေတွေက နောက်ကျိနေပြီး မြို့ပြကြီးကတော့ သေလူတစ်ယောက်လို တိတ်ဆိတ်လို့နေသည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ရေမှော်သတ္တဝါသည် အသက်လုကာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေရ၏။

၎င်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ပြိုကျနေသော အဆောက်အအုံများ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများနှင့် ပြန့်ကျဲနေသော အမှိုက်သရိုက်များသည် မီးခိုးရောင်နှင့် အဝါရောင် ရောယှက်နေသော အရိပ်များအဖြစ် ဝေဝါးနေသည်။

၎င်းသည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပြိုပျက်နေသော ဝင်းထရံများကို ခုန်လွှားသွားသည်။

၎င်း၏ရှေ့တွင် ဟောင်းနွမ်းနေသော အိမ်ဝင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုဝင်း၏ အလယ်တွင် ရှေးဟောင်း ရေတွင်းစတုရန်းပုံတစ်ခုသည် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲတွင် တည်ရှိနေသည်။

ရေမှော်သတ္တဝါ၏ မျက်လုံးများသည် အသည်းအသန် တောင့်တမှုများဖြင့် ပြူးကျယ်လာသည်။

ရှူး...

အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်ထားရသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံးအင်အားကို စုစည်းကာ ရုန်းကန်လိုက်ပြန်သည်။ အားအင်အပြည့်ရှိသော စပရိန်တစ်ခုကဲ့သို့ သွယ်လျသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်က ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး အရှိန်ကို ချက်ချင်း မြှင့်လိုက်သည်။

ဂျိမ်း...

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးသံတစ်ချက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မိုးကြိုးအလင်းတန်းကို နောက်ခံထားပြီး ဆံပင်ဖားလျားနှင့် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော လူရိပ်တစ်ခုသည် ရေမှော်သတ္တဝါ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုလူမှာ တခြားသူမဟုတ်၊ စူးဟန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ပြေးဦးမလို့လား"

စူးဟန်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏သွားများက စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားလောက်အောင် ဖြူဖွေးနေသည်။

သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ကျယ်ကျယ်ဖြန့်လိုက်ရာ သွေးကြောများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထောင်ထွက်လာပြီး အင်္ကျီလက်စများက တဖြည်းဖြည်း ပြတ်တောက်သွားကာ ထူးဆန်းစွာ လိမ်ယှက်နေသော ကြွက်သားများကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။

"ဘယ်ကို ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလဲ" စူးဟန်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်ရာ လက်ချောင်းတိုင်းသည် အပူပေးထားသော ကြေးနီတိုင်များကဲ့သို့ နီရဲတောက်ပကာ အငွေ့များ ထွက်လာသည်။

ရှူး...

စူးဟန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

သားရဲအပေါင်း ဟောက်သံပေးလိုက်သကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရေမှော်သတ္တဝါ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ကြီးမားလှသော မှော်လက်ဝါးကြီးသည် အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။

ထွက်ပြေးစရာ မရှိ၊ ခုခံစရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

ဘုန်း...

ထိုအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားကာ အစိမ်းရောင် အသားလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ လိပ်သွားပြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် ထိုအသားလုံးသည် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားပြီး အရိုးကျိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပုံပျက်သွားသော ရေမှော်သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ရွှံ့နံရံသည် ပြိုကျသွားပြီး ၎င်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အောက်မှ ရုန်းကန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း စူးဟန်က နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

ပြိုကျနေသော နံရံသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နက်မှောင်သော သွေးစိမ်းရောင် သွေးအိုင်တစ်ခုသည် မိုးရေများနှင့် ရောနှောသွားသည်။

"ဟူး..."

စူးဟန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မိုးရေများကို ခံယူလိုက်သည်။ မိုးရေများသည် သူ၏ ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းသော ရင်ဘတ်ပေါ်မှတစ်ဆင့် စီးကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို စိုရွှဲစေသည်။

သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော ရေမှော်သတ္တဝါ၏ အလောင်းကို သူ၏လက်ထဲတွင် မလိုက်သည်။

သွေးနံ့များက စူးဟန်၏ အရသာခံ အာရုံများကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သဖြင့် တံတွေးများ ပျစ်ခဲလာသည်။ ဗိုက်ထဲမှလည်း မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဦးနှောက်သို့ ဆာလောင်မှု အချက်ပြချက်များ ပေးပို့နေသည်။

စူးဟန်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သည်းထန်သော မိုးများက ဆက်လက် ရွာသွန်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာသည်။ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းအချို့ ဖြာကျလာသည်။

"အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ..."

