အခန်း (၃၁) - ငါ့ပစ္စည်းတွေကို သူများကို ပေးလိုက်တာလား

လင်းခေါ်အာသည် တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း သူမ၏ တည်ရှိမှုကို ဖျောက်ဖျက်ခြင်းနှင့် အသံကို တိုးတိတ်စေခြင်းဆိုင်ရာ နည်းစနစ်အချို့ကို သင်ယူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ခြံဝင်းအတွင်းမှ အသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး အလျင်စလို ဝင်မသွားဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူခိုး သို့မဟုတ် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေမည်လားဟု သူမ တွေးတောမိပြီး ထိုသို့သာဖြစ်ပါက ကင်းလှည့်အဖွဲ့ကို အကြောင်းကြားရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် စကားဝိုင်းကို သေချာနားထောင်ပြီးနောက် လင်းခေါ်အာသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုအသံနှစ်ခုစလုံးကို မှတ်မိသွားပြီဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်မှာ လူကျင့်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ... ရဲချန် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။

သူမ မထွက်ခွာမီက တောင်ပေါ်သို့ သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ရဲချန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့သည်။ သူမ ရှိမည်မဟုတ်သည်ကို သိပါလျက်နှင့် ရဲချန်က ဘာကြောင့် ရောက်နေရသနည်း။ သို့မဟုတ်... ရဲချန်သည် လူကျင့်အပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီလား။

ထိုအတွေးကြောင့် လင်းခေါ်အာသည် ရဲချန်အပေါ် ရွံရှာစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ဆက်တည်းမှာပင် လူကျင့်အပေါ် မုန်းတီးစိတ်လည်း တိုးလာသည်။ သူမသည် ရဲချန်ကို ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘဲ ပတ်သက်မှု ဖြတ်တောက်ရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း သူ၏ ယခုလုပ်ရပ်က သူမကို အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။

ယခင်က သူပြသခဲ့သော ချစ်ခင်မှုအားလုံးမှာ သူမ၏ ရုပ်ရည်အပေါ် ခဏတာ ဆွဲဆောင်ခံရခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု ယုံကြည်ခဲ့မိသည်မှာ သူမ မိုက်မဲခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လူကျင့်မှာလည်း အလွန် အရှက်မရှိသော မိန်းမပင်။ သူမ၏ အပိုင်ကို လာလုရသလား။ သူမသည် ယခင်က အမျိုးသားတစ်ယောက်မှ မမြင်ဖူးခဲ့သည်လား။

လင်းခေါ်အာသည် ရဲချန်၏ ယခင်က ကောင်းမှုများကို ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို တူတူမြင်လိုက်ရခြင်းက သူမအပေါ် သစ္စာဖောက်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။ ရဲချန်သည် သူမအပေါ် အလွန်ကောင်းခဲ့ဖူးပြီး ရှိသမျှ အကုန်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ မရှိသည့် တစ်လအတွင်းမှာပင် သူက အချစ်သစ် ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို မည်သူက ခံနိုင်ရည် ရှိပါမည်နည်း။

သို့သော် ထိုဒေါသမှာ ခဏသာ ခံလိုက်သည်။ လင်းခေါ်အာသည် သူမ၏ စိတ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရဲချန် ပေးခဲ့သော လက်ဆောင်များကို သူမ မက်မောတော့ပေ။ ထိုအရာများသည် သူမ အလိုမရှိသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။ လူကျင့်က လိုချင်နေသည်ဆိုလျှင်လည်း ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်သောအခါ သူမ၏ ဒေါသများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ကောင်းချီးပေးပြီး အိပ်ရာဝင်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေမိသည်။ သူမ ရုတ်တရက် ပေါ်လာချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှအထိ အနေရခက်သွားမည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုလှသည်။

…

လင်းခေါ်အာ တံခါးတွန်းဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လူကျင့်၏ အသံ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ကျင့်ကြံဖော်ရဲ... ရှင်က ဒီလောက်တောင် ပြောနေမှတော့ ကျွန်မ မငြင်းတော့ပါဘူး။ လက်ခံလိုက်ပါမယ်"

