အခန်း ၆၀ - ငါ့ကို ထပ်ရိုက်ကြည့်ပါဦး
နံနက်ခင်း လေထုထဲတွင် ပူပူနွေးနွေး ပေါက်စီနံ့လေးများ ပျံ့လွင့်နေသည်။ နတ်ကျားအကယ်ဒမီ (Celestial Tiger Academy) ၏ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရန် ရောက်ရှိလာကြသည့် လူငယ်များသည် စောစောစီးစီး နိုးထနေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အဝတ်အစားများကို သေသေသပ်သပ် ဝတ်ဆင်ကာ ဓားများကိုယ်စီ လွယ်ထားကြပြီး သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် ပထမဆုံးခြေလှမ်းအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသည်။
ရွှူဇီမိုနှင့် သူ၏အဖော်များသည် ပြင်ဆင်မှုများအပြီးတွင် အကယ်ဒမီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လေကြည်မြို့ (Clear Wind City) သည် လူအများဖြင့် အလွန်စည်ကားနေပြီး အကယ်ဒမီနှင့် နီးကပ်လာလေလေ လူအုပ်ကြီးမှာ ပို၍ တိုးမပေါက်အောင် ထူထပ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
နတ်ကျားအကယ်ဒမီသည် ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ (Heavenly Dao Academy) ၏ အခွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို တစ်နေရာတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရွှူဇီမို သိထားသရွေ့ အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုတည်းမှာတင် နတ်ကျားအကယ်ဒမီ ဆယ်ခုမက ရှိပြီး အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင်မူ အရေအတွက်မှာ တစ်ရာကျော်ပင် ရှိသည်။ ဤအကယ်ဒမီများသည် သြဇာအကြီးမားဆုံးသော အဖွဲ့အစည်းများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ သူတို့သည် အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် လူမျိုးမရွေး ကျောင်းသားအားလုံးကို လက်ခံကြပြီး ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အောင်မြင်သူများကို သူတို့၏ အရင်းအမြစ်အားလုံးဖြင့် အစွမ်းကုန် သင်ကြားပေးကြသည်။
ဆိတ်သုဉ်းခေတ် (Desolate Era) မှသည် ဧကရာဇ်ခေတ် (Imperial Era) အထိ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီသည် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်ဒမီက တစ်စုံတစ်ရာအတွက် ဆင့်ခေါ်သည့်အခါတိုင်း ထိုကျောင်းတော်သားဟောင်းများသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လာကြစမြဲဖြစ်သည်။ အချို့ကမူ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ၏ အုတ်မြစ်သည် ဧကရာဇ်မျိုးဆက်များထက်ပင် ပိုမိုခိုင်မာသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
"ညီအစ်ကို ချန်း! မတွေ့တာကြာပြီနော်။ ဒီမှာ ပြန်ဆုံမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"
"ညီအစ်ကို ဖန်၊ ဒီနေ့ စာမေးပွဲမှာ ကံကောင်းပါစေဗျာ!"
စည်ကားနေသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ယခင်က ရင်းနှီးခဲ့ကြသည့် ထူးချွန်သော လူငယ်အများအပြားသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ နှုတ်ဆက်နေကြသည်။
အကယ်ဒမီ၏ အရှေ့ဘက်ဂိတ်ဝတွင်မူ သံနက်များဖြင့် ထုဆစ်ထားသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် အဖြူရောင်ကျားကြီးနှစ်ကောင်က အရှိန်အဝါကြီးစွာ ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် သက်မဲ့ရုပ်တုများ ဖြစ်သော်လည်း သားရဲဘုရင်များ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှင့်နေကြပြီး အချိန်မရွေး အသက်ဝင်လာနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
ဂိတ်ပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ကျောင်းဝင်ခွင့် မျှော်လင့်နေသူအားလုံးသည် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ရွှူဇီမိုနှင့် သူ၏အဖော်များသည်လည်း လူတန်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။ အထဲသို့ ရောက်သောအခါ ကျောင်းသားများကို ကျယ်ဝန်းသော ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် စုဝေးစေလိုက်သည်။ လိုက်ပါလာသည့် မိဘများနှင့် အုပ်ထိန်းသူများသည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေကြသဖြင့် ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက်နှင့် ဆူညံနေသည်။
နတ်ကျားအကယ်ဒမီသည် ကျောင်းသားများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မကြည့်ပေ။ အစားထိုးအနေဖြင့် အရာနှစ်ခုကိုသာ စစ်ဆေးသည် - ၎င်းတို့မှာ ပါရမီ (Talent) နှင့် တာအိုနှလုံးသား (Dao Heart) တို့ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံမှုဆိုသည်မှာ မိသားစုနောက်ခံနှင့် အရင်းအမြစ်များ ရရှိမှုအပေါ် မူတည်နိုင်သဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ အစွမ်းအစ အစစ်အမှန်ကို တရားမျှတစွာ ထင်ဟပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ လက်သီးအားကောင်းသူက အနိုင်ရသည့် စနစ်ကို ကျင့်သုံးသည့် အကယ်ဒမီများကို အဆင့်နိမ့်သည်ဟုသာ သတ်မှတ်ကြသည်။
