အခန်း ၉၇ - ဒါက ဘာဇာတ်လမ်းလဲ

မန်နေဂျာချူးသည် အမှန်တကယ်ပင် သြဇာအာဏာကြီးမားသူဖြစ်ရာ လေလံပွဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တာဝန်ခံဖြစ်သူ မန်နေဂျာဖူကို တိုက်ရိုက်သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။

နှုတ်ဆက်စကားဆိုပြီးနောက် သူသည် လိုရင်းကိုတိုက်ရိုက်ပြောကာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပါရမီရှင်၏ အမည်ကို စုံစမ်းမေးမြန်းလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေလံပွဲ၌ အရည်အသွေးမြင့် ပထမအဆင့် ရွှေအင်းဆေးလုံးများကို အမြောက်အမြား ရောင်းချနေပြီး အားလုံးမှာ လူတစ်ဦးတည်းက ဖော်စပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

အစပိုင်းတွင် မန်နေဂျာဖူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ထုတ်မပြောလိုခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် မန်နေဂျာချူးက ရွှေအင်းဂိုဏ်း၏ သြဇာအာဏာကိုသုံးကာ ဖိအားပေးလာသောကြောင့် မန်နေဂျာဖူလည်း မတတ်သာတော့ပေ။ လက်မောင်းသည် ပေါင်ကို မတွန်းလှန်နိုင်သကဲ့သို့ပင် သူသည် ချူးဖုန်း၏အကြောင်းကို ရိုးရိုးသားသား ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်ရလေသည်။

"ဒီဆေးလုံးတွေအားလုံးကို ဓားဘုရင်အိမ်တော်ရဲ့ တတိယမင်းသားက ဖော်စပ်ခဲ့တာလို့ ခင်ဗျားပြောနေတာလား။ ဒီစကားတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ဓားဘုရင်အိမ်တော်ရဲ့ တတိယမင်းသားက အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တစ်ယောက်ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိဘဲနေမလဲ"

မန်နေဂျာချူးက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ယုံရခက်နေပါတယ်၊ ချူးဖုန်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဆရာတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ" မန်နေဂျာဖူက ပခုံးတွန့်ပြကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။

လေလံပွဲမှ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မန်နေဂျာချူးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ပင် ရှိနေသေးသည်။ အခြေအနေများက ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ချူးဖုန်း၏ အခြေအနေကို အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခိုင်းစေလိုက်သည်။

ကျယ်ပြန့်သော အဆက်အသွယ်ရှိသည့် သူကဲ့သို့ လူတစ်ဦးအတွက် ချူးဖုန်းကို စုံစမ်းရန်မှာ အမိန့်တစ်ခုပေးလိုက်ရုံမျှသာဖြစ်သည်။

မစုံစမ်းခင်က ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မန်နေဂျာချူး အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

အကြောင်းမှာ ချူးဖုန်းသည် မကြာသေးမီက ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ကပင် သူသည် ရွှေအင်းဂိုဏ်းဆိုင်သို့ သွားရောက်ကာ ရွှေအင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ထွင်းထုသည့်ကိရိယာများနှင့် ကုန်ကြမ်းများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ အဖြစ်မှန်က လူတိုင်း မြင်သာထင်သာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည့် ပါရမီရှင် ရွှေအင်းဆေးဖော်စပ်မှု မာစတာမှာ ချူးဖုန်းဖြစ်ကြောင်း မန်နေဂျာချူး အပြည့်အဝ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားပြီး မကြွားဝါဘဲ ဂရုတစိုက်နှင့် အင်အားစုဆောင်းနေသည့် ဤလူငယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်!

ချူးဖုန်း၏ အသက်အရွယ်တွင် လူငယ်အများစုမှာ အရည်အချင်း အနည်းငယ်ရှိရုံနှင့် သူတစ်ပါး မသိမှာကို စိုးရိမ်ကာ နေရာတကာတွင် ကြွားဝါပြသတတ်ကြသည်။ အခြားလူငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချူးဖုန်းမှာ ကြက်အုပ်ထဲက ဟင်္သာကဲ့သို့ပင် ထူးကဲသာလွန်နေသည်။

"ဓားဘုရင်အိမ်တော်က အဲဒီ ချူးဖုန်းဆိုတဲ့သူက အခု ဆေးပညာရှင်များအဖွဲ့ချုပ် ခန်းမရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီက ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ နျူးပေါင်ထျန်းဆီမှာ ဆေးဖော်စပ်နည်း သင်ယူနေတာပါ။ အကယ်၍ ဆိုင်မန်နေဂျာကြီးက သူ့ကို တွေ့ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သွားခေါ်လိုက်လို့ ရပါတယ်"

လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက မန်နေဂျာချူးကို ဖားသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မယ်! ပြီးတော့ နောင်ကို မင်းတို့အားလုံး အဲဒီ ဆေးဆရာချူးကို မြင်တာနဲ့ ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံရမယ်။ သူက ငယ်သေးတာတို့၊ သူ့မိသားစု အခြေအနေ ကျဆင်းနေတာတို့ကြောင့် သူ့ရှေ့မှာ မောက်မာတာ ဒါမှမဟုတ် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်တာမျိုး လုံးဝမရှိစေနဲ့!"

