အခန်း (၆၅) - မြင့်မြတ်သောနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း
ရူစီမို ၏ ဓားရိပ်များဆီမှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ခွဲခြမ်းပစ်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသော ဓားအလင်းတန်းကြီး ဝန်းကွေးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းရှန်းကျွင်းသည် တားဆီး၍မရသော အင်အားကြီးတစ်ခု ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လှံသည်လည်း နှစ်ပိုင်း တိတိရိရိ ကျိုးပြတ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတိလစ်သွားတော့သည်။ ရူစီမို သည် သူ၏ ‘ရိပ်ခြေဘုရင်’ ဓားကို အေးအေးဆေးဆေးပင် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး မှင်တက်နေသော ကျောင်းသားများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အကြီးအကဲကို ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“တိုက်ခိုက်ရကျိုးနပ်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပါလား”
“မင်းက အပြင်စည်းတပည့် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်” ဟု အကြီးအကဲက လေသံနှေးနှေးဖြင့် ဆိုသည်။
“အဲဒါက အရေးကြီးလို့လား။ အရေးကြီးတာက ခင်ဗျားတို့ လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ ကျောင်းသားတွေက တကယ်ပဲ အားမရစရာ ကောင်းနေတာပဲ” ရူစီမို က ခပ်ဖွဖွရယ်ရင်း လောင်ကွေ့ နှင့် လင်းရူဟူတို့ကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။ “သွားကြစို့။ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။”
……
ရူစီမို နှင့် အခြားသူများသည် သဲပျံမြင်းများကို စီးနင်းကာ စစ်မှန်သော သိုင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ရူစီမို သည် ‘တောင်ဘက်ငန်းတောင်’ သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး လောင်ကွေ့ ကမူ တာဝန်များကို သွားရောက်အပ်နှံပေးခဲ့သည်။
ရူစီမို သည် သူ၏ခရီးစဉ်အကြောင်း တင်ပြရန် ဖခင်ဖြစ်သူ ရူချင်းရှန်း ထံ ဦးစွာ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ‘အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ’ နှင့် ‘နက္ခတ်ကျား ဘုရင်ခန္ဓာ’ ကဲ့သို့သော အရာများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
“နက္ခတ်ကျားအကယ်ဒမီက သိပ်မကြီးကျယ်လှပေမဲ့ သူ့နာမည်နဲ့သူတော့ အရှိန်အဝါရှိတယ်။ နောင်ကျရင် ပြဿနာ သိပ်မရှာမိအောင် သတိထားပါ” ဟု ရူချင်းရှန်း က ဆုံးမသည်။ “ဒါပေမဲ့လည်း ငါတို့က ပြဿနာကို အရင်မစသလို၊ လာရင်လည်း ဘယ်တော့မှ မကြောက်ဘူး။”
“အော်၊ ဒါနဲ့” ရူချင်းရှန်း က ဆက်ပြောသည်။ “နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် သတ္တမမြောက် အကြီးအကဲက ‘စမ်းရေမြင့်မြတ်ဂိုဏ်း’ (Sacred Spring Sect) ရဲ့ အတွင်းစည်းပြိုင်ပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းလည်း လိုက်သွားချင်လား။”
ရူစီမို ခေတ္တမျှ တန့်သွားသည်။ စမ်းရေမြင့်မြတ်ဂိုဏ်း သည် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သိုင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ လက်အောက်ခံလည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝမှတ်တမ်းအရ ထိုဂိုဏ်းတွင် ထူးထူးခြားခြား ထူးချွန်သူမျိုး မရှိခဲ့ကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။
“မင်း သွားသင့်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းထဲမှာပဲ အမြဲနေနေတာထက် ပြင်ပလောကကိုလည်း ဗဟုသုတအဖြစ် မြင်အောင်ကြည့်သင့်တယ်” ဟု ဖခင်ဖြစ်သူက တိုက်တွန်းသောကြောင့် ရူစီမို သဘောတူလိုက်သည်။
……
တောင်ဘက်ငန်းတောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အစေခံမလေးနှစ်ဦးဖြစ်သော ချွန်ရှောင်း နှင့် ရှကျူး တို့က ရေနွေးများ အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ မကြာမီမှာပင် လင်းရူဟူသည် သတ္တမမြောက် အကြီးအကဲ၏ သမီး မူချင်းချင်း နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။
ရူစီမို ၏ အမှတ်တရများတွင် မူချင်းချင်း သည် အမြဲတမ်း ဆရာကြီးလုပ်တတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အနည်းငယ် ဝဖြိုးသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အချိုးအစားမျိုး ရှိသည်။ သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်မှာ အလွန်ပြတ်သားပြီး ကြမ်းတမ်းသည်။ တစ်ခါက သူမကို 'ဝ' သည်ဟု လှောင်ပြောင်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သုံးမီတာရှည်သော ဓားမကြီးဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးပတ်၍ လိုက်ခုတ်ခဲ့ဖူးသည်။
“ရူစီမို! နောက်ခါ မင်းတို့ အပြင်သွားရင် ငါ့ကိုပါ ခေါ်သွားရမယ်နော်!” မူချင်းချင်း က အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဝိုင်းစက်သော ပါးပြင်များက သူမကို ကြည့်လေလေ ပို၍ ချစ်စရာကောင်းလေလေ ဖြစ်သည့် အမျိုးအစားမျိုး ဖြစ်စေသည်။
“ငါတို့က အပြင်မှာ သွားကစားနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တာဝန်တစခုနဲ့ သွားတာပါ” ဟု ရူစီမို က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။