အခန်း ၁၂ - ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း

သန့်စင်သော ယန်ကျင့်စဉ် အဆင့် (၈) (အထူးစွမ်းရည် - သန့်စင်သော ယန်စစ်အရှိန်အဝါ)

စုဟန်သည် သူ၏ဆရာဖြစ်သူ နင်ကျီပိုင်ထံမှ စစ်အရှိန်အဝါ (True Qi) အကြောင်းကို ကြားဖူးနားဝရှိခဲ့သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် စစ်အရှိန်အဝါဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဝိညာဉ်၊ အသက်ရှူအားနှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့ ရုပ်လုံးပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းပြီး စိတ်ဓာတ်အင်အား ပြည့်ဝနေကာ အရည်အချင်းအားလုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်မှသာ မဟာသခင်ကြီးတစ်ဦးသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်အရှိန်အဝါကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် စုဟန်၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာမူ အနည်းငယ် ထူးခြားနေ၏။ သူသည် ထိုအရှိန်အဝါကို ထင်ထင်ရှားရှား အာရုံခံနိုင်ရုံသာမက လက်တွေ့ အသုံးလည်း ပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

စုဟန်က အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ဖောင်းကားလာပြီး ဝတ်ရုံပွကြီးမှာ တင်းသွားတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စစ်အရှိန်အဝါများ လှည့်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ကိုယ်အပူချိန်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။ ကြေးနီရောင် အသားအရေပေါ်တွင် နီမြန်းသော အကြောများမှာ ထင်းထင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာ၏။ ချွေးပေါက်များမှ ထွက်လာသော ချွေးများသည် အပူရှိန်ကြောင့် ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများသဖွယ် ဝိုင်းရံသွားသည်။

ထိုမြူခိုးများသည် နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်အောက်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ စုဟန်၏ ဝတ်ရုံနက်အစွန်းများမှာ လေမတိုက်ဘဲနှင့်ပင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ခါနေတော့သည်။

စုဟန်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အညစ်အကြေးလေများကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ နက်မှောင်သော သူငယ်အိမ်များထဲတွင် မီးရှူးတိုင်များ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ နီမြန်းသော အလင်းတန်းများ ယှက်သန်းနေ၏။

သူရှိနေသော ရင်ပြင်အလယ်တွင် လူနှစ်ဖက်စာခန့်ရှိသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ရှိသည်။ မည်သည့်အပင်အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်မျှကြာအောင် ရှင်သန်ခဲ့သည်ကို မသိရသော်လည်း သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များဖြင့် ဝေဆာနေသည်။

စုဟန်က လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

လက်သီးအရှိန်ကြောင့် လေထုမှာ တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသွားသည်။

ထိုရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးသည် အမြောက်ဆန် ထိမှန်သွားသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ သစ်ကိုင်းခြောက်များနှင့် သစ်ရွက်များ တဖွဲဖွဲ ကြွေကျလာတော့သည်။

စုဟန်သည် ရှေ့ရှိလေထုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ပိုက်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကာ အသက်ကို ခပ်မှန်မှန် ပြန်ရှူလိုက်ရာ သန့်စင်သော ယန်စစ်အရှိန်အဝါများ ငြိမ်သက်သွားပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ဘေးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးကို သူငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ၏ လက်သီးချက် ကျရောက်ခဲ့သော နေရာတွင် ဇလုံခန့်ရှိသော ကျိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

ထို့အပြင် ကျိုင့်၏ အနားသတ်များမှာ မည်းနက်နေပြီး အငွေ့ဖြူများ ထွက်ပေါ်နေကာ မီးလောင်ထားသည့် လက္ခဏာများ ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေသည်။ သာမန်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်းမှာ စုဟန်အတွက် နားလည်နိုင်စရာ ရှိသော်လည်း လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သစ်သားအရှင်ကို မီးကျွမ်းသွားအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းမှာမူ အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူစဉ်းစားမရသေးမီမှာပင် ခြံစည်းရိုးအပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများက စုဟန်၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်ကြ! အချိန်မဆွဲနဲ့!"

