စိုက်ပျိုးရေးမြေကွက်များမှအပြန်တွင် လူးဝစ်က ဆစ်ဖ်၏အနားသို့ တိုးကပ်ကာ "လာခဲ့ဦး... မင်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ကောင်းတာလေးတစ်ခု ပေးမလို့" ဟု လျှို့ဝှက်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။
ဆစ်ဖ်က သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့၏။
မကြာမီ ချိုမြိန်သောရနံ့များ သင်းပျံ့နေသည့် အလုပ်ရုံလေးတစ်ခုသို့ သူတို့ရောက်ရှိလာသည်။ အထဲတွင် အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးတစ်ဦးက အိုးထဲမှ သကြားရည်များကို အာရုံစိုက်ကာ မွှေနှောက်နေသည်။ သူမ၏အမည်မှာ ဒေါရစ်ဖြစ်ပြီး သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေသို့ လူးဝစ်နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သော ဒုက္ခသည်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က လူးဝစ်သည် နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် စနစ်မှတစ်ဆင့် သူမတွင် သကြားချက်သည့်အတတ်ပညာရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဘုစပတ်ပင်မှ သစ်စေးများစုဆောင်းကာ သကြားရည်စမ်းသပ်ထုတ်လုပ်ရန် တမင်တကာ စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ပထမအသုတ်သကြားများ ရရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယနေ့မှာ ဒုတိယအသုတ်ကို ကျိုချက်သည့်နေ့ဖြစ်သည်။ အလုပ်ရုံပြင်ပတွင်လည်း အလုပ်သမားများက ဘုစပတ်တောထဲ၌ သစ်စေးများကို စနစ်တကျ စုဆောင်းနေကြသည်။ မြေပြင်အထက် တစ်မီတာခန့်ရှိ သစ်ပင်ပင်စည်များတွင် အပေါက်ငယ်များဖောက်ကာ ပိုက်များတပ်၍ ကြည်လင်သော သစ်စေးများကို သစ်သားစည်များထဲသို့ စီးဝင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
"တစ်ပင်ကို တစ်နေ့ တစ်ဝက်ထက်ပိုမယူကြနဲ့နော်၊ သစ်ပင်ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ ယူပြီးရင်လည်း သစ်သားဆို့တွေနဲ့ ပြန်ပိတ်ဖို့ မမေ့ကြနဲ့ဦး" ဟု ဒေါရစ်က အလုပ်ရှုပ်နေရင်းပင် အလုပ်သမားများကို ညွှန်ကြားနေ၏။
ဆူပွက်နေသော သကြားရည်အိုးမှ ချိုမြိန်သောရနံ့မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
"အို... နယ်စားမင်း!" ဒေါရစ်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ လူးဝစ်ကို တွေ့သဖြင့် မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာသွားကာ "အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ မနေ့ကလုပ်ထားတဲ့ သကြားတွေ အေးသွားပြီ၊ ဒီနေ့ မြည်းကြည့်လို့ရပါပြီရှင်" ဟု ဆိုသည်။
လူးဝစ်က လေထဲမှရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်ကာ "ဒီနေ့တော့ ငါ့အတွက် လက်ဆောင်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဒေါရစ်က ရွှေရောင်သန်းကာ ကြည်လင်နေသော ဘုစပတ်သကြားတစ်ခဲကို ကမ်းပေးရာ လူးဝစ်က ပါးစပ်ထဲပစ်ထည့်ပြီး ဝါးစားကြည့်လိုက်သည်။ "အင်း... အရသာက တကယ်ကောင်းတာပဲ။" ထို့နောက် နောက်ထပ်တစ်ခဲကို ယူကာ ဆစ်ဖ်ဘက်သို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "မင်းလည်း မြည်းကြည့်ဦးလေ" ဟု ဆိုသည်။
ဆစ်ဖ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။ ဤသို့သောအစားအစာမျိုးကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသဖြင့် လူးဝစ်က အဆိပ်ခတ်ထားသလားဟုပင် သံသယဝင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လူးဝစ်က သူမ၏တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း လက်ထဲကသကြားခဲကို ကိုယ်တိုင်ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ တဂျွတ်ဂျွတ်ဝါးပြလိုက်သည်။ "တွေ့လား... အဆိပ်မပါပါဘူး။"
ထိုအခါမှ ဆစ်ဖ်က သကြားခဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်းယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်တော့သည်။