မိုးသံများကြားထဲတွင် ခြေသံအချို့ကို စူးဟန် ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆူညံသံများကြောင့် ရောက်ရှိလာကြသော စာရေးစာချီများနှင့် စူးမိသားစုဝင် အစောင့်အရှောက်များပင် ဖြစ်သည်။

စူးဟန်သည် ၎င်းတို့အား ရှင်းပြလိုစိတ် မရှိသကဲ့သို့ လောကီဆိုင်ရာ ဆုလာဘ်များ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်မှုများကိုလည်း အလိုမရှိပေ။

အရေးကြီးသော ကိစ္စမှာ သူ၏လက်ထဲရှိ ရေမှော်သတ္တဝါ၏ အလောင်းကို စနစ်တကျ စီမံရန်သာ ဖြစ်သည်။

ရေမှော်သတ္တဝါ၏ အသားတစ်ဖဲ့လေးကပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကြောများကို အသွင်ပြောင်းစေနိုင်ပြီး ဂုဏ်သတ္တိအမှတ်များကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်သည်။

ယခုအခါ ရေမှော်သတ္တဝါ တစ်ကောင်လုံး၏ အလောင်းက သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လတ်ဆတ်သော အသား ပေါင်တစ်ရာကျော်ကို သူရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤပမာဏသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အချို့ကို အချိန်တိုအတွင်း ပြီးပြည့်စုံအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်။

မိစ္ဆာသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ရတနာများပင် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းသည် စူးဟန်အတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို သေချာပေါက် ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။

ရှူး...

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို အံတုကာ စူးဟန်သည် မိုးကာလိုက်သကဲ့သို့ ရွာနေသော မိုးရေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စူးဟန် ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဝါးဖတ်မိုးကာများ ဝတ်ဆင်ကာ ဓားများ၊ လှံများ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်စုသည် ထိုစွန့်ပစ်ထားသော အိမ်ဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် စူးမိသားစုမှ ကိုယ်ခံပညာဆရာ ကျောက်ဟု၊ ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ငှားရမ်းထားသော ရွှယ်မိသားစုနှင့် ဟယ်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ပါဝင်သည်။

ချန်ချင်းခရိုင်မှ ဂိုဏ်းဝင်အသစ်များ၊ အစိုးရ အရာရှိများနှင့် ခရိုင်မြို့ဝန် ချိုချိုင်တို့လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထိုအုပ်စုများထဲတွင် အချို့မှာ အတိအလင်း ရန်လိုကြသူများ ဖြစ်သလို အချို့မှာလည်း အတွင်းကြိတ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဗုံးကြဲခံထားရသကဲ့သို့ ချိုင့်ခွက်များ ဖြစ်နေသော မြေပြင်နှင့် ပြိုပျက်နေသော ဝင်းထရံများ၊ အိမ်များကို ကြည့်ရင်း အားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြပြီး စကားတစ်လုံးမှ မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။

"ရေမှော်... အဲ့ဒီမိစ္ဆာကြီး သေသွားပြီ" ဟု စာရင်းကိုင်အရာရှိက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

အချင်း တစ်မီတာခန့်ရှိသော မြေတွင်းကြီးထဲတွင် နံစော်နေသော နက်မှောင်သည့် သွေးစိမ်းရောင် သွေးကွက်များ ရှိနေသည်။

ထိုအရာသည် ရေမှော်သတ္တဝါ၏ သွေးဖြစ်ကြောင်းမှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ၎င်း၏ သေဆုံးမှုမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို မည်သူမဆို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော လက်သီးချက်တစ်ချက်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး မာကျောသော မြေပြင်ပေါ်တွင် မြေတွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ဒီလက်သီးချက်က ချန်ချင်းခရိုင်ရဲ့ မြို့တံခါးကိုတောင် ထိုးဖောက်နိုင်မယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ချိုချိုင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်သီးကို မြေတွင်းကြီးနှင့် ယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချကာ တုန်ရင်သွားမိသည်။

