အခန်း ၄၇။ တောက်ပနေသောမှိုများ ခူးဆွတ်ခြင်း (၁)
ရာဒယ်လ်သည် မိမိ၏ အဖွဲ့ဝင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
“အက်ဒဝပ် ပါရာဒစ် (Edward Paradik)?”
လီယွန်အပြင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့သူ နောက်တစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်ဦးမယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့သည်။
ဂတ်စတိုက အနားသို့ ရောက်လာပြီး စာရင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျေနပ်သည့်အလား ပါးစပ်ထောင့်စွန်းများ မြင့်တက်သွားသည်။
“ဂတ်စတို၊ မင်းက ဘယ်သူနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းလဲ?”
“မင်းသား လီယွန် ဆေးလ်ဗတ် ကရက်ဒီယန် ပါ။”
“ဘာလဲ?”
လီယွန်က ဘာလို့ သူ့နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း မကျတာလဲဆိုတာကို ရာဒယ်လ် အခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။
“နေပါဦး၊ မင်းက လီယွန်ရဲ့ နာမည်ကို ရေးပေးလိုက်တာလား?”
“သူ့အရှင်က အရှင်မင်းသားရဲ့ နာမည်ကို ရေးလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် သိနေခဲ့တာမို့ ငြိမ်ခံမနေနိုင်ခဲ့လို့ပါ။”
အဲဒီလောက်အထိ ကြိုတွေးပေးတာကို ကျေးဇူးတင်ရမှာ ဖြစ်ပေမယ့်......။
နဂါးတွင်း (Dungeon) ထဲမှာ တကယ်ကြီး တိုက်ပွဲဖြစ်သွားမှာကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။
“အရှင်မင်းသား ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုအောင် ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်။”
ဂတ်စတိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းပြီလေ၊ သူက အီနက်တီမှ မဟုတ်တာ၊ ကိစ္စတွေကိုတော့ ပိုကြီးအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
တကယ်တော့ ဂတ်စတိုထက်စာရင် ရာဒယ်လ် ကိုယ်တိုင်က ပိုပြီး ပြဿနာ ဖြစ်နေတာပါ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အက်ဒဝပ် ပါရာဒစ် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
‘တစ်ခါမှတောင် မတွေ့ဖူးဘဲ ငါ့ကို ရွေးရတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ။’
အကြောင်းရင်းကို အရင်ရှာပြီးမှ တုံ့ပြန်ရမယ်လို့ တွေးရင်း ရာဒယ်လ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုစောပြီး အက်ဒဝပ် ပါရာဒစ်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မှူးမတ်မျိုးနွယ်တွေက သူ့နာမည်ကို ခေါ်ပြီး ဆူညံစွာ ပြောဆိုနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အိုး... အက်ဒဝပ်! မင်း ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း ကျတယ်နော်!”
“အက်ဒဝပ်က ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားရဲ့ နာမည်ကို ရေးလိမ့်မယ်လို့ လောင်းကြေးထပ်ထားတဲ့သူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ!”
“ကျွန်တော်! ဒါပေမဲ့ အနိုင်ရတဲ့ ဝေစုက နည်းလွန်းတယ် မဟုတ်လား?”
ဆူညံသံတွေကြားမှာ အက်ဒဝပ်လို့ ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးက ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ထားသည်။
သူ့သူငယ်ချင်းတွေ ပြောနေတာကို နားထောင်ရသလောက်တော့ အက်ဒဝပ်က ရာဒယ်လ်ရဲ့ နာမည်ကို အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ရေးခဲ့တာ မဟုတ်ပုံရပေ။
“မင်းက တကယ်တော့ မင်းသားနဲ့ ရင်းနှီးချင်လို့ပဲ မဟုတ်လား?”
