အခန်း (၉၄) - ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရခြင်း

ရုတ်တရက် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။ သူတို့ ချူဖုန်းကို ကြည့်သည့် အကြည့်များလည်း ပြောင်းလဲသွား၏။

အစောပိုင်းက အထင်သေးမှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုတို့သည် ကြည်ညိုလေးစားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အစွမ်းသတ္တိကသာ ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သည်။

လေလံပွဲအတွက် ချူဖုန်း ဘာရတနာ ယူလာသလဲဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း ဆရာကြီး၏ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုနှင့် မျက်နှာသာပေးလိုသည့် အမူအရာများက ချူဖုန်းတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ဘာလို့ သူက လူတန်းကျော်ပြီး ဝင်ရတာလဲ။ ကျွန်တော် သဘောမတူဘူး!" မောက်မာသော အမူအရာနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ "သူ့ကို တခြားသူတွေ မသိရင်တောင် ကျွန်တော် သိတယ်။ သူက ဘာအရေးပါတဲ့လူမှ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဓားဘုရင်နန်းတော်က အသုံးမကျဆုံး တတိယမင်းသားပဲ။"

မြို့တော်တွင် ချူဖုန်းမှာ အတော်လေး 'နာမည်ကြီး' သူဖြစ်ရာ လူအများက သူ့ကို သိကြသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ သူက အလွန်အမင်း အသုံးမကျသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း သဘောမတူရင်လည်း ထွက်သွားနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား စစ်ဆေးပေးမယ့်သူဆီမှာ သွားပြပါလား!" ဆရာကြီးက ထိုလူငယ်ကို ခဏမျှ ကြည့်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဟုန်မိသားစုကပဲ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဒီလို စကားပြောရဲတယ်ပေါ့?" လူငယ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆရာကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ခြိမ်းခြောက်သည့် အမူအရာ လုပ်နေသည်။

"ဟွန်း၊ ဟုန်မိသားစုဆိုတော့ ဘာဖြစ်လဲ? ဒါက လေလံအိမ်ပဲ၊ လူတိုင်းက လေလံအိမ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရမယ်။ ဟုန်ဝမ်... မင်းက ဟုန်မိသားစုအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနေရုံနဲ့ ချူဖုန်းရဲ့ စွမ်းအားကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆရာကြီးသည် ဒေါသထွက်နေသော ဟုန်မိသားစုမှ လူငယ်ကို ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ ချူဖုန်းကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "လူငယ်လေး... သူ့ကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့။ လာပါ၊ မင်းရဲ့ ဆေးလုံးကို ထုတ်ပြပါဦး၊ ငါ စစ်ဆေးပေးမယ်။"

ဆေးလုံးလား?

ဟုန်မိသားစုက လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဟုန်မိသားစုမှာ ဆေးဖော်စပ်သည့် မျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး ဓားဘုရင်နန်းတော်က ထိုအသုံးမကျသူ ယူလာသည့် ဆေးလုံးက ဟုန်မိသားစုကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား?

"ဟွန်း... ဓားဘုရင်နန်းတော်က ဒီအမှိုက်က ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ ဆေးလုံးမျိုး ထုတ်ပြနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ အချိန်တန်ရင် ငါ့ဟုန်မိသားစုရဲ့ ဆေးလုံးတွေဘေးမှာ အနားသတ် အရွက်လေးတွေလောက်တောင် ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယခုတစ်ကြိမ် ဟုန်ဝမ် လေလံတင်ရန် ယူလာသည်မှာ ဟုန်မိသားစု ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသည့် အဆင့် (၃) ဆေးလုံးဖြစ်သည်။ ကျန့်ယွင်တစ်ပြည်လုံးတွင် အဆင့် (၃) ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးဆရာမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသည်။ အကယ်၍ ချူဖုန်းက တခြား ရတနာများ ယူလာခဲ့လျှင် ဟုန်ဝမ် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိကောင်း စိုးရိမ်မိလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု ချူဖုန်းကလည်း ဆေးလုံး ယူလာသည်ဟု သိရသောအခါ ဟုန်ဝမ်မှာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိသွားပြီး ချူဖုန်းကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"အရည်အချင်း ပြည့်မီသလား၊ မပြည့်မီဘူးလားဆိုတာ မင်းပြောရမှာ မဟုတ်သလို ငါပြောရမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဈေးကွက်ကပဲ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။"