ထူးခြားသော သစ်သားရနံ့နှင့်အတူ ချိုမြိန်သောအရသာက သူမ၏ လျှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပြန့်နှံ့သွားသည်။ သူမတစ်သက်တွင် တစ်ခါမျှ မမြည်းစမ်းဖူးသော အရသာမျိုးပင်။ ဆစ်ဖ်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ဝိုင်းစက်သွားကာ အမြဲတမ်းအေးစက်နေသော မျက်နှာပေးမှာ ခဏတာ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်သလိုပင် မျိုချလိုက်ကာ "မဆိုးပါဘူး" ဟု ခပ်အေးအေး ခေါင်းညိတ်ပြ၏။
သို့သော်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေး အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူမနှစ်သက်ကြောင်း သိသာနေသည်။ လူးဝစ်က ဒါကိုမြင်ဖြစ်အောင် မြင်လိုက်သဖြင့် တခိခိရယ်မောကာ သကြားအိတ်အသေးလေးတစ်အိတ်ကို သူမလက်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ "ကြိုက်ရင်လည်း ယူထားလိုက်ပေါ့။" ဆစ်ဖ်က အိတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း သူမ၏ နားရွက်ကလေးများမှာမူ နီရဲနေလေပြီ။
ထို့နောက် လူးဝစ်က ဒေါရစ်ကိုကြည့်ကာ "အရသာက ငါထင်ထားတာထက်တောင် သာသေးတယ်။ တော်တယ်... ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။ ဒေါရစ်ကလည်း "ဟုတ်ကဲ့ပါ နယ်စားမင်း၊ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု ဝမ်းသာအားရ ပြန်ပြောသည်။
သို့သော် လူးဝစ်က ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။ ဘုစပတ်သစ်စေးကို နွေဦး၏ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်တွင်သာ ရနိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ "နှမြောစရာပဲ" ဟု သူက သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွချလိုက်ကာ "ထုတ်လုပ်ချိန်က အရမ်းတိုနေတော့ စီးပွားဖြစ်ရောင်းဖို့ မလွယ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ဒေါရစ်ကလည်း နှမြောတသစွာဖြင့် "ဟုတ်ပါတယ်၊ အချိန်လွန်သွားရင် သစ်စေးစုလို့ မရတော့ပါဘူး" ဟု ထောက်ခံသည်။ လူးဝစ်က မေးစေ့ကိုပွတ်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးမှ "ဒါပေမဲ့ ဘုစပတ်သကြား လုပ်လို့ရမှတော့ နောက်ပိုင်းမှာ သစ်သီးပင်တွေစိုက်ပြီး သစ်သီးသကြား (Fruit Sugar) ထုတ်လို့ရမလား စမ်းကြည့်သင့်တာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်ရာ ဒေါရစ်က "နယ်စားမင်းက တကယ်ကို ဉာဏ်ကြီးတာပဲ! အသီးကောင်းကောင်းတွေ စိုက်နိုင်ရင် သကြားအမျိုးမျိုး ထုတ်နိုင်မှာပဲ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောရှာသည်။
"ဖြည်းဖြည်းချင်းပေါ့" ဟု လူးဝစ်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ပြောကာ "အခြေအနေပေးလာရင်တော့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေနဲ့ သကြားစက်ရုံလေး ဆောက်ကြည့်တာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။ ဒေါရစ်မှာလည်း တက်ကြွစွာဖြင့် "ကျွန်မလည်း တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှာထားပါ့မယ်ရှင်" ဟု ကတိပေးသည်။
လူးဝစ်က မိမိအတွက် အိတ်ငယ်တစ်အိတ်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ ကျန်နေသည့် အိတ်ကြီးကိုမူ "ဒီသကြားတွေကို ကလေးတွေကို သွားဝေပေးလိုက်ပါ" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ခြံရံလာသော မြင်းစီးသူရဲကလည်း သကြားအိတ်ကိုယူကာ ကျောင်းဘက်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။
