အခန်း ၅၁ - ဓားပြ ၁၃ ယောက်
“ကျွန်တော် လူသတ်ဖူးပါတယ်” ဟု ချူယန်က တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
နေခြည်ကျေးရွာမှ ရွှမ်ယွမ်မြို့သို့လာရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သော သူခိုးအချို့နှင့် ကြုံခဲ့ရပြီး ထိုစဉ်က သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အသက်တစ်ချောင်းကို နုတ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် ပျို့အန်ချင်စိတ် သို့မဟုတ် ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုကို မခံစားခဲ့ရပေ။ ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား အနည်းငယ်မျှသော စူးစမ်းလိုစိတ်ကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။
အဘိုးအိုက လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဆက်လက်သွေးနေရင်း ဓားသွားပေါ်သို့ ခပ်ဖွဖွ လေမှုတ်လိုက်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ငါတို့ စစ်စခန်းမှာ လူသတ်တာက နေ့စဉ်အလုပ်တစ်ခုပဲ။ မကြာခင် မင်း ကျင့်သားရသွားမှာပါ။
“ခုနက ကောင်လေးကတော့ ရွှမ်ယွမ်မြို့ရဲ့ အဓိကမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ထုံမျိုးနွယ်ကပဲ။ သူက နည်းနည်းတော့ မောက်မာတတ်တယ်။ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့”
“ထုံမျိုးနွယ်ကလူက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ” ဟု ချူယန်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။
ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် ထုံမျိုးနွယ်ကဲ့သို့ မျိုးနွယ်စုများသည် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့များ လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့၏ အင်အားသည် စစ်စခန်းနှင့်ပင် တန်းတူရှိနိုင်သည်။ သူတို့၏ မျိုးနွယ်ဆက်ခံသူများကို ဘာကြောင့် ဒီကို စေလွှတ်ရသနည်း။
“ငါတို့စခန်းက မင်းကို ပေါများလှတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့တွေ မပေးနိုင်သလို မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ နိုင်ငံရေးဩဇာတွေလည်း မပေးနိုင်ဘူး” ဟု အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီကိုလာရင် အရာနှစ်ခုကိုတော့ သေချာပေါက် သင်ယူရလိမ့်မယ်”
“ဘာတွေလဲဟင်” ချူယန်က မေးလိုက်သည်။
“သွေးဆာမှုနဲ့ သတ္တိပဲ” အဘိုးအို၏ လေသံက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုခဏ၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ချူယန် မှင်တက်သွားမိသည်။ သူသည် အဆုံးမရှိသော သောင်းကျန်းနေသည့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် မျောပါနေသည့် အားကိုးရာမဲ့ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါကြောင့်ပဲ မျိုးနွယ်စု အမွေဆက်ခံသူ အတော်များများက ကျင့်ကြံဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရောင်တင်ဖို့ ဒီကို လာကြတာပေါ့” အဘိုးအိုက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ရင်း လေတဖြူးဖြူးနှင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ “ကလေးလေး... မင်း လျှောက်ရမယ့် လမ်းက အဝေးကြီး ကျန်သေးတယ်!”
လက်စွပ်အတွင်းမှ စီနီယာမိုက တဟားဟား ရယ်လိုက်သည်။ “ဒီနေရာက မင်းနဲ့ တကယ်ကို သင့်တော်တာပဲ”
“ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်” ချူယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
နောက်ရက်များတွင် ချူယန်သည် ဤနေရာက ဘဝနှင့် တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာသည်။ ထုံကွမ်းဟု အမည်ရသည့် လူငယ်မှာ အနည်းငယ် မောက်မာသော်လည်း စိတ်ထားကောင်းသူဖြစ်ရာ တပ်စု၏ အချစ်တော် ဖြစ်နေသည်။
ချူယန်နှင့် စကားပြောခဲ့သည့် အဘိုးအို၏ အမည်မှာ ဝူစန်းလန် ဖြစ်သည်။ ကောလာဟလများအရ သူသည် တိုက်ပွဲထဲတွင် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်တတ်သောကြောင့် ထိုအမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သူတို့၏ ၁၀ ယောက်ပါ တပ်စုကို တပ်စုမှူး ဖုန်းပင်းက ဦးဆောင်သည်။ သူသည် ဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပြီး ကြီးမားသော သံတူတစ်စုံကို အသုံးပြုကာ မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့ နံနက်စာစားပြီးချိန်တွင် ဖုန်းပင်းက တပ်စုကို စုဝေးစေသည်။
“ငါတို့မှာ တာဝန်တစ်ခုရှိတယ်” ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက 'မိုးတိမ်ကွင်းဆက် ဓားပြ ၁၃ ယောက်' ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ ပတ်သက်တယ်”