ချူဖုန်းက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်သွားပြီး ကြေးသေတ္တာ နှစ်လုံးကို ဆရာကြီးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဤဆရာကြီးကို အခြားသူများက ဆရာကြီးဟွာဟု ခေါ်ကြသည်ကို သူ မှတ်မိသည်။

"ဆရာကြီးဟွာ... ဒါလေးတွေကို စစ်ဆေးပေးပါဦး" ဟု ချူဖုန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကြေးသေတ္တာများကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီးဟွာ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကြေးသေတ္တာထဲတွင် သိမ်းဆည်းရသည့် ဆေးလုံးမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အလွန် ထူးခြားလှသည်။

ဟုန်ဝမ်က လှောင်ပြောင်သံဖြင့် "ဟားဟား... တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်မယ် ထင်နေတာ။ ဆေးလုံးထည့်ဖို့ သေတ္တာကောင်းကောင်းတောင် မဝယ်နိုင်ဘူးပဲ။ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ မဝယ်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံး စန္ဒကူးသေတ္တာတော့ ဝယ်သင့်တာပေါ့။ သေတ္တာကောင်းကောင်းတောင် မဝယ်နိုင်မှတော့ အထဲက ဆေးလုံးတွေက ထုတ်မပြရင်တောင် အမှိုက်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ ရဲရဲကြီး ပြောရဲတယ်။ လွှင့်ပစ်လိုက်ရင်တောင် ဘယ်သူမှ ကောက်ယူမှာ မဟုတ်တဲ့ အမှိုက်တွေပေါ့။"

ချူဖုန်းက လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ဟုန်ဝမ်ကို ဟိုပြေးဒီလွှား လုပ်နေသည့် လူပြက်တစ်ယောက်နှယ် ကြည့်နေသည်။

ဆရာကြီးဟွာသည် သားရေလက်အိတ်ကို စနစ်တကျ စွပ်ကာ ကြေးသေတ္တာအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ သေတ္တာထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပရိသတ်များမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဝါး... ဒါက ဘယ်လို ဆေးလုံးမျိုးလဲ? ဒဏ္ဍာရီထဲက ရွှေရောင်ဆေးလုံး (Golden Core) လား?" လူအများက ထိုကြေးသေတ္တာထဲတွင် မည်သည့်ဆေးမြစ်များ ရှိနေသနည်းဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် လည်ပင်းရှည်ကာ ကြည့်နေကြသည်။

ဟုန်ဝမ်သည် ချူဖုန်း၏ ဆေးလုံးက ဤမျှ အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် မနာလိုစိတ်ဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါ့အမြင်မှာတော့ ဒါက လူအများ စိတ်ဝင်စားအောင် တမင်တကာ ပရိယာယ် သုံးထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ဆရာကြီးဟွာက ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စစ်ဆေးရန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လူအများက ဆေးလုံး၏ ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ဆေးလုံးထက် သုံးဆခန့် ပိုကြီးသည်။ မျက်နှာပြင်မှာ ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး အင်းကွက်များကိုလည်း မှိန်ပျပျ မြင်တွေ့နေရသည်။

ကန့်ကွက်တော့မည့် ဟုန်ဝမ်မှာလည်း ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။ ကြည့်နေသူများထဲမှ အချို့မှာ ဤဆေးလုံး၏ မူလအစကို သိရှိသွားကြသည်။

"ဘုရားရေ... ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက 'ရွှေရောင်အင်းကွက် ကိုယ်စောင့်ဆေးလုံး' ပဲ။ ကျန့်ယွင်တစ်ပြည်လုံးမှာ ရတနာဆေးလုံးခန်းမမှာတောင် မရနိုင်ဘူး။ ရွှေအင်းဂိုဏ်းဆိုင်မှာပဲ ရနိုင်တာ။"