လင်းခေါ်အာသည် စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်မိသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ချီသန့်စင်ဆေး တစ်ပုလင်းလောက်ကိုများ။ သူမအတွက်တော့ ထိုအရာက တန်ဖိုးမရှိပေ။ နောင်တွင် သူမသည် ထိုထက်ပိုကောင်းသော ဆေးလုံးများကို ဝယ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူကျင့်မှာမူ ထိုကဲ့သို့သော အနိမ့်စား ဆေးလုံးလေးတစ်ခုအတွက်နှင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေရရှာသည်။ သူမနှင့် လူကျင့်မှာ ဘဝအဆင့်အတန်း မတူတော့ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဤအသိကြောင့် လင်းခေါ်အာသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် လူကျင့်၏ နောက်ထပ် စကားသံကြောင့် လင်းခေါ်အာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အထင်သေးသော အပြုံးများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းမှ လူကျင့်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည် - "နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်မ အိမ်ပြောင်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ကုဗမီတာ တစ်မီတာ ကျယ်တဲ့ ဒီသိုလှောင်အိတ်က ကျွန်မရဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထည့်ဖို့ အတော်ပဲ။ ပိုပြီး ဘေးကင်းအောင်နဲ့ ကျင့်ကြံဖော်ရဲနဲ့လည်း နီးအောင်လို့ မြို့လယ်ဘက်ကို ပြောင်းမလို့။ ကျင့်ကြံဖော်ရဲ ပေးတဲ့ ဒီလက်ဆောင်ကို ကျွန်မ တကယ်ပဲ သဘောကျမိပါတယ်"

သိုလှောင်အိတ် ဟုတ်လား? ကုဗမီတာ တစ်မီတာ ကျယ်တဲ့ သိုလှောင်အိတ်? ရဲချန်က လူကျင့်ကို သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံး ပေးလိုက်သည်လား?

လင်းခေါ်အာ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံး၏ တန်ဖိုးမှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ဆေးမြစ်ရှာဖွေရေး အဖွဲ့ထဲတွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးတည်း၌သာ သိုလှောင်အိတ် ရှိပြီး ၎င်းမှာ ကုဗမီတာ တစ်ဝက်ပင် မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းက ပစ္စည်းများကို လွယ်ကူစွာ သယ်ဆောင်နိုင်စေသည်။ အထူးသဖြင့် ပစ္စည်းများကို ကိုယ်ပေါ်တွင် အမြဲ သယ်ဆောင်နေရသဖြင့် လှုပ်ရှားရ ခက်ခဲနေသော သူမအတွက် ထိုကဲ့သို့သော သိုလှောင်အိတ်မျိုးမှာ အမြဲတမ်း အားကျခဲ့ရသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံး၏ တန်ဖိုးမှာ အနိမ့်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်မှ စတင်သည်။ သူမ တောင်ပေါ်တွင် တစ်လလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရရှိခဲ့သည်။ အိတ်တစ်လုံး ဝယ်နိုင်ရန်မှာ နှစ်လ၊ သုံးလခန့် အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သို့သော် သူမ အလွန်တောင့်တနေခဲ့သော ထိုအိတ်ကို ရဲချန်က လူကျင့်အား အလွယ်တကူ ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျှမက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး တန်ဖိုးရှိသော အိတ်ကြီး ဖြစ်နေသည်။

လင်းခေါ်အာ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ သူမ၏ လက်များမှာ တုန်ယင်လာမိသည်။ သူမ တစ်လလုံး ရှာဖွေခဲ့သမျှသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း လူကျင့်မှာမူ ဘာမှမလုပ်ဘဲ တန်ဖိုးကြီးလှသော သိုလှောင်အိတ်ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူမသာ တောင်ပေါ်သို့ မသွားခဲ့လျှင်... ရဲချန်က ထိုအိတ်ကို သူမအား ပေးမည် မဟုတ်ပါလား။ သေချာပါသည်။ ဒါဆိုလျှင် သူမ အသက်နှင့်ရင်း၍ တောင်ပေါ်သို့ သွားခဲ့ရခြင်းမှာ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်နေသည်လား။

ရဲချန် ပေးလိုက်သော လက်ဆောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက သူမ၏ တစ်လတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လင်းခေါ်အာ၏ စိတ်များ မသက်သာသေးခင်မှာပင် လူကျင့်၏ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းက သူမကို ပိုမို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကျင့်ကြံဖော်ရဲ ပေးခဲ့တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ခုခံရေးမန္တန်ကော၊ အခု ပေးလိုက်တဲ့ သိုလှောင်အိတ်အတွက်ပါ ကျေးဇူးဘယ်လိုဆပ်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ကျင့်ကြံဖော်ရဲက ကျွန်မရဲ့ လက်ရာကို ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ညတိုင်း ညစာ လာစားပါလား။ ကျွန်မ အလုပ်ပြီးတာနဲ့ ညတိုင်း ချက်ကျွေးပါ့မယ်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးတရားကို ပြသနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါ။ ဘာမှ အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး။ ကျင့်ကြံဖော်ရဲနဲ့ တူတူ စားရတာကိုလည်း ကျွန်မ သဘောကျပါတယ်။ ကျင့်ကြံဖော်ရဲက စကားပြောတာလည်း တကယ်ကို ရွှန်းရွှန်းဝေနေတာပဲ"