အမှန်စင်စစ် လူးဝစ်တည်ထောင်ထားသော "ကျောင်း" မှာ ကျောင်းထက် ကလေးထိန်းကျောင်းနှင့် ပိုတူသည်။ အသက် (၁၃) နှစ်အောက် ကလေးများကို စုစည်းထားကာ အမျိုးသမီးအချို့က ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ကလေးများက အခြေခံဗဟုသုတများ သင်ယူနိုင်သလို၊ မိဘများမှာလည်း စိတ်အေးလက်အေး အလုပ်လုပ်နိုင်ကြသည်။ သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေတွင် ကလေးဦးရေ သိပ်မများသဖြင့်သာ ဤစီစဉ်မှုမှာ အဆင်ပြေနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကလေးများမှာ (၁၃) နှစ်ပြည့်ပါက ငါးဖမ်းခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်များကို ကူညီလုပ်ကိုင်ကြရသည်။
သူတို့ကျောင်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကလေးထိန်းအမျိုးသမီးက လူးဝစ်၏အကြောင်းကို ကလေးများအား စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ပြောပြနေသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။
"...နယ်စားမင်းကြီး လူးဝစ်က မြောက်ပိုင်းမှာ သားရဲလူသားတွေကို နှိမ်နင်းပြီး ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ့သံချပ်ကာအင်္ကျီမှာ သွေးစိမ်းတွေတောင် ပေကျံလို့။ ချက်ချင်းပဲ မြင်းစီးသူရဲတွေနဲ့အတူ အောင်ပွဲခံစားသောက်ပွဲကြီး လုပ်တာပေါ့။ အားလုံး သန်းခေါင်ယံအထိ အလုပ်လုပ်ကြပြီးမှ လူစုခွဲခါနီးမှာ သူက ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို နင်းမိပြီး ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ 'ငါ့နယ်မြေပေါ်မှာ နေ့တိုင်း ဝဲနေတဲ့ ဒီနဂါးက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ် ထင်နေသလား' လို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သတဲ့။
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ မြေကြီးပေါ်က ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးကို ကောက်ပြီး အားနဲ့ လွှဲပစ်လိုက်တာ... အဲ့ဒီကျောက်ခဲက အနီရောင်အလင်းတန်းကြီးလို တိမ်တိုက်တွေကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ပေတစ်ရာကျော်ရှည်တဲ့ နှင်းနဂါးကြီးကို ထိမှန်သွားတော့တာပေါ့။ နဂါးကြီးက အော်ဟစ်ပြီး တောအုပ်ထဲကို ပျက်ကျလာတော့တာပဲ..."
"ကျောက်ခဲနှင့် နဂါးကို ပစ်ချခြင်း" ဟူသောပုံပြင်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ဆစ်ဖ်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ကာ ဘေးနားရှိ လူးဝစ်ကို အထင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လူးဝစ်မှာမူ အနေရခက်သွားကာ ခပ်တိုးတိုး ချောင်းဟန့်ရင်း "ဒါတွေက သူတို့ဘာသာ လုပ်ကြံပြောနေကြတာ" ဟု ရှင်းပြရလေသည်။
ဆစ်ဖ်က လက်ပိုက်ကာ မျက်ခုံးပင့်လျက် "ဪ... ဟုတ်လို့လား?" ဟု ပြန်မေးရာ လူးဝစ်က မျက်နှာလွှဲသွားတော့၏။
ထိုစဉ် ကလေးတစ်ယောက်က တံခါးဝရှိ သူတို့ကို မြင်သွားသည်။ "နယ်စားမင်းကြီး လာပြီဟေ့!"
ကလေးတစ်ယောက် အော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ခန်းလုံး ဆူညံသွားပြီး ကလေးအားလုံး လူးဝစ်အနားသို့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ "နယ်စားမင်းကြီး! နယ်စားမင်းကြီး!" ဟု လက်ကလေးများ မြှောက်ကာ ခုန်ပေါက်နေကြသော ကလေးများ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြည်ညိုအားကိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကလေးအုပ်ကြီးကိုကြည့်ကာ လူးဝစ်က စိတ်မရှည်သလိုလိုနှင့် ပြုံးလိုက်ပြီး အနီးဆုံးကလေး၏ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းစီးသူရဲထံမှ သကြားအိတ်ကိုယူကာ လက်တစ်ဆုပ်စာစီ ကလေးများကို လိုက်ဝေပေးတော့သည်။
ကလေးများမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နယ်စားမင်းကြီး" ဟု အော်ဟစ်ကာ သကြားများကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကြတော့သည်။ သကြားအရသာကြောင့် ကလေးများ၏ မျက်နှာတွင် အပြစ်ကင်းသော အပြုံးများ ပွင့်လန်းသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဆစ်ဖ်၏ ညှိုးငယ်နေသော စိတ်အစဉ်မှာလည်း အလိုလို ကြည်လင်သွားပါတော့သည်။