“……ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။”
အက်ဒဝပ် ရူးတော့မလို ဖြစ်နေသည်။
သူက အထက်တန်းလွှာ မှူးမတ်တစ်ဦး ဖြစ်တဲ့အတွက် ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားကို ပြင်းထန်တဲ့ သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးချင်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပင်။ အဲဒါက မှူးမတ်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ တာဝန်တစ်ခုလို့ သူ ယူဆခဲ့သည်။
အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ မှော်ပညာကို သုံးပြီး ဘယ်လို ကျေးဇူးသစ္စာမှ မရှိတဲ့ ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားကို သူ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့လည်း ထင်ခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနဲ့တင် ပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တာပါ။
အခုလို တစ်ဖွဲ့တည်းကျပြီး နဂါးတွင်းထဲကို အတူတူ ဝင်ရလိမ့်မယ်လို့ သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
ဒါ့အပြင် လတ်တလောမှာ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ဆွမ့်ပ် ဆားပန့်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ သတင်းကြောင့် ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားဟာ တကယ်တော်တဲ့လူဆိုတဲ့ ကောလာဟလက အကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေသည်။
‘သူက အဲဒီလောက်အထိ တော်မယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး!’
အက်ဒဝပ်၏ ခြေထောက်များ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။
ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားက သူ့နာမည် ရေးထားတာကို အငြိုးထားပြီး နဂါးတွင်းထဲကို ဆွဲခေါ်သွားကာ သူ့ကို တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?
သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ဝါးမြိုတာ ခံနေရတဲ့ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ကူးကြည့်မိတော့ သူ ဗိုက်ထဲက မအီမသာ ဖြစ်လာသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် အက်ဒဝပ် အရှောင်ချင်ဆုံးလူ ပေါ်လာသည်။
“မင်းက အက်ဒဝပ်လား? တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
ရာဒယ်လ်က နှုတ်ဆက်လိုက်သောအခါ အက်ဒဝပ် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။
“အော်... မင်းက ဟိုတစ်ခါ ဖားပြုတ်အဖြစ် ပြောင်းသွားတဲ့ သူငယ်ချင်း မဟုတ်လား? မြင်ဖူးသလိုလို ရှိနေတာ အခုမှ မှတ်မိတော့တယ်။”
အက်ဒဝပ်ကို မှတ်မိသွားသော ရာဒယ်လ်က တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း အက်ဒဝပ်၏ တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။
“အာ... မင်းအတွက်တော့ မကောင်းတဲ့ အမှတ်တရ ဖြစ်နေမှာပဲ။ တောင်းပန်ပါတယ်။”
“ရ... ရပါတယ်။”
အက်ဒဝပ်က မနည်း ပြန်ဖြေလိုက်သောအခါ သူ့ဘေးက သူငယ်ချင်းများက ရယ်သံကို အသည်းအသန် အောင့်ထားကြသည်။
အက်ဒဝပ်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော တောင့်တင်းနေသည့် အမူအရာက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
‘နင်တို့ကတော့ ရယ်နိုင်တာပေါ့!’
အက်ဒဝပ်ကတော့ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် သေတော့မလို ခံစားနေရသည်။
ရာဒယ်လ်က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောလေလေ၊ သူက ပိုပြီး နေရခက်လေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။
“အရှင်မင်းသား။”
စခန်းချရာ နေရာမှာ ထင်းခြောက်တွေ စုဆောင်းနေတဲ့ ရာဒယ်လ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ ခေါင်းစွပ် ဝတ်ထားသော အာမန်ဒီ ဖြစ်သည်။
“ဘာလဲ? ပြောစရာ ရှိလို့လား?”
ရာဒယ်လ်သည် နဂါးတွင်းထဲသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန် ဖြစ်သည်။
စောစောက အက်ဒဝပ်နဲ့ စကားပြောကြည့်ရသလောက်တော့ သူက အဲဒီလောက် ဆိုးတဲ့လူ မဟုတ်ပုံရသလို၊ သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့လည်း အဆင်ပြေပုံရသည်။
တကယ်တော့ လီယွန်နဲ့ မဆုံရရင် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေတာမို့ အက်ဒဝပ်ကို ကျေးဇူးတောင် တင်မိသည်။
ဒါပေမဲ့ အက်ဒဝပ်ကတော့ ရှက်နေတာလား၊ ကြောက်နေတာလား မသိ၊ ရာဒယ်လ်ကို တစိမ်းဆန်ဆန် ဆက်ဆံနေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အကဲဖြတ်တာဝန်ကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်သဖြင့် ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြီးသည်နှင့် နဂါးတွင်းထဲကို ချက်ချင်း ဝင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရာဒယ်လ်သည် စောင့်ကြည့်နေသူ ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး အာမန်ဒီကို အနားသို့ ခေါ်လိုက်သည်။
“ငါ ဒီနေ့ နေ့လည်ပိုင်းမှာ နဂါးတွင်းထဲ ဝင်ရမှာမို့ မြန်မြန်ပြော။”
သူ့ကို မြန်မြန်ပြောပြီး ထွက်သွားတော့လို့ ပြောတာလား?