ကွင်းပြင်ကြီးထဲမှနေ၍ ကျောင်းသားများသည် အကယ်ဒမီ အတွင်းပိုင်းကို လှမ်းကြည့်နေကြသည်။ တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်နေသည့် မြင့်မားသော တောင်တန်းများ၊ အတောင်ပံပါသော ဝိညာဉ်သားရဲများကို စီးနင်းကာ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသည့် ကျောင်းသားများကို မြင်တွေ့ရသည်။ အဆောက်အဦးများမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး အထပ်တစ်ရာ မြင့်သော သံမဏိမျှော်စင်များနှင့် ဓားပုံသဏ္ဌာန် တောင်ထိပ်များကလည်း မြေပြင်မှ ထိုးထွက်နေသည်။ ထိုနေရာရှိ လူငယ်တိုင်းသည် ထိုမြင့်မြတ်သောနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန် တောင့်တနေကြသည်။ အကယ်၍ စစ်ဆေးမှုများ အောင်မြင်ပါက ထိုနေရာသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံရာ အိမ်ဂေဟာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
"စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု ကွေလေး (Little Gui) က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် သိုင်းစစ်မြေမြတ် (True Martial Sacred Ground) တွင် ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်သဖြင့် ဤအကယ်ဒမီကို သိပ်အထင်မကြီးပေ။ သူ၏ဂိုဏ်းသည် ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီနှင့် အင်အားချင်း ယှဉ်နိုင်သဖြင့် ဤနေရာကို သူ အထင်သေးနေခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
"ငါ တစ်ခုခု လာယူတာ" ဟု ရွှူဇီမိုက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မျက်လုံးကလယ်ကလယ်နှင့် ဝတ်စုံဖြူဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက် သူတို့နားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ "မင်းတို့လည်း နာမည်လာသွင်းတာလား" ဟု သူက ပြုံးလျက် မေးသည်။
"ဘာလိုချင်လို့လဲ" ဟု ကွေလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ ငါ့နာမည်က လျိုယဲ့ (Liu Ye) တဲ့။ မင်းတို့လိုပဲ ကျောင်းသားသစ်ပါပဲ" ဟု ထိုလူငယ်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဒီက အလုပ်လုပ်ပုံကို သိဦးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ရှင်းပြပါရစေ။ ငါတို့လို လူသစ်တွေဆိုတာ စီနီယာတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံရမှာ အသေအချာပဲ။ လူရှိတဲ့နေရာမှာ အဆင့်အတန်းဆိုတာ ရှိတာပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား? အဲ့ဒါကြောင့် ငါတို့ လူသစ်တွေက စုစုစည်းစည်း ရှိရမယ်။ ငါ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသား၊ အတော်လေး နာမည်ကြီးတယ်။ သူက 'မိုးလေပြည်မဟာမိတ်' (Wind-Rain Alliance) ဆိုတဲ့ အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့ထားတယ်။ အဲ့ဒါက အချင်းချင်း ကူညီကြတဲ့ အဖွဲ့ပေါ့။ လူသစ်တွေအနေနဲ့ ဒီအဖွဲ့ထဲဝင်ပြီး တစ်လကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ပဲ ပေးမယ်ဆိုရင် သူက မင်းတို့ကို အနိုင်ကျင့်မခံရအောင် ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။"
လျိုယဲ့က တတွတ်တွတ် ပြောနေစဉ်မှာပင် ရွှူဇီမိုနှင့် အခြားသူများမှာမူ ရယ်ချင်နေကြသည်။ ဤလူသည် သူတို့ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ထားလိုက်ပါ၊ စိတ်မဝင်စားဘူး" ဟု ကွေလေးက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတောင် အောင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် မင်းတို့ကတော့ အောင်မှာ သေချာတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်" ဟု လျိုယဲ့က တည်တည်တံ့တံ့ မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောပြန်သည်။
"ငါ ပြောပြီးပြီလေ၊ စိတ်မဝင်စားဘူးလို့။ ထပ်မပြောခိုင်းနဲ့တော့" ဟု ကွေလေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လျိုယဲ့၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး "ဟွန်း... မာန်တက်နေလိုက်ကြတာ။ အထဲရောက်မှ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊ မင်းတို့ နောင်တရစေရမယ်" ဟု ဆိုကာ အခြားတစ်ဦးကို လိမ်ရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။
ရုတ်တရက် ကွေလေးက သူ့ကျောကုန်းကို အားဖြင့် ကန်လိုက်သဖြင့် သူသည် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူနှင့် လင်းရူဟု (Lin Ruhu) တို့က ရှေ့သို့ ပြေးတက်ကာ လျိုယဲ့ကို သတိလစ်မတတ် ဝိုင်းဝန်းထိုးကြိတ်တော့သည်။
"ငါ့ကို ထပ်ရိုက်ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ရဲရင် ရိုက်ကြည့်စမ်း!"
