အခန်း (၆၂) - နက္ခတ်ကျား ဘုရင်ခန္ဓာ

'နက္ခတ်ကျား ဘုရင်ခန္ဓာ' ၏ အနှစ်သာရ အလင်းလုံးသည် လင်းရူဟူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် ခဏမှာပင် ဧရာမ အဖြူရောင်ကျားအရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရိုးစု၏ အထက်တွင် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တုန်ဟည်းမတတ် ဟိန်းဟောက်ကာ လင်းရူဟူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မြူခိုးဆန်သော စွမ်းအင်များမှာ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပြင်ပတွင်မူ လင်းရူဟူမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ လူးလှိမ့်နေတော့သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောများ ဖောင်းတက်လာကာ နီရဲနေသော သွေးကြောများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပို၍ ရှုံ့မဲ့လာသည်။

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးပြီးပြီ။ ဒါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် မင်း တစ်ကျော့ပြန် မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်" ဟု လင်းရူဟူ၏ ခံစားနေရမှုကို ကြည့်ရင်း ရူစီမို က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နာကျင်မှုများ အဆုံးသတ်သွားသောအခါ လင်းရူဟူမှာ မနည်းထိုင်လိုက်ပြီး 'ခွန်အားကျမ်း' ကို စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် မြင်သာသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ဆံပင်များမှာ အဖြူရောင်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားများ ပေါ်လာကာ မျက်လုံးများမှာ သားကောင်ကို ချောင်းမြောင်းနေသည့် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှသွားသည်။ သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး အရပ်မှာလည်း သိသိသာသာ ပိုရှည်လာသည်။

လင်းရူဟူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် မြူခိုးအသက်ရှူသံကို ရှည်လျားစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပြောင်းလဲသွားသော မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရူစီမို ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ ကျေးဇူးတင်စကားတွေ မျိုချလိုက်တော့၊ ငါ အဲဒါတွေ မလိုဘူး" ဟု ရူစီမို က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောင်းလိုက်ဦး၊ ဒီပုံစံက လူအာရုံစိုက်မှုကို အရမ်းရစေတယ်"

လင်းရူဟူက ခေါင်းညိတ်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ပုံစံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ လွှမ်းမိုးထားသော အားအင်ကြီးမားမှု ခံစားချက်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

"သွားကြစို့၊ ဒီက ဆူညံသံတွေကြောင့် လူတွေ သတိမထားမိခင် ငါတို့ ထွက်သွားဖို့ လိုတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ရူစီမို သည် လင်းရူဟူနှင့် လောင်ကွေ့ တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နက္ခတ်ကျားအကယ်ဒမီ ၏ အတွင်းရင်ပြင်ထဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဂုဏ်ထူးဆောင်ကျောက်စာတိုင်မှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အမှန်စင်စစ်တွင်မူ အကယ်ဒမီ၏ အစောဆုံး တည်ထောင်သူများသာ သိရှိခဲ့ကြသည်မှာ ထိုကျောက်စာတိုင်သည် ကျောင်းမတည်ဆောက်မီ ကတည်းက ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာပြီးနောက် နက္ခတ်ကျားအကယ်ဒမီ တွင် ကြီးမားသော စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်က ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ကျောက်စာတိုင်ရှေ့တွင် လဲကျသွားပြီး သူ၏သွေးများမှာ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ စီးကျသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောက်စာတိုင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး 'နက္ခတ်ကျား ဘုရင်ခန္ဓာ' မှာ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ရူစီမို ၏ ယခင်ဘဝမှ ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤဘဝတွင်မူ ထိုစစ်ပွဲမှာ ဖြစ်မလာသေးပေ။ သို့သော် ရူစီမို သည် 'ငရဲနှိမ်နင်းသူ နတ်ဘုရားခန္ဓာ' နှင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏သွေးတွင် ထိုချိပ်ပိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအား သဘာဝအတိုင်း ပါရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသုံးယောက်မှာ အတွင်းရင်ပြင်မှ ထွက်လာပြီး ကျောင်းသားသစ်များကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးသည့် ကွင်းပြင်ကျယ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ အံ့အားသင့်အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဧကရာဇ်အဆင့် ပါရမီပါလား။ ဒီကောင်လေးရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ ထူးခြားမှာ အသေအချာပဲ"

