အခန်း (၅၀) - မှော်ခြင်ဆီစက်ရုံ

ဓားပြများကို နှိမ်နင်းရမည့်ရက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူဝီသည် နိုက် (Knight) အချို့နှင့်အတူ လေးလံသော သေတ္တာနှစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ မိုင်းတွင်းအနီးရှိ အဂ္ဂိရတ်အလုပ်ရုံလည်းဖြစ်သော မှော်ခြင်္ဆီစက်ရုံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဤစက်ရုံကို ဟေးလ်ကိုး (Hillco) နှင့် အသစ်ရောက်ရှိလာသော အဂ္ဂိရတ်ပညာသင် သုံးဦးတို့က တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စက်ရုံဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အရှေ့တောင်ပိုင်းပြည်နယ်မှ သယ်ဆောင်လာသော အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းများ ချထားသည့် ရိုးရှင်းသော တဲအိမ်အချို့သာ ဖြစ်သည်။

အခြေအနေများက နိမ့်ပါးသော်လည်း မှော်ခြင်္ဆီကို ထုတ်ယူရန်အတွက် အခြေခံလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို စတင်ရန်မှာမူ လုံလောက်မှုရှိသည်။

"အရှင်... အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ" ဟေးလ်ကိုးသည် သစ်သားတိုင်တစ်ခုကို ပျင်းရိစွာ မှီထားသည်။ ဒီရေနီနယ်မြေတွင် လူတော်များ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ယခင်ကလောက် မအလုပ်ရှုပ်တော့သဖြင့် အနည်းငယ် ပို၍လန်းဆန်းနေပုံရသော်လည်း သူ၏ ပျင်းရိလေးတွဲသည့်ပုံစံမှာမူ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ပထမဆုံး မှော်ခြင်္ဆီအသုတ် ထုတ်လုပ်လို့ ပြီးသွားပါပြီ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူဝီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားကာ လေးလံသော သစ်သားစည်ပိုင်းတစ်ခုပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ စည်ပိုင်းအတွင်း၌ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်အမှုန့်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အမှုန့်များမှာ နူးညံ့ချောမွေ့ကာ အနည်းငယ် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေပြီး မှော်အရှိန်အဝါများ မှိန်ပျပျ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လူဝီသည် လက်လှမ်း၍ အမှုန့်အချို့ကို ယူကြည့်ရာ လက်ထိပ်တွင် အလွန်ချောမွေ့သော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မအံဩဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ကာ "ဒါက မှော်ခြင်္ဆီလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"မှန်ပါတယ်" ဟေးလ်ကိုးက သစ်သားစည်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစည်တစ်လုံးတည်းတင် ဈေးကွက်မှာ အနည်းဆုံး ရွှေဒင်္ဂါးငါးဆယ် တန်ပါတယ်"

လူဝီ၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်အချို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရွှေဒင်္ဂါးငါးဆယ်ဆိုသည်မှာ မနည်းလှပေ။ ကျွန်တစ်ရာ ဝယ်ယူနိုင်သလို တရားဝင်နိုက် နှစ်ဦးကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထောက်ပံ့နိုင်သည့် ပမာဏဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အသေးစား စမ်းသပ်ထုတ်လုပ်မှု၏ ရလဒ်သာ ရှိသေးသည်။

မိမိနယ်မြေရှိ ကျယ်ပြောလှသော မှော်ခြင်္ဆီမိုင်းတွင်းကို တွေးတောရင်း လူဝီ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကြီးစား ထုတ်လုပ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ကျော်လွှားရမည့် စိန်ခေါ်မှုများစွာ ရှိနေသေးသည်ကိုလည်း သူ သိရှိနားလည်ထားသည်။

မှော်ခြင်္ဆီကျောက်ရိုင်းများကို တူးဖော်ခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး အနည်းငယ် ပေါ့ဆရုံဖြင့် မိုင်းတွင်းပြိုကျမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် လက်ရှိတွင် သူတို့၌ ရှိနေသော ကိရိယာများနှင့် လူအင်အားမှာလည်း လုံလောက်မှုမရှိသေးပေ။ ဤမှော်ခြင်္ဆီတစ်စည်မှာ တစ်ပတ်လုံး ထုတ်လုပ်ထားသမျှ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်..."

လူဝီသည် ရွှေဒင်္ဂါးနှစ်ဆယ်ကို ချက်ချင်းထုတ်ကာ ဟေးလ်ကိုးကို ပေးအပ်လိုက်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာသင် သုံးဦးကိုလည်း တစ်ဦးလျှင် ရွှေဒင်္ဂါးဆယ်ပြားစီ ဆုချလိုက်သည်။

ရွှေဒင်္ဂါးများကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် သူတို့အားလုံး ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ဤပမာဏသည် များပြားလှသော ငွေကြေးဖြစ်သဖြင့် လူဝီကို အားတက်သရော ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်!"

