အခန်း ၁၄ - ချိုချိုင်

"ဒုန်း!"

မီးတုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူအုပ်ကြီး အဝေးမှ ပြေးဝင်လာသဖြင့် ဆူညံသော ခြေသံများ ဟိန်းထွက်လာပြီး ရှုမိသားစု၏ နေအိမ်ဝင်းကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အရပ်ခုနစ်ပေကျော် မြင့်ပြီး ခက်ထန်သော မျက်နှာထား ရှိကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်နှစ်ဖက်တွင် နှုတ်ခမ်းမွေးများ ရှိသဖြင့် အလွန်ပင် ရန်လိုသော အသွင်ကို ဆောင်သည်။

သူသည် ငရဲခန်းအလား သွေးချင်းချင်းနီနေသည့် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးများ သိသိသာသာ တွန့်ချိုးသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်သည် စုဟန်၏ ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ဟန်တွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အနီးတွင် ရပ်နေသည့် စန့်ပေါင်ယီထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ "စန့်ပေါင်ယီ၊ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ခရိုင်အရာရှိကြီးကို အကုန်ပြောစမ်း။"

ခရိုင်အရာရှိသည် တရားစီရင်ရေးနှင့် အမှုအခင်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရသော အရာရှိဖြစ်သည်။ ချောင်ချင်းခရိုင်ကဲ့သို့ အခြေခံအုပ်ချုပ်ရေး နယ်မြေမျိုးတွင် သူ၏ အာဏာသည် မြို့ဝန်ပြီးလျှင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ချောင်ချင်းခရိုင်၏ အရာရှိအမည်မှာ 'ချောင်ချိုက်' ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် ရာထူးကို အသုံးချကာ ဓနဥစ္စာ စုဆောင်းရန်သာ ရှေးရှုသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် အမှုအခင်းများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းခြင်းမပြုဘဲ တရားလိုနှင့် တရားခံ နှစ်ဦးစလုံးကို ဖမ်းဆီးကာ အမှားအမှန် မခွဲခြားဘဲ ကြိမ်ဒဏ် အချက်ငါးဆယ်စီ အရင်ဆုံး ရိုက်လေ့ရှိသည်။ ထို့နောက်မှသာ ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်အတွက် ပေးဆောင်ရသည့် ဒဏ်ငွေပမာဏအပေါ် မူတည်၍ အမှုကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်တတ်သည်။

ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် မတရား စွပ်စွဲခံရမှုများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ချောင်ချိုက်သည် အလွန်ပင် လောဘကြီးလှသဖြင့် ချမ်းသာသော မိသားစုများပင်လျှင် ငွေညှစ်ခံရပြီးနောက် လက်တွန့်သွားကြသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချောင်ချင်းခရိုင်တွင် အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမှုများ နည်းပါးသွားပြီး တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးမှာ အတော်အတန် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

စန့်ပေါင်ယီသည် ချောင်ချိုက်ကို မနှစ်သက်သော်လည်း လူမှုအဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကြောင့် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် တင်ပြလိုက်သည်။

"သေပြီး ပုပ်ပွနေတဲ့ အလောင်းတွေက ထလာပြီး မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်တယ် ဟုတ်လား?" ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချောင်ချိုက်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒီလို သရဲပုံပြင်တွေကို ယုံဖို့ ငါ့ကို လူအန္တရာယ်လို့ ထင်နေတာလား? တစ်ယောက်ယောက်က ရှုမိသားစုနဲ့ ပြဿနာတက်ပြီး သူတို့ပိုင်ဆိုင်တာတွေကို လိုချင်လို့ လူအများရှေ့မှာ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ သိသာနေတာပဲ!" ဟု လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရာရှိကြီးချောင်၊ ပေါင်ယီပြောတာ အမှန်တွေပါဗျာ။"

အစောင့်နှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် မနည်းထရပ်နေရသော စုကွေ့မှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်စိပြာသွားသည်။ သူသည် ချောင်ချိုက်အနားသို့ အမြန်တိုးသွားပြီး သူ၏လက်ကို ဆွဲကာ အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်လုံးကို ချောင်ချိုက်၏ လက်ထဲသို့ အသာအယာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ချောင်ချိုက်က ကျောက်စိမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ အထိအတွေ့မှာ ချောမွတ်ပြီး လက်ရာမှာလည်း ထူးခြားလှသဖြင့် အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တစ်လုံးတည်းနှင့် လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန် မလုံလောက်သေးပေ။ ဤကိစ္စသည် စုမိသားစုနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း ဂရုမစိုက်ပါ။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် စုမိသားစုဝင်တစ်ဦး ရှိနေသရွေ့ ငွေညှစ်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေသည်သာ ဖြစ်သည်။