အာမန်ဒီသည် ဘာမှမပြောဘဲ ပြန်လှည့်သွားရမလားဟု တွေဝေနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
“……အရှင်မင်းသား သိထားသင့်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။”
စွမ်းရည်စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနအပြင် တခြား အဖွဲ့အစည်းတွေပါ အကယ်ဒမီထဲကို ဝင်ရောက်နေတယ်ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ရာဒယ်လ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“နားလည်ပြီ။ ကောင်းပြီလေ။”
ဒါက အီနက်တီဆီက ကြားဖူးထားပြီးသား ကိစ္စပင်။
“သူတို့က နန်းတွင်းသားတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ရထားပါတယ်။”
“ဒါဆို အန္တရာယ် များမှာပဲ။”
ရာဒယ်လ်၏ အေးဆေးသော အမူအရာကြောင့် အာမန်ဒီ အံ့သြသွားသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသား သတိထားရမယ်လေ......။”
“သိပါတယ်။ သူတို့က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။”
ဒါကြောင့်လည်း အာမန်ဒီက သူ့ကို တကူးတက လာပြောတာ မဟုတ်လား။
အပြင်က လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက နန်းတွင်းသားတွေကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုရင် စောင့်ကြည့်မှုကိုပဲ အားကောင်းအောင် လုပ်လိုက်ရုံပဲ၊ ရာဒယ်လ်ကို တိုက်ရိုက် လာပြောစရာ မလိုပေ။
သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ လူတွေရှိတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြောင့် သူ တကယ်ပဲ စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ အန္တရာယ်ရှိတာတောင် သူ့ကို လာပြောပြတာပဲ။
ဟိုတစ်ခါ ဆွမ့်ပ် ဆားပန့်ကို ပေါက်ကွဲအောင် လုပ်လိုက်တုန်းက သူ့ကို ဘယ်ကနေ စပြီး ပဲ့ပြင်ပေးရမလဲဆိုတာတောင် မသိခဲ့ပေမယ့်၊ အာမန်ဒီ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာတာကို မြင်ရတော့ ရာဒယ်လ် စိတ်ချမ်းသာမိသည်။
“ငါက အဲဒီလောက်အထိ အသိဉာဏ် မရှိတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ တကူးတက လာပြောပေးတာ ကျေးဇူးပဲ။”
ရာဒယ်လ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လွယ်အိတ်ကို ပခုံးပေါ် လွယ်လိုက်သည်။
အာမန်ဒီ စကားမထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။
အဲဒီ အရူးမင်းသားက တစ်ခါတစ်လေ လူတွေကို ဒီလိုမျိုး ကြောင်သွားအောင် လုပ်တတ်သည်။
“ဒါနဲ့၊ တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေရဲ့ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးကို မင်း သိလား? ပါမောက္ခက ပြောတယ်၊ တစ်ယောက်ကို မှိုတစ်ပွင့်စီပဲ အပ်ရမှာ၊ ကျန်တာကို ကိုယ့်ဘာသာ သိမ်းထားလို့ ရတယ်တဲ့။”
“……တစ်ပွင့်ကို ငွေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြားလို့ ကြားပါတယ်။”
ဟိုတစ်ခါ ဆားပန့် ဘေးထွက်ပစ္စည်း ကိစ္စတုန်းက ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသား ဘာကို အလေးထားလဲဆိုတာ အာမန်ဒီ အသေအချာ သိသွားခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် သူ ကြိုတင်ပြီး စုံစမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အာမန်ဒီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရာဒယ်လ် ပြုံးပျော်သွားသည်။
သူ့ကို ပဲ့ပြင်ပေးခဲ့ရတာ တကယ်ပဲ အကျိုးရှိသွားပြီ။
“ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါကို စောစောကတည်းက ပြောသင့်တာ!”
သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းထက်၊ တောက်ပနေတဲ့ မှိုဈေးနှုန်းကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားကို ကြည့်ပြီး အာမန်ဒီ မျက်လုံးတွေ ပြာသွားတော့သည်။
ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားကတော့ တကယ်ကို စိတ်မမှန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ။
နေ့လည်ပိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးမှော် အတန်း ပြန်လည် စတင်သည်။
ပါမောက္ခ လီလီယံက ကျောင်းသားသစ်တွေကို နဂါးတွင်းဆီသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။
နဂါးတွင်းက အကယ်ဒမီ ပင်မအဆောက်အဦးနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ နောက်ဖက်တောင်ကုန်းမှာ ရှိသည်။
“အကယ်ဒမီရဲ့ ‘နောက်ဖက်ကုန်းကျောက် နဂါးတွင်း’ မှ ကြိုဆိုပါတယ်!”
နောက်ဖက်ကုန်းကျောက် နဂါးတွင်း?
ထူးဆန်းတဲ့ အမည်ကြောင့် ကျောင်းသားသစ်တွေ ကြောင်နေကြစဉ်၊ ပါမောက္ခ လီလီယံက ရယ်မောလိုက်သည်။
“နာမည်က ရင်းနှီးဖို့ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား? အကယ်ဒမီရဲ့ နောက်ဖက်တောင်ကုန်းမှာ ရှိနေလို့ပါ၊ အပေါ်တန်း ကျောင်းသားတွေကတော့ ဆေးပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းဖို့အတွက် နောက်ဖက်တောင်တက်သလိုမျိုး ခဏခဏ လာတတ်ကြတယ်။”
အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေက မုဆိုးတွေထက်တောင် ဆိုးနေပါလား။
ရာဒယ်လ်ကတော့ စိတ်ထဲကနေ တွေးရင်း၊ အချိန်အတော်ကြာမှ နဂါးတွင်းထဲကို ဝင်ရတော့မှာမို့လို့ ရင်ခုန်နေမိသည်။
သူ မုဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တုန်းကလည်း ဂိတ် (Gate) ကနေ ထွက်လာတဲ့ သားရဲတွေကို တားဆီးရတာ ပင်ပန်းပေမယ့်၊ နဂါးတွင်းတွေကို ရှင်းလင်းရတာကိုတော့ သူ တော်တော် သဘောကျခဲ့သည်။
“မြန်မြန် ဝင်ချင်ပြီ။”
ရာဒယ်လ်၏ စကားကို ကြားသော အက်ဒဝပ်သည် သူ့အနားကနေ သိပ်မသိသာအောင် ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ဖယ်လိုက်သည်။
နဂါးတွင်းထဲ ဝင်ဖို့ အဲဒီလောက်အထိ စိတ်အားထက်သန်နေတာ ကြည့်ရတာ သူက သာမန်လူတော့ မဟုတ်တာ သေချာသည်။
သူက သားရဲတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာကို ကြိုက်နေတာလား?
အက်ဒဝပ်၏ မျက်နှာ ပိုပြီး မှောင်မှိန်သွားသည်။
‘ငါ ဘာတွေ လုပ်မိလိုက်တာလဲ?’
နောင်တရနေလို့လည်း ဘာမှ ထူးမှာ မဟုတ်တော့ပေ။
မကြာခင်မှာပင် ရာဒယ်လ်နှင့် အက်ဒဝပ်တို့ အလှည့် ရောက်လာသည်။
“အခု ဝင်ကြစို့။”
“နားလည်ပါပြီ။”
အက်ဒဝပ်က သူ၏မှော်တုတ်တံကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရာဒယ်လ်နောက်မှ လိုက်လာသည်။
ဝင်ပေါက်ကတည်းက အမှောင်ထုက ထူထပ်နေသော်လည်း၊ အလင်းမှော်ကို သုံးဖို့ ပြင်နေတဲ့ အက်ဒဝပ်ကို ရာဒယ်လ်က တားလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ မှော်စွမ်းအားကို အလကား မဖြုန်းနဲ့၊ တတ်နိုင်သမျှ ချွေတာထား။”
“ဟင်? ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်လို လမ်းရှာမှာလဲ......။”
ရာဒယ်လ်က သူ ပြင်ဆင်လာတဲ့ မှော်မီးအိမ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ စခန်းချတုန်းက တဲနဲ့အတူ ရခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“မီးတောက်!”