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ပညာသင်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဒီရွှေဒင်္ဂါးတွေကို ဘယ်မှာ သွားသုံးရမှာလဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ ရယ်မောပြီးနောက် လူဝီသည် ဟေးလ်ကိုးနှင့် အလုပ်ကိစ္စများကို စတင်ဆွေးနွေးသည်။

သူသည် သစ်သားစည်ကို ပုတ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဟေးလ်ကိုး... ဒါတွေကို 'မိစ္ဆာမီးလျှံကျည်ဆန်' (Demonic Flame Bullets) လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးလို့ရမလား"

ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဟေးလ်ကိုး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"မိစ္ဆာမီးလျှံကျည်ဆန်အတွက် အဓိကကုန်ကြမ်းက မှော်ခြင်္ဆီတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ မီးကူးအမြုတေ (Ignition cores) နဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေလည်း လိုအပ်ပါတယ်။ လက်ရှိ ဒီရေနီနယ်မြေမှာ အဲဒီပစ္စည်းတွေ တစ်ခုမှ မရှိသေးဘူး"

"အော်... အဲဒီလိုလား..." ထို့နောက် လူဝီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ နောက်ကလိုက်ပါလာသော နိုက်များကို သယ်ဆောင်လာသည့် သေတ္တာနှစ်လုံးကို ဖွင့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သစ်သားသေတ္တာအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော မှော်အရှိန်အဝါများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သေတ္တာထဲတွင် နက်ပြာရောင် သလင်းကျောက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအရာများသည် 'ရေခဲချပ်ဝတ်ဝက်ဝံ' (Ice Armor Bear) ထံမှ ထုတ်ယူထားသော သလင်းကျောက်ဆူးများဖြစ်ပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဟေးလ်ကိုးနှင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာသင် သုံးဦးတို့သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ မှင်သက်သွားကြပြီး အသက်ရှူသံများပင် မြန်လာသည်။

"ဒါတွေက အဆင့်မြင့်ဆုံး အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းတွေပဲ!" ပညာသင်တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည်။ "ဒါကိုသာ ကောင်းကောင်းသုံးမယ်ဆိုရင် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်ပစ္စည်းတွေတောင် ဖန်တီးနိုင်တယ်!"

ဟေးလ်ကိုးက သတိပြန်ဝင်လာပြီး မဝံ့မရဲ မေးလိုက်သည်။ "အရှင်... အရှင်က ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

လူဝီက သေတ္တာကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ဒါတွေကိုပါ ထည့်လိုက်ရင်ကော မိစ္ဆာမီးလျှံကျည်ဆန်တွေ လုပ်လို့ရပြီလား"

ဟေးလ်ကိုးသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် မိုက်မဲစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်မိသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ! ဒါက ဖြုန်းတီးတာပဲ! မှော်ခြင်္ဆီကတင် အဖိုးတန်နေပြီဆိုတာကို ရေခဲချပ်ဝတ်ဝက်ဝံ သလင်းကျောက်တွေနဲ့ပါ ပေါင်းစပ်မလို့လား"

"ဒီလို ထိပ်တန်းပစ္စည်းနှစ်ခုကို သုံးပြီး မိစ္ဆာမီးလျှံကျည်ဆန် လုပ်တာက သဘာဝရဲ့ လက်ဆောင်တွေကို ရက်ရက်စက်စက် ဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ! ဒီပစ္စည်းတွေကိုသာ လက်နက်၊ ချပ်ဝတ် ဒါမှမဟုတ် မှော်ကိရိယာတွေမှာ သုံးမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့တန်ဖိုးက သာမန်မိစ္ဆာမီးလျှံကျည်ဆန်တွေထက် အများကြီး သာလွန်မှာပါ!"

လူဝီက ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ယမ်းလိုက်သည်။ "မင်း လုပ်နိုင်သရွေ့ မြန်မြန်သာ လုပ်ပေးပါ၊ ငါ ဒါတွေကို အရေးတကြီး လိုနေတယ်"

ဟေးလ်ကိုး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "အရှင်က ဒီလိုပြောမှတော့ ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံး ပြီးအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်"

"သဘက်ခါထက် နောက်မကျစေနဲ့" လူဝီက အချိန်သတ်မှတ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

ဟေးလ်ကိုး၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မတတ်သာဘဲ ပခုံးတွန့်ကာ အဂ္ဂိရတ်ပညာသင်များကို သုတေသနလုပ်ငန်းများ ချက်ချင်းစတင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

လူဝီသည် ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်ရင်း အဂ္ဂိရတ်ပညာသင်များ အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်။ ပညာသင်တစ်ဦးက နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် မှော်ခြင်္ဆီအမှုန့်များကို အဂ္ဂိရတ်ပုလင်းထဲသို့ ဂရုတစိုက် လောင်းထည့်နေစဉ်မှာပင် ပြင်ပမှ မြင်းခွာသံများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြားလိုက်ရသည်။

"အရှင်!"