"ခရိုင်အရာရှိဆိုတာ တရားမျှတမှုကိုလည်း ဖော်ဆောင်ရသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး" ဟု ချောင်ချိုက်က ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အမှန် ဟုတ်မဟုတ် သိရအောင် အရင်ဆုံး လူတွေကို ရုံးတော်ကို ခေါ်သွားပြီးမှ ဆုံးဖြတ်မယ်။"

စုကွေ့၏ မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားသည်။ ရုံးတော်ဆိုသည်မှာ ဝင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ပြန်ထွက်ရန် ခက်ခဲသော နေရာဖြစ်သည်။ သူ စိုးရိမ်သည်မှာ ငွေကုန်ကြေးကျများမည်ကို မဟုတ်ဘဲ သူ၏သား စုဟန်အတွက် ဖြစ်သည်။ စုဟန်၏ ဒေါသတကြီး အကျင့်စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင် ရုံးတော်အတွင်း၌ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားပါက ကိစ္စများ ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချောင်ချိုက်က ဂရုမစိုက်ဘဲ သံသယရှိသူများကို ဖမ်းဆီးရန် သူ၏ လက်ပါးစေများကို အချက်ပြလိုက်သည်။

"ရွှတ်!"

စုဟန်သည် အလောင်းတစ်ခုမှ အဝတ်စတစ်ခုကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်နှင့် လက်မောင်းများပေါ်ရှိ သွေးများကို ဖြည်းညင်းစွာ သုတ်လိုက်သည်။ ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အမိန့်ကို နာခံရန် ပြင်နေသော လက်ပါးစေများသည် ရုတ်တရက် ခြေကုန်လက်ပန်း ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ မတိုးရဲဘဲ တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။

ချောင်ချိုက်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး မျက်နှာတွင် စိတ်မရှည်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ စုဟန်၏ အကြည့်နှင့် တည့်တည့် တိုးမိသွားသည်။

ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ပြင်းထန်သော လူသတ်ငွေ့အရှိန်အဝါက ကတ္တီပါရောင် လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို တည့်တည့် တိုးဝင်လာသည်။ ချောင်ချိုက် ရုတ်တရက် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်စိတ်ကြောင့် တုန်ရီသွားသည်။

ငယ်စဉ်အခါက ခရီးလှည့်လည်စဉ် ဆယ်ပေကျော် ရှည်လျားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကျားသစ်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တိုးခဲ့ဖူးသည်။ ကိုက်တစ်ရာခန့် ဝေးကွာသော နေရာတွင် သန်မာသော အစောင့်များ ဝန်းရံထားသော်လည်း ထိုကျားသစ်၏ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ချောင်ချိုက်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ ချောက်ချားခဲ့ရသည်။

ယခု ရှေ့တွင်ရှိနေသော စုဟန်၏ လူသတ်ငွေ့အရှိန်အဝါမှာမူ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က တွေ့ခဲ့ရသည့် ကျားသစ်ထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

— ငါ သေတော့မည်!

ချောင်ချိုက်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော နိမိတ်ဆိုးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နောက်မိနစ် အနည်းငယ်အတွင်း၊ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ရှူချိန်၊ နောက်တစ်ကြိမ် မျက်တောင်ခတ်ချိန်တွင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဥပဒေစိုးမိုးရေးသည် လူသားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း မိစ္ဆာများကိုမူ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။ မိစ္ဆာများထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဤကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကိုမူ သာ၍ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။

"အရာရှိကြီးချောင်၊ အရာရှိကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာ စဉ်းစားပေးပါဦး" ဟု စုကွေ့က ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာဖြင့် ပြောဆိုရင်း လေးလံသော ရွှေသီးအချို့ကို ချောင်ချိုက်၏ လက်ထဲသို့ ထပ်မံ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

အသက်နှင့် သေခြင်းကြားတွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု ရှိနေသည်!