ရာဒယ်လ်က မီးလင်းစေရန် မှော်မီးအိမ်ပေါ်သို့ ဒြပ်စင်မှော်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
အလင်းမှော်ကို သုံးပြီး မှော်စွမ်းအားတွေကို ဆက်တိုက် ဖြုန်းနေတာထက်စာရင် ဒါက ပိုပြီး ထိရောက်တာပေါ့။
အဲဒီနောက်မှာလည်း ရာဒယ်လ်က အက်ဒဝပ် မတွေးမိတဲ့ အချက်တွေကို ထောက်ပြပေးသည်။
“ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေပဲ၊ သားရဲတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုဘူး။”
သားရဲတွေနဲ့ တိုက်ရမှာပဲလို့ အလိုလို ထင်ထားခဲ့တဲ့ အက်ဒဝပ်ကတော့ သားရဲတစ်ကောင် မြင်တိုင်း မှော်တုတ်တံကို ဆွဲထုတ်နေခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ ရာဒယ်လ်ကတော့ တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်သည်။
“အဲဒီ သားရဲက အမြင်အာရုံ မကောင်းဘူး။ ငါတို့ သူ့ရဲ့ မမြင်ရတဲ့ နေရာကနေ ဖြတ်သွားမယ်။ သိပြီလား?”
“အာ... နားလည်ပါပြီ။”
နဂါးတွင်းထဲကို မြန်မြန် ဝင်ချင်နေတာက သားရဲတွေနဲ့ တိုက်ချင်လွန်းလို့လို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမယ့် တကယ်တော့ အဲဒီလို မဟုတ်ခဲ့ပေ။
သူက တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်သွားပြီး၊ မရှောင်သာမှသာ တိုက်ခိုက်သည်။
“ဒါက သုံးလို့ ရတာပဲ။”
သားရဲတစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူပြီးတိုင်းလည်း ၎င်းရဲ့ သားရေ ဒါမှမဟုတ် အစွယ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ သူ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပေ။
သားရဲတွေကိုတင် မကဘဲ နံရံမှာ ပေါက်နေတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ၊ ရေညှိတွေနဲ့ ပိုးမွှားတွေကိုပါ သူ အသေအချာ စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသည်။
ဘာမှမသိတဲ့ အက်ဒဝပ်အတွက်တောင် ရာဒယ်လ်ဟာ နဂါးတွင်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးနေတယ်ဆိုတာ သိသာလှသည်။
“တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေ။”
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေ ရှိတဲ့ အခန်းကို ရောက်လာကြသည်။
မှောင်မိုက် စိုစွတ်နေတဲ့ နဂါးတွင်းထဲမှာ တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေရဲ့ အလှက တကယ့်ကို ခံ့ညားလှသည်။
ရာဒယ်လ်က မှော်မီးအိမ်ကို ခဏ ချထားလိုက်ပြီး၊ တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေကို ခူးကာ လွယ်အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
အနုပညာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်သလိုမျိုး နုနုနယ်နယ် ခူးဆွတ်နေတဲ့ သူ့ကို ကြည့်ပြီး အက်ဒဝပ်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားသည်။
‘ငါ ရှစ်ယောက်မြောက် မင်းသားကို မှားပြီး ထင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။’
သူ့ပုံစံက နဂါးတွင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုမှာ နစ်မျောနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်နဲ့တောင် တူနေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ခံစားချက်က ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်ပြယ်သွားသည်။
“ဒါတွေကို သေသေချာချာ ကိုင်တွယ်။ တစ်ပွင့်ကို ငွေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြားတန်တာ။”
……သူက ပိုက်ဆံပဲ မက်နေတဲ့လူလား?