*ဖြောင်း!*
"ဘာလဲ... ပြဿနာရှိလို့လား? လူသွားခေါ်မလို့လား?"
*ဖြောင်း! ဖြောင်း!*
"ငါ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသားကွ! သူ မင်းတို့ကို အလွတ်မပေးဘူး!"
*ဖြောင်း! ဖြောင်း! ဖြောင်း!*
"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကိုတို့ရာ! ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီ! မရိုက်ပါနဲ့တော့!"
*ဖြောင်း! ဖြောင်း!*
"နည်းနည်းလောက် သနားကြပါဦးဗျာ!"
*ဖြောင်း!*
"အဖေကြီးတို့ရယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါတော့!"
*ဖြောင်း!*
ထိုအချိန်ရောက်မှ ရွှူဇီမိုက ကြားဝင်တားဆီးကာ ထိုနှစ်ယောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူက လျိုယဲ့ကို ရယ်ချင်စရာကောင်းသလို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... မင်းအစ်ကိုက ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသား ဟုတ်လား?"
လျိုယဲ့၏ သန့်ရှင်းသော ဝတ်စုံဖြူမှာ ယခုအခါ ခြေရာများဖြင့် ဗွက်ပေါက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖိနပ်ရာများ ဗလပွဖြစ်နေသည်။ သူက ကြက်ကလေး ဆန်ကောက်သလို ခေါင်းကို တရစပ် ငြိတ်ပြရှာသည်။
"မင်းတို့ကတော့ လုပ်ရက်လိုက်တာ" ဟု ရွှူဇီမိုက ကွေလေးတို့ကို ဟန့်လိုက်သည်။ "ခွေးမှာတောင် ပိုင်ရှင်ရှိတာပဲ မဟုတ်လား? ကဲ... ငါတို့ကို မင်းအစ်ကိုဆီ ခေါ်သွားပေးစမ်း။"
ယခု သူတို့ရှိနေသည့် ကွင်းပြင်မှာ အကယ်ဒမီ၏ အတွင်းပိုင်း မဟုတ်သေးဘဲ ကျောင်းသားသစ်များကို စစ်ဆေးသည့် နေရာသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရွှူဇီမို လိုချင်သည့်အရာမှာ အကယ်ဒမီ၏ အဓိကနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဝင်ခွင့်စစ်ဆေးမှုများကို ဝင်ရောက်မဖြေဆိုချင်သဖြင့် အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေးမည့် စီနီယာကျောင်းသားတစ်ဦး လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
လျိုယဲ့၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုမှာ ချန်းဖုန်း (Cheng Feng) ဟု အမည်ရသည်။ ကျောင်းသားသစ်များအပြင် ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသား အများအပြားသည်လည်း အနီးနားတွင် ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသည်။ ထိုစီနီယာများသည် ချန်းဖုန်းကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့အစည်းများအတွက် အဖွဲ့ဝင်အသစ်များကို စုဆောင်းရန် ကြိုးစားနေကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ စုဆောင်းရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ပစ်မှတ်မှာ ယခုမှ ရောက်ရှိလာကြသည့် ဘာမှမသိနားမလည်သေးသော ကျောင်းသားသစ်များပင် ဖြစ်ပေသည်။