"ဒါပေါ့၊ ဒီလူတွေအားလုံးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းသော ဧကရာဇ်အဆင့် ပါရမီရှင်လေ။ အကယ်ဒမီရဲ့ ဒုတိယအဓိပတိတောင် ထွက်လာရတယ်"

ကွင်းပြင်၏ ဗဟိုတွင် ခါး၌ ဓားတစ်လက် ချိတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီမြန်းနေသည်။

"ယွီကျဲ၊ မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်ဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိရဲ့လား" ဟု ဒုတိယအဓိပတိက သိသိသာသာ ကျေနပ်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်" ဟု ယွီကျဲက ထစ်ထစ်အအဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် အမြန်ပင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဆရာတပည့်အဖြစ် ဆုံတွေ့ရတာ ကံကြမ္မာပဲ" ဟု အဖိုးအိုက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ဒီနေ့ ငါ စိတ်ကြည်လင်နေတာနဲ့ မင်းကို တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ခွင့်ပြုမယ်။ လွန်လွန်ကျူးကျူး မဟုတ်သရွေ့ ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ယွီကျဲ၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ထဲရှိ ရူစီမို နှင့် အခြားသူများအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားကာ မနေ့က ခံခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများမှာ ပြန်လည် တိုးဝင်လာသည်။

သူသည် အဖိုးအိုကို ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ၊ ကျွန်တော် အများကြီး မတောင်းဆိုပါဘူး၊ အဲဒီလူ သုံးယောက်ကို အကယ်ဒမီကနေ နှင်ထုတ်ပေးဖို့နဲ့ သူတို့ကို ကျောင်းဝင်ခွင့် မပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ယွီကျဲ၏ လက်ညှိုးညွှန်ရာသို့ ကြည့်ရင်း ရူစီမို မှာ ကြောင်အသွားသည်။ သူသည် လောင်ကွေ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ "အဲဒီကလေးက ငါတို့ကို ပြောနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လောင်ကွေ့ က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဘာတွေလဲကွာ၊ ငါတို့က အကြောင်းမရှိဘဲ ရန်သူတွေ လိုက်ဖန်တီးနေတာလား" ဟု ရူစီမို က နားမလည်နိုင်စွာ မေးသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ မေ့သွားပြီလား" ဟု လောင်ကွေ့ က ခပ်မြန်မြန် ပြန်ဖြေသည်။ "မနေ့ညက ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုစရာ မရှိလို့ သူနဲ့ သူ့အဖေကို အခန်းထဲကနေ မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်လေ။ သူ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်မှာပါ"

"ငါက ဘာလဲ၊ နာမည်ကျော် တစ်ယောက်ယောက်မို့လို့လား။ တွေ့သမျှ ကောင်တွေအကုန်လုံးကို မှတ်နေရအောင်" ဟု ရူစီမို က လောင်ကွေ့ ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အခန်းကို ယူတာ မင်းလေ၊ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ဒါကို ကြားတော့ လောင်ကွေ့ မှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားသည်။ 'ဘာတွေလဲ... နည်းနည်းလေးတောင် မရှက်ဘူးလား။ လက်သီးကြီးတဲ့သူ အခန်းရမယ်လို့ ပြောတာ ခင်ဗျားပဲလေ။ အခုကျတော့ ဘာမှမဆိုင်သလို လုပ်နေပြီး အပြစ်ပုံချတာကလည်း လက်ဖျားခါလောက်ပါပေတယ်'

အမှန်စင်စစ် ဤစကားများမှာ လောင်ကွေ့ ၏ ရင်ထဲတွင်သာ ရှိနေပြီး သူ အပြင်သို့ ထုတ်ပြောရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ အနိုင်ကျင့်ခံရသော ဇနီးငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြရင်း ရူစီမို ပြောသမျှကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။