အခန်း (၉၆) - အားလုံးထက် သာလွန်ထူးကဲခြင်း (အပိုင်းရှည်)

ကျန်းကျန့်ဝူ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းယဲ့က မဆိုင်းမတွပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပန်းတိုင်က အမြဲတမ်း ပုလဲ့ (Penglai) တက္ကသိုလ်ပါပဲ။"

အခြားကျောင်းများက အဆင့် (A) ကမ်းလှမ်းမှုများ ပို့ထားသော်လည်း သူ၏စိတ်ကူးကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ ပုလဲ့တက္ကသိုလ်၏ အဆင့် (C) ကမ်းလှမ်းမှုက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေခဲ့သော်လည်း သူ ဘာမှမညည်းတွားခဲ့ပါ။

ကျန်းယဲ့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး လစဉ်စာမေးပွဲရမှတ်မှာ ၆၉၀ သာရှိပြီး ပုလဲ့တက္ကသိုလ်၏ သတ်မှတ်စံနှုန်းထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသေးသည်။ ပုလဲ့တက္ကသိုလ်က သူ့ကို ကြိုတင်စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းမှာပင် သူတို့ဘက်က အတော်အတန် စိတ်ရင်းမှန်မှုကို ပြသပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွင် သူ မည်သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဆိုသည့် အချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ စာမေးပွဲရမှတ်က ပိုမြင့်တဲ့ စံနှုန်းတစ်ခုကို ရောက်သွားနိုင်သရွေ့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို သဘာဝကျကျပဲ ရရှိနိုင်မှာပါ" ဟု ကျန်းယဲ့က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်ဝူမှာ ထိုစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ကျန်းယဲ့အနေဖြင့် သတ်မှတ်အမှတ်မီပါ့မလားဟု သူက စိုးရိမ်နေချိန်တွင် ကျန်းယဲ့ကမူ ပိုမြင့်မားသည့် ကမ်းလှမ်းမှုကို ရရှိရန်ပင် စဉ်းစားနေပြီဖြစ်သည်။

"မင်းလေးကတော့ကွာ..." ကျန်းကျန့်ဝူက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "တကယ်ကို လေသံအတော်ကြီးတာပဲ။"

"မင်းမှာ ဒီလိုပန်းတိုင်ရှိမှတော့ ပထမအဆင့် အောင်မြင်မှု (First Break) ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်။ 'ကြယ်စင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်' (Star Sea Divine Path) လက်မှတ်ကို ရအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ။ ဒါမှသာ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြည့်မီမှာ ဖြစ်တယ်" ဟု ကျန်းကျန့်ဝူက လေးလေးနက်နက် မှာကြားလိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ အစကတည်းက သူ ပန်းတိုင်သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သုံးလကျော်အတွင်း အမှတ် ၆၉၀ မှ ၉၀၀ နီးပါးအထိ တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ရန်အတွက် 'ကြယ်စင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်' လက်မှတ်ရရှိရေးမှာ အဓိကသော့ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုရင် အမြန်ဆုံး အကြောင်းပြန်လိုက်ပါဦး" ဟု ကျန်းကျန့်ဝူက သတိပေးသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် အခုပဲ စာချုပ်ကို ဖြည့်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု ကျန်းယဲ့ ပြန်ပြောလိုက်ရင်း လက်ပတ်နာရီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင်..."

ရုတ်တရက် ကျန်းယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ပုလဲ့တက္ကသိုလ်ထက် အဆင့်အနည်းငယ်နိမ့်တဲ့ ကျောင်း ၂၅ ကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက ပထမတန်းစား တက္ကသိုလ်တွေတောင် ကမ်းလှမ်းမှု မပို့ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းဖြစ်တဲ့ ပုလဲ့တက္ကသိုလ်ကမှ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ကမ်းလှမ်းတာလဲ။"

ကျန်းယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး "ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုပဲလား" ဟု တွေးနေမိသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းကျန့်ဝူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဒါက ချန်ဇီလု (Chen Zilu) ရဲ့ လက်ရာပဲ။"

"ချန်ဇီလု ဟုတ်လား" ကျန်းယဲ့ အံ့ဩသွားရသည်။

ဒါကြောင့်ကိုး။ အခြား ပထမတန်းစား တက္ကသိုလ်များကပင် သူ့ကို စောစီးစွာ စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် အရည်အချင်းမမီဟု ယူဆထားကြချိန်တွင် ပုလဲ့တက္ကသိုလ်က သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အကြောင်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပုလဲ့တက္ကသိုလ်က သတိထားမိအောင် ကြားဝင်ကူညီပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

"သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကူညီပြန်ပြီပေါ့" အေးစက်သော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုမိန်းကလေးကို ကျန်းယဲ့ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကာ အားနာစိတ် ဖြစ်မိသွားသည်။ သူမ သူ့ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် ကူညီခဲ့ပြီနည်း။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါရိုက်တာ" ဟု ကျန်းယဲ့က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းကျန့်ဝူကသာ အဆက်အသွယ် လုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ သိလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။"

ကျန်းကျန့်ဝူက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ငါက စကားစပ်မိလို့ ပြောလိုက်ရုံတင်ပါ၊ သူမကိုယ်တိုင်က ကူညီချင်တယ်လို့ ပြောလာတာ။ တကယ် ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင် အဲ့ဒီကောင်မလေးကို ကိုယ်တိုင် သွားပြောလိုက်ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"နားလည်ပါပြီ" ဟု ကျန်းယဲ့ အလေးအနက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ကျန်းယဲ့ ခဏတာ စဉ်းစားရင်း ငြိမ်သက်နေမိသည်။ ထို့နောက် စမတ်နာရီကို ယူကာ ချန်ဇီလု၏ နံပါတ်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"တီ... တီ..."