"ရွှီမိသားစုကတော့ တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ တစ်မိသားစုလုံး လူပေါင်း တစ်ရာကျော် သေကုန်ကြပြီ၊ အစောင့်တွေနဲ့ အစေခံ တချို့ပဲ အသက်ရှင်ကျန်တော့တယ်"

"ရွှီမိသားစု ဟုတ်လား!?"

ခြံစည်းရိုးအပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကြားမှပင် စုဟန်သည် ထိုစကားဝိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ရွှီတယ်၏ ရိုးအအ အပြုံးကို မြင်ယောင်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ လမ်းပေါ်ရှိ လူများကို တိုးဝှေ့ရင်း ရွှီမိသားစုအိမ်သို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။

...

စုဟန် လမ်းနှစ်လမ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရွှီမိသားစု အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ လူအတော်များများ စုရုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ရှေ့ရှိ မြေကွက်လပ်ပေါ်တွင် အလောင်းပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို အစီအရီ ချထားသည်။ လေထုထဲတွင် ပုပ်စော်နံသော အနံ့ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အချို့သော ရွှီမိသားစု အစေခံများမှာမူ ကြောင်အအဖြစ် နေကြသည်။ အစိုးရအရာရှိများက လူအုပ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ အသက်ကြီးပိုင်း အလောင်းစစ်ဆေးသူ နှစ်ဦးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အလောင်းများဘေးတွင် ထိုင်ကာ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို စစ်ဆေးနေကြ၏။ သို့သော် သူတို့ ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စစ်ဆေးမှုမှာ အဆင်မပြေကြောင်း သိသာလှသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် စုဟန်သည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ စုမိသားစု အကြီးအကဲကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ဖခင်မှာ မျက်နှာပျက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အရိပ်ထင်နေ၏။

ချန်ချင်းခရိုင်တွင် စုမိသားစုနှင့် ရွှီမိသားစု၏ အရှိန်အဝါမှာ မတိမ်းမယိမ်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အိမ်များသည်လည်း လမ်းနှစ်လမ်းသာ ခြားသည်။

သို့သော် တစ်ညတာအတွင်းမှာပင် ကြီးကျယ်ချမ်းသာသော မိသားစုကြီးတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရလေပြီ။

ယင်းက စုမိသားစု အကြီးအကဲကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

မကြာသေးမီက မိမိအိမ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရေဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသောအခါ သူ၏ ဝဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်လာတော့သည်။ အနားရှိ အစေခံကသာ တွဲမထားလျှင် သူသည် မတ်တတ်ပင် ရပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

စုဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်စွမ်းပြီး အရပ်အမောင်းမှာလည်း သာမန်ထက် မြင့်မားသဖြင့် လူအုပ်ထဲတွင် ကြက်အုပ်ထဲက ဗျိုင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားနေသည်။

သူ့ဖခင်ကလည်း သားဖြစ်သူကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

စုဟန်သည် ယခင်က ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရန် ငွေအမြောက်အမြား အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူက အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ စုကွေ့သည် အသက်ကြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းမာသူ တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲလာပြီး ကိုယ်ခံပညာသည်သာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်သွားသဖြင့် ကျေးဇူးတင်မိနေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ သားဖြစ်သူမှာလည်း ထိုပညာရပ်တွင် ပါရမီပါသည် မဟုတ်ပါလား။

ကိုယ်ခံပညာအကြောင်း နားမလည်သော်လည်း စုဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုများကို စုကွေ့ ထင်ထင်ရှားရှား ခံစားမိနေသည်။

"ဖယ်ကြ၊ ဖယ်ကြ!"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ကာ ဓားများ ကိုင်ဆောင်ထားသော အရာရှိတစ်စု လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ပြီး ရောက်ရှိလာသည်။

ခေါင်းဆောင်မှာ အသားညိုညိုနှင့် သန်သန်မာမာ လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏အမည်မှာ ဆုန့်ပေါင်ယီဖြစ်ပြီး စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုရှိပြီး ခက်ခဲသော အမှုများစွာကို ဖြေရှင်းခဲ့ဖူးသဖြင့် ချန်ချင်းခရိုင်တွင် အတော်အတန် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ သို့သော် အစီအရီ ချထားသော အလောင်းပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆုန့်ပေါင်ယီ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန်အမင်း ပျက်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လူသတ်မှုလော?