မန်နေဂျာချူးသည် ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ပြတ်သားစွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အမြင်ကျဉ်းပြီး အတွေးအခေါ်ကြမ်းတမ်းသော ဤလက်အောက်ငယ်သားများက ချူးဖုန်းသည် နျူးပေါင်ထျန်းထံတွင် ဆေးဖော်စပ်နည်း သင်ယူနေသည်ဟု ထင်နေကြသော်လည်း မန်နေဂျာချူးကမူ ထိုသို့ လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

သူသည် ထိုနျူးပေါင်ထျန်း၏ အရည်အချင်းကို သိထားသည်။ အလွန်ဆုံးရှိလှ နျူးပေါင်ထျန်းသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူများထဲတွင် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အထက်တန်း အဆင့်မျှသာ ရှိသည်။

ချူးဖုန်းကဲ့သို့ ထူးချွန်သော တပည့်မျိုးကို သူက သင်ကြားပေးနိုင်ပါမည်လော။

ချူးဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ကာ အချိန်စောင့်နေသည်ကို မန်နေဂျာချူး သိသွားပြီဖြစ်ရာ ချူးဖုန်းသည် နျူးပေါင်ထျန်း၏ အမည်ကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးချနေခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အသေအချာ မှတ်သားထားပါ့မယ်" အစောင့်များနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများက ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။ ကျန့်ယွင်မင်းဆက်တွင် မန်နေဂျာချူးသည် အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှိသူဖြစ်သည်။

သူသည် ရွှေအင်းဂိုဏ်းဆိုင်၏ တာဝန်ခံဖြစ်သလို ရွှေအင်းဂိုဏ်း၏ ပြင်ပဂိုဏ်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ယွင်မင်းဆက်ရှိ ကိစ္စရပ်အားလုံးမှာ သူ၏ တာဝန်ယူမှုအောက်တွင် ရှိသည်။

ကျန့်ယွင်မင်းဆက်၌ ပုံမှန်အားဖြင့် မောက်မောက်မာမာ နေတတ်ကြသော ဤအစောင့်များနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများသည် ချူးဖုန်းအပေါ် အလွန်အံ့အားသင့်ကာ စပ်စုချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ မန်နေဂျာချူး၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လူငယ်တစ်ဦးကို ဤမျှအလေးထားသည်မျိုး သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ချူးဖုန်းအမည်ရှိ ထိုလူငယ်သည် မကြာမီ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လှမ်းလာပြီး ကံကောင်းမှုများ ရရှိတော့မည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

...

မကြာမီ မန်နေဂျာချူး၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ရထားလုံးသည် ဆေးပညာရှင်များအဖွဲ့ချုပ် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက မန်နေဂျာချူးသည် ချူးဖုန်းကို တွေ့ရန် ဆေးခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်နေစဉ်တွင် မန်နေဂျာချူးက သူတို့ကို မှင်တက်သွားစေမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။

သူသည် ရထားလုံးထဲ၌ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ထိုင်ကာ ချူးဖုန်း ထွက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

မန်နေဂျာချူး၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှ မြင့်မားသနည်း။ သူသာ နန်းတော်သို့ သွားပါက ကျန့်ယွင်ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ပင် အချိန်ဆွဲခြင်း မပြုရဲဘဲ သူ၏ အလုပ်ကိစ္စအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားကာ ချက်ချင်း လက်ခံတွေ့ဆုံပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ မန်နေဂျာချူးသည် အမည်မသိ လူငယ်တစ်ဦးအတွက် ဆေးခန်းမအပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းရန် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်မှာလည်း ဓားဘုရင်အိမ်တော်မှ အသုံးမကျသူအဖြစ် ကျော်ကြားနေသူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအကြောင်းကိုသာ သိသွားကြပါက ကျန့်ယွင်မင်းဆက်တစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်သွားမည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။

အချိန်များက တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားရာ စောင့်ဆိုင်းရသည့် အချိန်က ပို၍ ရှည်ကြာနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ချူးဖုန်းမှာ ဆေးခန်းမထဲမှ ထွက်မလာသေးပေ။

ညနေစောင်းလာသည်နှင့်အမျှ လက်အောက်ငယ်သားအချို့ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ရထားလုံး ပြတင်းပေါက်နားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ရိုသေစွာ အကြံပြုလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကြီး၊ ခင်ဗျားလို မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ဒီကောင်လေးကို တစ်နာရီကျော်ကြာ စောင့်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီလောက်ဆိုရင်ပဲ လုံလောက်တဲ့ ဂုဏ်ပြုမှုကို ပြသပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ"

"ကျွန်တော်တို့ ဆက်စောင့်နေမယ်ဆိုရင် ဒီကောင်လေး ဘယ်တော့ ထွက်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ ကျွန်တော်ပဲ အထဲဝင်ပြီး သူ့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ရမလား"

မန်နေဂျာချူး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ညိုမှောင်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘာသိလို့လဲ။ ငါက တစ်ရက်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်လလောက် စောင့်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါတို့သာ ချူးဖုန်းရဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင် စောင့်ရကျိုးနပ်ပါတယ်"

"အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ကြစမ်း!"