"ဒါဟာ တကယ်ပဲ လူသားတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာလား" ဟု ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံရှိသည့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက မျက်လုံးပြူးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်ချင်းခရိုင်ကတော့ အနာဂတ်မှာ ပြောင်းလဲတော့မှာပဲ" ဟု ရွှယ်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မူလက ချန်ချင်းခရိုင်တွင် အဓိက မိသားစုကြီး လေးစု ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရေမှော်သတ္တဝါကြောင့် ရှိမိသားစုမှာ မျိုးတုံးသွားခဲ့ရသည်။

ရှိမိသားစု ကျန်ရစ်ခဲ့သော လုပ်ငန်းများနှင့် ဆိုင်များကို ကျန်ရှိသော မိသားစုကြီး သုံးစုက သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှု မညီမျှသောကြောင့် ၎င်းတို့အကြား ပဋိပက္ခများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အတိတ်က အငြင်းပွားမှုများသည် ဘယ်တော့မှ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိလိုက်ကြသည်။

ကျန်ရှိသော မိသားစုကြီး နှစ်စုနှင့် ချန်ချင်းခရိုင် အစိုးရကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် စူးမိသားစုကို မျက်နှာသာရရန် နည်းလမ်းရှာကြရပေတော့မည်။

...

ရေမှော်သတ္တဝါ၏ ရုပ်အလောင်းကို သယ်ဆောင်ပြီး စူးဟန်သည် နဝမလမ်းကြားရှိ သူ၏ အိမ်ဝင်းလေးသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ရေမှော်သတ္တဝါ၏ အသားနှင့် သွေးမှ အကျိုးကျေးဇူး အများဆုံး ရရှိရန်မှာ မိစ္ဆာသားကို သာမန်အစားအစာ ပမာဏအတော်များများနှင့် ရောနှော စားသုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် မိစ္ဆာသား ပေါင်ရာချီကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် စားသုံး၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ရေမှော်သတ္တဝါများသည် ကူးစက်ရောဂါများကို ပျံ့နှံ့စေနိုင်သဖြင့် သာမန်လူများကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော အရာများ ပါဝင်နေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးဟန်သည် သူ၏အိမ်ဝင်းထဲတွင် မြေအောက်ခန်းတစ်ခု တူးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို သိုလှောင်ရန်နှင့် သုတေသနပြုရန်အတွက် သီးသန့် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် တွေးလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်သည်။ စူးဟန်သည် မြေအောက်ခန်းအတွက် ပုံကြမ်းတစ်ခုကို အကြမ်းဖျင်း ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် အလုပ်စတင်သည်။

သူ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အကူအညီဖြင့် လုပ်ငန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်သွားသည်။ တစ်ရက်မပြည့်မီမှာပင် စူးဟန်၏ အိပ်ခန်းအောက်၌ မြေအောက်ခန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

မည်သည့် အပိုအသုံးအဆောင်မှ မရှိသော်လည်း စူးဟန်ကတော့ အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လူများစွာသည် သူ၏ နေအိမ်သို့ လာရောက် နှောင့်ယှက်ကြမည်ကို သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် မြေအောက်ခန်း ပြီးစီးသွားသောအခါ စူးဟန်သည် ထိုအတွင်း၌ပင် အောင်းကာ တရားမှတ်ခြင်းနှင့် ရေမှော်သတ္တဝါ၏ အလောင်းမှ ထူးခြားချက်များကို လေ့လာခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေတော့သည်။

အပြင်လောကမှ ကိစ္စရပ်များကိုမူ သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ စူးဂွီအား ကိုင်တွယ်ရန် လွှဲအပ်ထားလိုက်သည်။ နေ့စဉ် စားသောက်ရန်အတွက်ပင် အိပ်ခန်းထဲသို့ အစားအသောက် လာပို့ခိုင်းထားသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သုံးရက်တာ အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ စူးဟန်သည် ရေမှော်သတ္တဝါ၏ အလောင်းပေါ်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ တစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။