နိုက်တစ်ဦးသည် မြင်းစီးလျက် ပြေးဝင်လာပြီး အမြန်ပင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက် ခစားလိုက်သည်။ "နယ်စားကြီး အက်ဒမွန်ရဲ့ တမန်တော် ရောက်ရှိနေပါတယ်။ နယ်မြေဂိတ်ပေါက်မှာ စောင့်နေပါတယ်!"

လူဝီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "လာရမယ့်အရာက ရောက်လာပြီပဲ"

သူသည် လှည့်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံကို ပြင်ဆင်ကာ နိုက်ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ငါ့ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပါ"

ဒီရေနီနယ်မြေ၏ ကောင်စီခန်းမ အပြင်ဘက်တွင် နက်ပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော နိုက်တစ်ဦးက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုနိုက်သည် တရားဝင်နိုက်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် နယ်စားကြီး အက်ဒမွန် မိသားစု၏ တံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်ထားရာ သာမန် သတင်းပို့သူ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

လူဝီ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နိုက်သည် ချက်ချင်း ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ နယ်စားကြီး အက်ဒမွန်၏ စကားကို ပြတ်သားစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"သခင် လူဝီ ကယ်လ်ဗင်... မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ အရှင်သခင်များအားလုံး စစ်တပ်စုစည်းရန်နှင့် 'နှင်းသစ္စာခံ' (Snow Swearer) ပုန်ကန်သူများကို ချက်ချင်း စစ်ချီရန် နယ်စားကြီး အက်ဒမွန်က အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ခါးကြားမှ နယ်စားကြီး၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။ လူဝီသည် စာအိတ်ကို လက်ခံယူကာ ချက်ချင်းဖွင့်၍ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

စာထဲတွင် ပါရှိသော အသံနေအသံထားမှာ အလွန်တင်းမာလှသည်။ စုရပ်ချိန်ကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ထားပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ အရှင်သခင်များအားလုံး မိမိတို့၏ စစ်သည်များကို ကိုယ်တိုင်ဦးစီးကာ စုရပ်သို့ လာရောက်ရန် အမိန့်ပေးထားသည်။

အရှင်သခင်တစ်ဦးစီသည် သတ်မှတ်ထားသော စစ်သည်အရေအတွက်ကို စေလွှတ်ရမည် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နှောင့်နှေးမှု သို့မဟုတ် အမိန့်မနာခံမှုမဆို အင်ပါယာအပေါ် သစ္စာဖောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပါရှိသည်။ စာထဲတွင် လူဝီ၏ စုရပ်မှာ နှင်းလင်းယုန်မြို့ (Snow Eagle City) ဖြစ်သည်ဟု အထူးဖော်ပြထားသည်။

နှင်းလင်းယုန်မြို့သည် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အရေးပါသော စစ်ရေးခံတပ်တစ်ခုဖြစ်သလို ကောင့်ဖော့စ် (Count Fos) ၏ နယ်မြေလည်း ဖြစ်သည်။ ကောင့်ဖော့စ်သည် နှင်းတောင်ထိပ်ခရိုင် (Snow Peak County) ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်ပြီး ထိုခရိုင်အတွင်းရှိ နယ်မြေငယ်များအားလုံးကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဒီရေနီနယ်မြေသည် အမည်ခံအားဖြင့် သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိသော်လည်း ရှေ့ဆောင်နယ်မြေရှင်များမှာ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ရရှိထားခြင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောလှမှုတို့ကြောင့် လူဝီသည် ထိုကောင့်နှင့် တရားဝင် ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးခြင်း မရှိသေးပေ။

လူဝီသည် စာကို ပိတ်လိုက်ပြီး တမန်တော်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်မှာ စုရပ်ကို ရောက်လာခဲ့မယ်"

နိုက်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလေးပြုလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မြင်းပေါ်တက်ကာ နောက်ထပ်နယ်မြေတစ်ခုသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နိုက်၏ ပုံရိပ်မှာ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ လူဝီသည် စာကို နောက်တစ်ကြိမ် အသေအချာ ဖတ်ရှုကာ အချိန်ကို တွက်ချက်လိုက်သည်။ စစ်တပ် စတင်ချီတက်ခြင်းမပြုမီ ပြင်ဆင်ရန် ရက်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။