...

ဆေးပညာရှင်များအဖွဲ့ချုပ် ခန်းမအတွင်း၌ ချူးဖုန်းသည် အပြင်လောကကို သတိမမူမိဘဲ သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်စေရန် အဆင့်မြင့် ဖေယွမ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

ယခင်က ငွေကြေးအကန့်အသတ် ရှိခဲ့စဉ်က သူသည် ငွေပြားတိုင်းကို ချွေတာခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်စဉ်မြှင့်တင်ရန် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်သည့်အခါ အမြဲတမ်း ဈေးအပေါဆုံး ကုန်ကြမ်းများကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ငွေသောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အာနိသင်ရှိသည့် ဆေးလုံးကို သူ ဖော်စပ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ကုန်ကျစရိတ်မှာ ဆယ်ဆ၊ အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားခဲ့သည်။

နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် သူသည် အဆင့်မြင့် ဖေယွမ်ဆေးလုံး တစ်သုတ်ကို ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားသည်။ စုစုပေါင်း ဆယ်လုံးရှိပြီး တစ်လုံးချင်းစီမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသည်။

ဤအရာများသည် ဈေးကွက်ထဲတွင် မည်သည့်ဈေးနှင့်မျှ ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ သူ၏ ဓားလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသည်။

ခဏနားပြီးနောက် သူသည် ဘေးတွင် မျက်နှာနီမြန်းကာ ရပ်နေသော နျူးပေါင်ထျန်းကို အကြံပြုချက်အချို့ ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို ယူကာ ဓားဘုရင်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နံနက်ပိုင်းက သူ၏ အစ်ကိုနှင့် အစ်မဖြစ်သူတို့ စားသောက်ခဲ့ရသည့် ရိုးရှင်းလွန်းသော နံနက်စာကို မြင်ခဲ့ရသဖြင့် ချူးဖုန်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။

ယခု သူ့တွင် ငွေရှိပြီဖြစ်ရာ အစ်ကိုနှင့် အစ်မဖြစ်သူတို့ ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်စေရန် အားဆေးအချို့ ဝယ်ယူရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အစ်ကို၊ အစ်မနှင့် ဒုတိယအစ်မတို့၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်စေရန် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးဖို့ရာမူ အချိန်မတန်သေးပေ။ သူ နောက်ထပ် အနည်းငယ် စောင့်ရဦးမည်။

ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်လာပြီဖြစ်ပြီး ညအမှောင်က ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

ချူးဖုန်းသည် ဆေးခန်းမ၏ ပင်မတံခါးမှ ထွက်လာပြီး သိပ်မဝေးသေးသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ အနီးနားရှိ ဇိမ်ခံရထားလုံးတစ်စီး၏ လိုက်ကာများ ပွင့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အရပ်ပုသော်လည်း ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဆင်းလာသည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် သူ၏ထံသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လာပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်လျက် ချူးဖုန်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဆေးဆရာချူး၊ ကျွန်တော်က ရွှေအင်းဂိုဏ်းဆိုင်ရဲ့ တာဝန်ခံ ချူးထျန်းကျိန်း ပါ။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထမင်းတစ်နပ်လောက် အတူတူ စားဖို့ ဖိတ်ကြားခွင့် ပြုပါဦး"

မန်နေဂျာချူး၏ သဘောထားမှာ အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးပျူငှာနေသည်။

ဤမျှ ကြီးကျယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက သူ့ကို နှုတ်ဆက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူသည် ချူးဖုန်း၏ ဖခင်အရွယ်ခန့် ရှိသည်။ ချူးဖုန်းသည်လည်း ရိုင်းရာကျမည်စိုးသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မန်နေဂျာချူး၊ လိုအပ်တာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ။ ကျွန်တော် အိမ်ကို အမြန်ပြန်ဖို့ လိုလို့ပါ၊ မဟုတ်ရင် အိမ်ပြန်နောက်ကျလို့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဆူတာ ခံရပါဦးမယ်" ချူးဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းနေမိသည်။

သူသည် ရွှေအင်းဂိုဏ်းဆိုင်အပေါ် မည်သည့် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်မျှ မရှိပေ၊ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီကပင် ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သေးသည်။

ယခုမူ ဆိုင်တာဝန်ခံကိုယ်တိုင်က သူ့ကို လာရောက်ရှာဖွေနေပြီး သူ၏ သဘောထားမှာလည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ဖော်ရွေနေသည်။ ဒါက ဘယ်လို ဇာတ်လမ်းမျိုးပါလိမ့်။