သို့သော် အလောင်းများပေါ်တွင် သိသာသော ပြင်ပဒဏ်ရာများ မရှိချေ။ ထို့အပြင် ရွှီမိသားစုဝင် တစ်ရာကျော်ကို မည်သူက အသံတိတ် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်နည်း။

အဆိပ်ခတ်ခံရခြင်းလော?

ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ မနည်းလှပေ။

သို့သော် အလောင်းများမှာ တစ်နေ့ဝက်ပင် မပြည့်သေးမီ ပုပ်စော်နံကာ ပျက်စီးနေခြင်းမှာ သာမန်ထက် ထူးခြားနေသည်။

ဆုန့်ပေါင်ယီသည် လွန်ခဲ့သော လဝက်ကျော်က ချန်ချင်းခရိုင်တွင် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရေနစ်သေဆုံးမှုများကို သတိရသွားသည်။

သေဆုံးပုံများကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိုဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကြားတွင် တူညီမှုများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ဒါဆိုရင်...

ဒဏ္ဍာရီထဲမှာ ပါတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေ၊ မိစ္ဆာတွေ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအများအပြား ရှိနေပြီး နေမဝင်သေးသော်လည်း ထိုအတွေးကြောင့် ဆုန့်ပေါင်ယီ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း အတွေ့အကြုံများ ရှိသူဖြစ်သဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းကာ ထိုအတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အလောင်းတွေပေါ်မှာ တစ်ခုခု တွေ့လား" ဆုန့်ပေါင်ယီက အလောင်းစစ်ဆေးသူ တစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ဖောယောင်နေသော အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အဆိပ်မိပြီး သေတာနဲ့ တူတယ်" ဟု အလောင်းစစ်ဆေးသူက ဖြေသည်။

"ဘယ်လိုအဆိပ်မျိုးလဲ"

"ပြောဖို့ ခက်တယ်..." အလောင်းစစ်ဆေးသူက ခေါင်းခါရင်း "ဒါပေမဲ့ ရေတွင်းထဲက ရေနဲ့တော့ ပတ်သက်နေတယ်။ ရွှီမိသားစုက လူတွေဟာ ရေတွင်းထဲက ရေကို သောက်မိလို့ သေကြတာ။ အစေခံတွေနဲ့ အစောင့် တချို့ကတော့ တခြားအချိန်မှာ စားသောက်မိလို့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အသက်မသေတာပဲ"

"ရေတွင်း... နောက်တစ်ခါ ရေတွင်းပြန်ဖြစ်နေပြီ" ဆုန့်ပေါင်ယီ၏ မျက်မှောင်များမှာ ပို၍ ကြုတ်သွားသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်ဆုန့်..." အရာရှိတစ်ဦး၏ တုန်ယင်နေသော အသံကို သူကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ" မိမိလက်အောက်ငယ်သား၏ ကြောက်ရွံ့တုန်ယင်နေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဆုန့်ပေါင်ယီက စိတ်တိုတိုဖြင့် ငေါက်လိုက်သည်။

"အလောင်းတွေ... အလောင်းတွေ လှုပ်နေသလိုပဲ"

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ!" ဆုန့်ပေါင်ယီက ဝတ်ရုံလက်ကို ခါယမ်းကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆုန့်ပေါင်ယီနှင့် စကားပြောနေသော အလောင်းစစ်ဆေးသူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားသည်။ ညိုမည်းနေသော ပါးစပ်တစ်ခုက သူ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး ဝါကျင်ကျင် သွားနှစ်တန်းမှာ သူ၏ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်ကာ သွေးပူများမှာ သွားကြားများမှ လျှံထွက်လာတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အသက်လုကာ လမ်းခွဲပြေးကြတော့သည်။

နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်သွား၏။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသော နေဝင်ဆည်းဆာ အောက်တွင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော ရွှီမိသားစုဝင်များသည် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ပြန်လည် ထရပ်လာကြပြီး သူတို့၏ အရိပ်မည်းကြီးများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှည်လျားစွာ ကျရောက်နေတော့သည်။