“သူတို့ကို မကြာသေးခင်ကမှ ရေနက်တောင်တန်း အနီးအနားမှာ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒီတစ်ခါ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းနိုင်ရင် မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဂုဏ်ပြုမှတ် ၁,၀၀၀ စီ ပေးမယ်”
“ဝိုး... ဆုလာဘ်က တော်တော်များတာပဲ” ဟု အနားရှိတစ်ယောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက များတာလား” ဖုန်းပင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “မင်းတို့သာ ‘မိုးပြာတိမ်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာ’ ကို ရှာပေးနိုင်ရင် ငါ ဂုဏ်ပြုမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ပေးမယ်”
“ကျွန်တော့်မှာသာ ‘မိုးပြာတိမ်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာ’ ရှိရင် ဂုဏ်ပြုမှတ် သန်း ၁၀၀ နဲ့တောင် မလဲဘူး” ဟု ထိုလူက ပြန်လည်ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကဲ... အားလုံး ပြင်ဆင်ကြတော့၊ ငါတို့ မွန်းတည့်ချိန်မှာ ထွက်မယ်” ဖုန်းပင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
တပ်စုသားများ လူစုခွဲသွားကြသော်လည်း ချူယန်မှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကျန်နေခဲ့သည်။
မိုးတိမ်ကွင်းဆက် ဓားပြ ၁၃ ယောက်? မိုးပြာတိမ်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာ? သူတို့ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ။
သူသည် ဝူစန်းလန်ကို ရှာပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရင်းနှီးနေကြပြီဖြစ်ရာ ချူယန်က မသိသည်များကို မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသည်။
“မင်း ‘တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာ ၁၀၀’ ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ကြားဖူးတယ်မလား” ဝူစန်းလန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
ချူယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မိုးပြာတိမ်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာက အဲဒီအထဲမှာ အဆင့် ၇၂ ရှိတယ်” ဟု ဝူစန်းလန်က ရှင်းပြသည်။ “ဟိုးအရင်က ရေနက်တောင်ခြေအောက်မှာ မိုးတိမ်ကွင်းဆက်ရွာဆိုတာ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီမှာ မျိုးရိုးမတူတဲ့ ညီအစ်ကို ၁၃ ယောက် နေကြတယ်။
“တစ်နေ့မှာ သူတို့က ရွာထိပ်က သစ်ပင်အောက်မှာ ‘မိုးပြာတိမ်တိုက် ခန္ဓာပုလဲ’ ကို တူးဖော်မိကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။
“အကြီးဆုံးအစ်ကိုက အဲဒီ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ အင်အားတွေ ကြီးမားလာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကလည်း မှောင်မိုက်လာခဲ့တယ်။
“သူတို့က ရေနက်တောင်တန်းမှာ ဓားပြတွေဖြစ်လာပြီး လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို လုယက်ကြတော့တာပဲ”
“အဲဒီနောက်ရော ဘာဖြစ်လဲ” ချူယန်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က စစ်မှန်သောကိုယ်ခံပညာ နယ်မြေ (True Martial Sacred Ground) ရဲ့ ဆုကြေးဘုတ်မှာ ဒီဓားပြ ၁၃ ယောက်ကို နှိမ်နင်းဖို့ တာဝန်တင်လိုက်တယ်” ဟု ဝူစန်းလန်က ဆက်ပြောသည်။ “ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က အဲဒီတာဝန်ကို ယူပြီး သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်နှိမ်နင်းခဲ့တယ်။
“အကြီးဆုံးကတော့ နေရာတင် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ တခြား ၁၁ ယောက်လည်း အသတ်ခံရတယ်။ အငယ်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ ၁၃ ယောက်မြောက် ညီအစ်ကိုပဲ သူရဲဘော်တွေရဲ့ အကာအကွယ်နဲ့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်”
“ဒါဆို အခု ငါတို့ လိုက်ရှာနေတာ အဲဒီ ၁၃ ယောက်မြောက် ညီအစ်ကိုပေါ့” ချူယန်က မေးလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်။ သတင်းက ဘယ်လောက်အထိ မှန်ကန်မလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး” ဝူစန်းလန်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ မိုးပြာတိမ်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာက နောက်ဆုံးမှာ ဘာဖြစ်သွားလဲ”
“ဘာလဲ... စိတ်ဝင်စားလို့လား” ဝူစန်းလန်က ချူယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “တချို့ကတော့ အဲဒီ တပည့်ကျော်ပဲ ယူသွားတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ တချို့ကလည်း အငယ်ဆုံးညီအစ်ကိုက အဲဒီ ပုလဲနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။