ချောင်ချိုက် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါမှ ရုန်းထွက်လိုက်ရသည်။ သူသည် စုကွေ့၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ရွှေသီးများနှင့် စောစောက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကိုပါ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်သည်။ စုကွေ့က သူပေးသော ပမာဏမှာ မလုံလောက်၍ဟု ထင်နေသော်လည်း မီးတုတ်ရောင်အောက်တွင် အမြဲတမ်း ခက်ထန်နေတတ်သော ချောင်ချိုက်၏ မျက်နှာမှာ ပြုံးရွှင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ချောင်ချိုက်က သူ၏ လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ စုကွေ့ကို ရင်းရင်းနှီးနှီး ဖက်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ညီအစ်ကိုစု... ခင်ဗျား ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ?" ချောင်ချိုက်က စုကွေ့၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခုနက ခဏတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားလို့ပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ သားက ကိုယ်ခံပညာမှာ ထူးချွန်ပြီး အစိုးရကို ကူညီပြီး မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းပေးတာပဲ၊ ဒါကို ဆုတောင် ပေးရဦးမှာ။ အခုတော့ အချိန်လည်း တော်တော် လင့်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် နောက်နေ့မှပဲ လာလည်ပါတော့မယ်။"

ချောင်ချိုက်သည် စုကွေ့ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ လူအချို့ကို အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ သွေးကွက်များကို ရှင်းလင်းရန် ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော သူများနှင့်အတူ မီးတုတ်များကိုင်ကာ အမြန် ပြန်သွားကြသည်။

စုကွေ့မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့စဉ် စုဟန်သည် သူ၏ နောက်ကျောတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ပြန်ရအောင်" ဟု စုဟန်က ထွက်ခွာသွားသော ချောင်ချိုက်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အေး... အေး" ဟု စုကွေ့က သတိလက်လွတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စုဟန်သည် သူ့ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ လျှောက်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အဝတ်အစားပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စုဟန်၏ နောက်သို့ အမီလိုက်ကာ စုမိသားစု နေအိမ်သို့ အပြေးပြန်လာခဲ့ကြသည်။

...

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ။

စုဟန်သည် အစေခံများကို ရေနွေးပြင်ခိုင်းကာ ရေချိုးပြီးနောက် အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်လိုက်သည်။

သူသည် ညကောင်းကင်ယံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တောက်ပသည့် လမင်းကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ လေပြေကြောင့် ယိမ်းနွဲ့နေသည့် မိုးမခပင်များ၏ ခက်လက်များက ည၏ အေးမြမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။

သူသည် ယနေ့ညတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိသည်။

အကယ်၍ ချောင်ချိုက်သာ ခေါင်းမာပြီး သူ့ကို ဆက်လက် ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့လျှင် သူ ဘာလုပ်မိမည်နည်း?

သေချာသည်မှာ ချောင်ချိုက် သေရလိမ့်မည်။

ထို့နောက်တွင်ရော?

သူ ခေါ်ဆောင်လာသော အစောင့်များလည်း သေရလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ပဋိပက္ခသာ ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့လျှင် ချောင်ချင်းခရိုင်ရှိ လူများစွာ သေကြရပေလိမ့်မည်။

လူများစွာ... လူတိုင်း... သေကြရမည်။ ဤသည်မှာ မှားယွင်းမှန်း သူ သိသော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိသော ခံစားချက်က သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် ယစ်မူးစေသည်။

"ဝမ်းသာခြင်း၊ အမျက်ထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်ခြင်း ခံစားချက်များ မဖော်ပြမီ အခြေအနေကို 'မျှတခြင်း' ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ကန့်သတ်ချက်အတွင်း သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ဖော်ပြခြင်းကိုမူ 'ဟန်ချက်ညီခြင်း' ဟု ခေါ်သည်... မျှတခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ညီခြင်းကို ရရှိခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တည်တံ့ခိုင်မြဲရာ၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ ရှင်သန် ဖွံ့ဖြိုးရာ ဖြစ်သည်..."

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၊ လရောင်အောက်တွင် စုရှန်း၏ စာဖတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

စုဟန် ခဏတာ ငေးမောသွားသည်။

သူသည် မှောင်မိုက်သော စိတ်ဆန္ဒများမှ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် အဝတ်အစားများကို သေချာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ နှင်းမြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရင်ပြင်သို့ လျှောက်လှမ်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။