လင်းခေါ်အာမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ မရှိသည့် တစ်လအတွင်း ရဲချန်သည် သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးတည်းကို ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ တန်ဖိုးကြီးလှသော ခုခံရေးမန္တန်တစ်ခုကိုပါ ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူမ မရှိခိုက် တစ်လအတွင်းမှာတင် သူမသည် အဖိုးတန် မန္တန်တစ်ခုနှင့် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းခေါ်အာမှာ ထိုအချက်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။ သူမသာ တောင်ပေါ်သို့ မသွားခဲ့လျှင် ထိုအရာများ အားလုံးမှာ သူမ၏ အပိုင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သူမသည် အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန် တောင်ပေါ်သို့ သွားခဲ့သော်လည်း ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူမ၏ နေရာကို အလုခံရပြီး ပို၍ ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးကြောင့် လင်းခေါ်အာမှာ ရူးသွပ်လုမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ရဲချန်မှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား။ သူမ မထွက်ခွာမီက ရဲချန်သည် ဆေးတစ်လုံးပင် မဖော်စပ်နိုင်တော့ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ဘာကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရသနည်း။

ခုခံရေးမန္တန်မှာ သူမ အလွန် လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်ပြီး သိုလှောင်အိတ်မှာမူ ထိုထက်ပင် ပို၍ လိုအပ်နေသော အရာ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများမှာ သူမအတွက်သာ ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

လင်းခေါ်အာသည် သူမ၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာများကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဒေါသများမှာ ကောင်းကင်ထိအောင် မြင့်တက်လာတော့သည်။ သူမသည် လူကျင့်ကို အလွန် မုန်းတီးမိသည်။ ထိုမိန်းမယုတ်မှာ သူမ မရှိခိုက် အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ၏ နေရာကို လုယူရုံသာမက တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများကိုပါ သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ထိုအရာများမှာ သူမ၏ အပိုင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့သော သတ္တိနှင့် ထိုအရာများကို လက်ခံရဲသနည်း။ ချက်ချင်း ပြန်ပေးစမ်း!

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရဲချန်အပေါ်တွင်လည်း ဒေါသများ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာမိသည်။ ရဲချန်သည် သူမ၏ အပိုင် ဖြစ်သင့်သော အရာများကို ဘာကြောင့် တခြားသူအား ပေးရသနည်း။ ရဲချန်မှာ သူမကို ရူးရူးမူးမူး ချစ်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။ မည်သို့လျှင် ဤမျှလွယ်ကူစွာ စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်သနည်း။

လင်းခေါ်အာ ယုံကြည်ထားသည်မှာ သူမ မရှိခိုက် လူကျင့်က ရဲချန်၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲအောင် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ရဲချန်က သူမကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူသည် တခြားသူ၏ စကားကြောင့် လွယ်ကူစွာ စိတ်ပြောင်းပြီး သူမအတွက် လက်ဆောင်များကို တခြားသူအား ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သစ္စာဖောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော ပြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဒေါသများ လွှမ်းမိုးသွားသော လင်းခေါ်အာသည် သူမ၏ စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တံခါးကို အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်တော့သည်။

လင်းခေါ်အာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူကျင့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာ ခဏမျှ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အပြုံးတစ်ခုနှင့် အစားထိုးလိုက်သည်။

လင်းခေါ်အာ ပြန်လာပြီပေါ့၊ ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ? ရဲချန် ဆိုတဲ့ ထုံအအ လူငယ်ကတော့ ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီ။ နင် နောက်ကျသွားပြီ!

တစ်ဖက်တွင်မူ ရဲချန်မှာတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ဖောက်ပြန်နေစဉ် လူမိသွားသည့် မြင်ကွင်းနှင့် တူနေသော်လည်း သူက ဘာကို ကြောက်ရမည်နည်း။ သူသည် လင်းခေါ်အာ၏ အထင်လွဲမှုကို ဘာကြောင့် စိုးရိမ်နေရမည်နည်း။

ထို့ပြင် သူသည် 'နဂါးဆင် ပါရမီကျင့်စဉ်' ကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အာရုံများမှာ အလွန် ထက်မြက်လှသည်။ လင်းခေါ်အာ တံခါးကို မတွန်းဖွင့်မီကတည်းက သူမ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်ကို သူ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

လင်းခေါ်အာကတော့ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူမကို မြင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရှင်းပြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူမကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ကြည့်နေကြသည်။

၎င်းက လင်းခေါ်အာ၏ ဒေါသကို ပိုမို ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ကျင့်ကြံဖော်ရဲ... ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အပိုင်ဖြစ်ရမယ့် အရာတွေကို ဘာလို့ တခြားသူကို ပေးလိုက်ရတာလဲ?"