အရာအားလုံးက အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ရာဒယ်လ်၏ လွယ်အိတ်ထဲမှာ တောက်ပနေတဲ့ မှိုတွေ ပြည့်နေပြီး၊ ပြန်မယ့်လမ်းကလည်း မခက်ခဲပေ။
အဲဒါက... အက်ဒဝပ် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို မနင်းမိခင် အထိပါပဲ။
“ဟင်?”
ဂျွတ်!
အဝင်တုန်းက သူတို့ မမြင်ခဲ့တဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခု။ အကဲဖြတ်တာဝန် ပြီးသွားပြီလို့ ထင်ပြီး ရာဒယ်လ်ပါ သတိလွတ်သွားတဲ့ အချိန် ဖြစ်သည်။
ဝုန်း!
ကြမ်းပြင်က ချက်ချင်း ပြိုကျသွားပြီး အက်ဒဝပ်နဲ့ ရာဒယ်လ်တို့ မြေအောက်ထဲကို စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။
“အားးးးးး!”
မြေပြင် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကြောင့် အက်ဒဝပ် လန့်အော်နေစဉ်မှာပင်၊ ရာဒယ်လ်က သူ၏မှော်တုတ်တံကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“လေ!”
ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့ မှော်ပညာ မဟုတ်ပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်ကို ကျဆင်းမယ့် အရှိန်ကို လျှော့ချပေးဖို့တော့ လုံလောက်သည်။
ရာဒယ်လ်နှင့် အက်ဒဝပ်တို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါက ဘယ်နေရာလဲ......?”
ရာဒယ်လ်က အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ဒီနဂါးတွင်းထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ဘော့စ် (Boss) အခန်း ရှိနေပုံရသည်။
ကြီးမားလှတဲ့ ကျောက်တုံးအခန်းကြီးတစ်ခု သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။
‘အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေ ခဏခဏ လာတဲ့ နေရာဆိုရင်တော့ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရှင်းလင်းထားပြီးသား နဂါးတွင်း ဖြစ်ရမယ်။’
တစ်ခါတစ်ရံမှာ ဒီလို နဂါးတွင်းတွေ ရှိတတ်သည်။
ပင်မ ဘော့စ်အပြင် ဝှက်ထားတဲ့ ဘော့စ် သီးသန့် ရှိနေတတ်တာမျိုးပေါ့။
၎င်းက မူလ ဘော့စ်အခန်းထက် ပိုပြီး ခက်ခဲတတ်ပေမယ့်၊ အောင်မြင်သွားရင်တော့ ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းတတ်သည်။
ရာဒယ်လ်က သူတို့ ပြုတ်ကျလာတဲ့ အပေါ်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ ပြုတ်ကျခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသလိုမျိုး အပေါက်က ပိတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
အပြင်ကနေ အကူအညီတောင်းဖို့ကတော့ ခက်ခဲပုံရသည်။
“ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ?”
သူ့ဘေးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေတဲ့ အက်ဒဝပ်က ရာဒယ်လ်ကို မေးလိုက်သည်။
‘အာ... ဒီလူ ရှိနေသေးတာပဲ။’
အက်ဒဝပ်ကို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ ရာဒယ်လ် ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ဖူးတဲ့ ဒီလူက အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေတောင် မရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တဲ့ ထောင်ချောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဘယ်လို ရှာတွေ့သွားလဲဆိုတာ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ ကောင်းလှသည်။
ဒါ့အပြင် ဒါက တစ်ခါမှ မရှင်းလင်းရသေးတဲ့ ဝှက်ထားတဲ့ ဘော့စ် အခန်းလည်း ဖြစ်နေသည်။
စဉ်းစားနေတဲ့ ရာဒယ်လ်က အက်ဒဝပ်ကို ကြည့်ပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
“မင်းနဲ့ ငါ အခု ဝင်ရမယ့် နေရာလား?”
ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ဆိုရင်တော့ ဘော့စ်ကို မဖြစ်မနေ အနိုင်ယူရတော့မည် ဖြစ်သည်။