အခန်း (၆၄) - တရားရှာဓားသိုင်း ဆယ့်ကိုးကွက်

"ငါဟာ တစ်ခါက ဒီရေအတက်အကျ၊ လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေနဲ့ နေ့ညအကူးအပြောင်း သံသရာကို စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ‘သုံးဆင့်လှံသိုင်း’ ကို တီထွင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်" ဟု ကျန်းရှန်းကျွင်းက ရဲရင့်ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော လှံတစ်စင်းကို ကိုင်စွဲထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါများမှာလည်း ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုအခါ သူသည် ကောင်းကင်ယံကိုပင် ထိုးခွဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထက်မြက်သော လှံတစ်စင်းနှင့် တူနေတော့သည်။ သူသည် မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲဖြင့် အသံကို မြှင့်ကာ “ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး” ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရှိန်အဝါများသည် တားဆီး၍မရသော ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ ရူစီမို ထံသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် ရူစီမို ကမူ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ဝေ့ဝဲလာသော ဖိအားလှိုင်းလုံးကြီးများကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျန်းရှန်းကျွင်းသည် လှံကို လျင်မြန်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရူစီမို ထံသို့ အားကုန်ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“သုံးဆင့်လှံသိုင်း၊ ပထမသဏ္ဌာန် - အာရုဏ်ဦးအလင်းတန်း။”

လှံဖျားသည် မှောင်မိုက်ခြင်းကို ထိုးခွဲလိုက်သည့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ရူစီမို က စိတ်ဝင်တစား ပြုံးလိုက်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဓားထုတ်ခြင်းပင် မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ဓားအိမ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မြှောက်လိုက်ရာ ‘ပျက်စီးခြင်းကျမ်းစာ’ မှ ဆင်းသက်လာသည့် အမည်းရောင် ပျက်စီးခြင်းစွမ်းအားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လှံဖျားသည် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ရူစီမို သည် ဓားအိမ်ဖြင့် လှံကို ခပ်သာသာလေး ပုတ်လိုက်သည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိလိုက်ခြင်းဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုချက်သည် လှံသိုင်း၏ အားနည်းချက်အရှိဆုံးနေရာကို တည့်တည့်မှန်သွားသဖြင့် တောက်ပနေသော အလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

“သုံးဆင့်လှံသိုင်း၊ ဒုတိယသဏ္ဌာန် - တောက်လောင်နေသော နေဝန်း။” ကျန်းရှန်းကျွင်းသည် တစ်ဖန် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အားကုန် ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ဤတိုက်ကွက်သည် မွန်းတည့်နေမင်းကဲ့သို့ တောက်လောင်နေပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည်။

ရူစီမို သည် သူ၏ ဓားအိမ်ဖြင့် တစ်ဖန် ထောက်ပြလိုက်ပြန်ရာ ထက်မြက်သော ဓားအသိသည် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တောက်လောင်နေသော နေမင်းမှာ ချက်ချင်း စုတ်ပြတ်သတ်သွားသည်။ ကျန်းရှန်းကျွင်းအတွက် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့သဖြင့် သူသည် လှံကို အထက်သို့ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“သုံးဆင့်လှံသိုင်း၊ တတိယသဏ္ဌာန် - ဆည်းဆာ၏ အဆုံးသတ်။”

အရာအားလုံးသည် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ မွေးဖွားခြင်းမှ ပျက်စီးခြင်းသို့၊ အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်စေမည့် ဖိအားများ ကျရောက်လာသည်။ ရူစီမို က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်နက်ဖြစ်သော ‘ရိပ်ခြေဘုရင်’ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤတိုက်ကွက်သည် အလေးအနက်ထားရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

သူ၏ အတိတ်ဘဝတွင် ရူစီမို သည် မရေမတွက်နိုင်သော နည်းစနစ်များကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဤဓားသိုင်းကို သူက ‘တရားရှာဓားသိုင်း ဆယ့်ကိုးကွက်’ ဟု အမည်ပေးထားသည်။

လှံသည် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ခမ်းနားသော အားအင်များကို သယ်ဆောင်လာသော်လည်း ရူစီမို ၏ ဓားမှာမူ တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့သည်။

ပထမသဏ္ဌာန်မှာ မျိုးစေ့ချရန် ကျင်းတူးခြင်း၊ ဒုတိယမှာ မျိုးစေ့ချခြင်း၊ တတိယမှာ ရေလောင်းခြင်းနှင့် စတုတ္ထမှာ မြေဩဇာကျွေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း သဏ္ဌာန်များသည် စုဆောင်းခြင်းနှင့် ပြင်ဆင်ခြင်းတို့အတွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း စုဆောင်းမှုသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ သဏ္ဌာန်များသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာတော့သည်။

ရူစီမို သည် ကျန်းရှန်းကျွင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ်စကားလုံးများကို ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

“ပဉ္စမသဏ္ဌာန် - လေပြင်းမုန်တိုင်း ထကြွခြင်း။”

သူသည် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုစကားလုံးများသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ကျန်းရှန်းကျွင်း၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

အစောပိုင်း သဏ္ဌာန်လေးခု၏ အရှိန်အဟုန်တို့နှင့်အတူ ပဉ္စမသဏ္ဌာန်သည် ခြောက်ကပ်သော လွင်ပြင်ထက်ရှိ ရိုင်းစိုင်းသော လေပြင်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ရူးသွပ်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော အားအင်တစ်ခုသည် ရူစီမို ၏ ဓားမှတစ်ဆင့် စီးထွက်လာပြီး မျိုးစေ့သည် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်၍ ပွင့်လန်းလာခဲ့ပြီ။