"ရွှေအင်းဂိုဏ်းဆိုင်မှာတောင် ဒါကို အဖိုးတန် ရတနာအဖြစ် ထားတာ။"

ချူဖုန်း ယူလာသည့် ဆေးလုံးအကြောင်းကို လူတစ်ယောက်က ရှင်းပြလိုက်သောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့သြသံများ တစီစီ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဆရာကြီးဟွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ ချူဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "စစ်ဆေးကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီဆေးလုံးက ထိပ်တန်းအရည်အသွေးရှိတဲ့ အဆင့် (၁) ရွှေရောင်အင်းကွက် ကိုယ်စောင့်ဆေးလုံးပဲ။ အရောင်အဆင်းရော ဆေးစွမ်းအင်ပါ ပြည့်ဝတယ်။ ဒီဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ရင် အဆင့်နိမ့် ဓားဆရာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အားကုန်သုံး တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရဘဲ ခုခံနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ဒီလောက် အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ ဆေးလုံးမျိုးက ရွှေအင်းဂိုဏ်းက ဆေးလုံးတွေထက်တောင် ပိုကောင်းနေသေးတယ်။ တစ်လုံးတည်းဆိုရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါက ကိုးလုံးတောင်ရှိတာ။ အားလုံးကလည်း ထိပ်တန်းအရည်အသွေးတွေပဲ။ ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ။"

သာမန် ရွှေရောင်အင်းကွက် ကိုယ်စောင့်ဆေးလုံးမှာ အဆင့်မြင့် ဓားသမားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ခုခံနိုင်သည်။ ထိုစကားကြောင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မှင်သက်သွားကြသည်။

ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့်သော ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်သည့် ဆရာမှာ မည်သူနည်း? လူအများက ထိုဆရာထံတွင် တပည့်ခံလိုစိတ်ပင် ပေါက်လာကြသည်။

"တစ်လုံးကို အခြေခံဈေး ငွေပြား ၃,၀၀၀ သတ်မှတ်မယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?" ဆရာကြီးဟွာက ချူဖုန်း၏ သဘောထားကို မေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ လေလံပွဲဖြစ်သဖြင့် ဈေးနှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးလာနိုင်ပြီး အမှန်တကယ် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မည့် ဈေးမှာ ၃,၀၀၀ ထက် များစွာ ပိုနိုင်ပါသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်! ခင်ဗျားတို့ လေလံအိမ်ကိုပဲ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပါတယ်။" ချူဖုန်းက ယခင်ကလည်း ဤလေလံအိမ်နှင့် လက်တွဲဖူးသဖြင့် ကျေနပ်ကာ ပြုံးလျက် သဘောတူလိုက်သည်။

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေသည့် ဟုန်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ 'အမှိုက်' ဆေးလုံးတွေကတော့ လေလံတင်ဖို့ အဆင်ပြေသွားပြီ။ အခု မင်း အလှည့်ပဲ။ မင်းက အရမ်း ယုံကြည်မှုရှိနေတော့ မင်းရဲ့ဆေးလုံးတွေကလည်း မဆိုးလောက်ပါဘူး" ဟု ချူဖုန်းက လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်ဝမ်က နောက်ဆုတ်သွားပြီး မျက်နှာပျက်ကာ "အိုး... ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကိုကွာ၊ ဆေးလုံးတွေ ယူလာဖို့ မေ့သွားတယ်! မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အခုချက်ချင်း ပြန်ယူရမယ်!"

ထိုသို့ပြောကာ ဟုန်ဝမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ အပြင်သို့ အမြန်ထွက်သွားသည်။ အလွန်အမင်း အလျင်စလိုဖြစ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော ဆေးလုံးသေတ္တာမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ "ဂျောက်" ခနဲ ကျသွားသည်။

"ဟေး... ဟိုမှာ ကျန်ခဲ့တာ မင်းဆေးလုံးတွေ မဟုတ်လား?" တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်လေသည်။