“ကောလာဟလတွေကတော့ ပုံစံမျိုးစုံပါပဲ။ တချို့ဆိုရင် မိုးပြာတိမ်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူး၊ ဓားပြ ၁၃ ယောက်ကို နှိမ်နင်းဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပဲလို့တောင် ပြောကြတယ်”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က သိချင်ရုံသက်သက်ပါ” ချူယန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
မွန်းတည့်ချိန်တွင် ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်၌ ၁၀ ယောက်ပါသော ‘သွေးဝံပုလွေ ကင်းတပ်စု’ သည် ရေနက်တောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ရေနက်တောင်တန်းသည် ရွှမ်ယွမ်မြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး အနောက်ဘက်ဒေသတွင် အရှည်ဆုံးဖြစ်သော ရေနက်မြစ်ကို အစွဲပြု၍ အမည်မှည့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ မြစ်ဖျားခံရာသည် အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းတစ်သိန်းတွင် ရှိပြီး ၎င်း၏ စီးဆင်းမှုသည် အရှေ့ဘက်ရှိ ဒေသနယ်နိမိတ်များကို ကျော်လွန်ကာ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုအထိ ရောက်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ချူယန်သည် တပ်ဖွဲ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြောအဆင့် ၇ ၌သာ ရှိသေးသည်။ တခြားသူများမှာမူ များသောအားဖြင့် သွေးကြောသွန်းလုပ်ခြင်းအဆင့် (Meridian Forging Realm) တွင် ရှိကြပြီး တပ်စုမှူး ဖုန်းပင်းမှာမူ ထိုအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
တောင်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ တောင်မှာ အလွန်မမြင့်သော်လည်း ထူထပ်သော တောအုပ်များက တစ်တောင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ ရေနက်မြစ်၏ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသော အသံကို ကြားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
“တစ်ယောက်ယောက် ဒီကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်” ဟု ဝူစန်းလန်က လမ်းဘေးချုံပုတ်တစ်ခုပေါ်ရှိ သွေးစက်အချို့ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ထိုသွေးကို လက်ဖြင့်တို့ကာ နမ်းကြည့်ပြီးနောက် “ဒါက အဆင့် ၁ မိစ္ဆာသားရဲ၊ လျှပ်စီးတိမ်တိုက် ကျားသစ်ရဲ့ သွေးပဲ” ဟု ဆိုသည်။
“ဆက်သွားကြစို့” ဟု ဖုန်းပင်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ ဆက်လက်ချီတက်လာရာ မကြာမီ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားထားသည့် လက္ခဏာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကြီးမားသော သစ်ပင်အချို့ ကျိုးပျက်နေပြီး မြေပြင်တွင် ကျင်းကြီးကျင်းငယ်များ ဖြစ်နေကာ သွေးကွက်များကလည်း ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ရှိနေသည်။
“ဒီသွေးတွေက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ပဲ။ တိုက်ပွဲက ပြီးသွားတာ သိပ်မကြာသေးဘူး” ဟု ဝူစန်းလန်က သတိပြုမိသည်။
“ဟိုမှာ လူတစ်ယောက်!” ထုံကွမ်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အသံထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များတွင် အပြာနုရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။
သူသည် ‘လျှပ်စီးခြေလှမ်း’ ကို အသုံးပြုကာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်းမှ ဝတ်ရုံနီဝတ်ထားသော လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ထိုလူသည် ဝိညာဉ်သွေးကြောအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်၌သာ ရှိသော်လည်း သူ၏ လက်သီးများတွင် မြေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဝင်းလက်နေပြီး ထုံကွမ်းကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြန်လည်ခုခံနေသည်။
ဖုန်းပင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချူယန်မှအပ ကျန်ရှိသော တပ်စုဝင် ရှစ်ယောက်လုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုလူကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးလိုက်ကြသည်။
“ဝိုင်းတိုက်လို့ရရင် တစ်ယောက်ချင်း မတိုက်နဲ့။ အချိန်ဖြုန်းစရာ မလိုဘူး” ဟု ဖုန်းပင်းက ချူယန်၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာကိုကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှင်းပြလိုက်သည်။
ချူယန်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖုန်းပင်းသည် ဖမ်းမိထားသောလူထံ လျှောက်သွားကာ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာထားသည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။