ကျန်းယဲ့ ခဏစောင့်သော်လည်း ဖုန်းမဝင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းချလိုက်ကာ သူမထံသို့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာတိုလေးတစ်စောင် ရေးသားပေးပို့လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းယဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။

"အခုချိန်မှာတော့ ဒီလိုနည်းနဲ့ပဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနိုင်သေးတယ်" ဟု သူက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမက မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော အရပ်တွင် ရှိနေသဖြင့် ကျန်းယဲ့အနေဖြင့် နှုတ်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်ရုံမှတစ်ပါး ဘာမျှမတတ်နိုင်သေးပေ။

အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်မှာ ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော ချောက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူမ အလွန်အဆင့်မြင့်သည့် ကိုယ်ပိုင်အာကာသယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသောနေ့ကို ကျန်းယဲ့ မှတ်မိနေသေးသည်။

"သန်မာလာမှသာလျှင်..." ကျန်းယဲ့ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ပိုမိုပြတ်သားလာသည်။ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်စာမျက်နှာကို ဖွင့်ကာ အဆင့် (C) စာချုပ်ကို စတင်ဖြည့်စွက်လိုက်တော့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗီလာအိမ်လေးတစ်လုံးအတွင်း၌ ကျန်းကျန့်ဝူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ပြုံးနေမိသည်။

"ပုလဲ့တက္ကသိုလ်က တကယ်ပဲ ကမ်းလှမ်းစာ ပို့လိုက်တာပဲ။"

အတန်းကြီး ဒါရိုက်တာတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းကျန့်ဝူသည် ပုလဲ့တက္ကသိုလ်၏ တင်းကျပ်သော စံနှုန်းများကို ကျန်းယဲ့ထက်ပင် ပိုသိသည်။ ပုလဲ့တက္ကသိုလ်နှင့် ကြိုတင်စာချုပ် ချုပ်ဆိုခွင့်ရသူများသည် ထိပ်တန်းကျောင်း ဆယ်ကျောင်း၏ စံနှုန်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူများသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းယဲ့မှာမူ ထိုအဆင့်တွင် မရှိသေးသည်မှာ သေချာသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မစ္စချန်ကို တကယ်ပဲ အများကြီး အကြွေးတင်သွားပြီ။"

ကျန်းကျန့်ဝူက တွေးနေမိသည်။ သူသည် အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုဘဲ ချန်ဇီလု၏ သဘောထားအတိုင်းသာ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဇီလုအနေဖြင့် အလွယ်တကူပင် လျစ်လျူရှုထားနိုင်သော်လည်း သူမက ကူညီခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ကျန်းယဲ့၏ နောက်ပိုင်းစွမ်းဆောင်ရည် ညံ့ဖျင်းပါက သူမကိုပါ ထိခိုက်နိုင်သည်။ ကျန်းယဲ့သည် သူမအတွက် တစ်နှစ်သာ အတူရှိခဲ့ဖူးသည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်ယူပြီး ကူညီပေးရသနည်း။

"မစ္စချန်က ကျန်းယဲ့အပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ထူးထူးခြားခြား ဆက်ဆံတာပဲ။ ဒီကောင်လေးက ရုပ်ချောလို့လား" ကျန်းကျန့်ဝူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မဟုတ်နိုင်ဘူး... သူ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ချန်ဇီလု ကျောင်းကို စရောက်ခါစက ကျန်းယဲ့ကို အထူးတလည် မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ ကျန်းယဲ့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများကသာ ချန်ဇီလု၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားအကြောင်းပြချက် ရှိနိုင်ပါဦးမလား။ ချန်ဇီလုက ကျန်းယဲ့အပေါ် အထူးခံစားချက် ရှိနေတာမျိုးလား။ မဖြစ်နိုင်ပါ။

ကျန်းကျန့်ဝူသည် ချန်ဇီလုနှင့် ကျန်းယဲ့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။

"ချန်ဇီလုရဲ့ မိသားစုနောက်ခံဆိုတာ လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးရုံနဲ့တောင် အန်းမြို့ (An City) တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းမိုးပစ်နိုင်တာ" ဟု ကျန်းကျန့်ဝူ ရင်ထဲက တအံ့တဩ တွေးနေမိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးရှိသည့် သူမနှင့် ယှဉ်နိုင်ရန်မှာ ပြည်နယ်အဆင့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ၏ သားသမီးများပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

...

ကျန်းယဲ့မှာမူ ကျန်းကျန့်ဝူ၏ အတွေးများကို ဘာမျှမသိရှာပေ။ စာချုပ်ဖြည့်စွက်ပြီး ပုလဲ့တက္ကသိုလ်သို့ အကြောင်းပြန်ပြီးနောက် သူ ထိုအကြောင်းကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ပေ။

ကြယ်စင်အလုပ်အကိုင် အကြိုအဆင့် (Preparatory Star Profession) အတွက် ရမှတ်အပိုများမှာ အတည်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ အမြဲမပြတ် တိုးတက်နေရန်သာ ဖြစ်သည်။

ပိုမိုတိုးတက်နေရမည်။

မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော ရမှတ်ကို ရရှိသည်အထိ... ပုလဲ့တက္ကသိုလ်သို့ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းဖြင့် တက်လှမ်းနိုင်သည်အထိ သူ ကြိုးစားနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။